Bölüm 172 Elara

Elara’nın sesi, sessiz gecede yaklaştıkça duyuluyordu. Ayakları karda hiç iz bırakmıyordu. Bana bakmak yerine Blackwood’un ötesine baktı; fenerler karanlığa karşı parlıyor, kurtlar yerleşkenin içinde dolaşıp gece yatmadan önce son onarımları bitiriyordu.

Arkamda karın üzerinde ayak sesleri çıtırdad...

Giriş yapın ve okumaya devam edin