Bölüm 108 Bölüm 108

Bir an nefes alamıyorum. Odadaki her şey duruyor; sanki hava bile donmuş. Kız kardeşim, adını zor hatırladığım bir adamın kollarında halsizce sarkıyor ve o tek kelimenin sesi—“benim”—hâlâ kafamın içinde çınlıyor.

Kimse kıpırdamıyor. Sanki yer ayağının altından çekilmiş gibi öylece duran Leo da deği...

Giriş yapın ve okumaya devam edin