4

KINA: Adım Tina gibi okunuyor ama K ile. Açıkçası Adrian’ın büyükannesine akıl sır erdiremiyorum. Nasıl böyle ortalığı ayağa kaldırıp da hiç umursamaz? Bugün sadece Adrian’ın günü değil, benim de günüm. Sanırım Luna törenimde görkemli bir giriş yapıp herkese o narsist kaltağı unutturmalıyım.

“Keska?” diye sesleniyorum. “Hazırlanmama yardım etmek ister misin?” diyorum. Adrian için ne kadar önemli olduğunu biliyorum, ben de onu daha yakından tanımak istiyorum.

“Beni istediğine emin misin?” diye soruyor. “Ailen bana iyi davrandığın için sana yüklenir diye istemem.”

“Canım, istemesem sana sormazdım. Ayrıca büyükannenle baş edebilirim,” diyorum.

Öğleni biraz geçti. Acele etmem gerek; tören bir saatten biraz fazla sonra başlayacak.

“Peki, eminsen,” diyor.

“Eminim,” diye güven veriyorum. Elinden tutup onu merdivenlerden süitime çıkarıyorum. Annemle en yakın arkadaşım beni orada bekliyor.

“Keska, bu annem Constance ve en yakın arkadaşım Gracie. Anne, Gracie, bu Keska. Adrian’ın Mavi Hilal Sürüsü’nden kuzeni,” diyorum.

İkisinin de yüzünde şaşkın bir ifade beliriyor.

“Ben o ailede sadece ikizler var sanıyordum?” diyor annem.

“Evet, bunu çok duyuyorum,” diye cevap veriyor Keska. “Zaten bana verdikleri ilgiye bakılırsa, sanki gerçekten sadece ikizler var.”

Bunu sanki önemsiz bir şeymiş gibi söylüyor ve hem benim hem annemin içi onun için sızlıyor.

KINA: Duşa giriyorum, saçımı yıkıyorum, hızlıca vücudumu da yıkayıp çıkıyorum. Çıkınca annem elbisemi ve iç çamaşırlarımı hazır etmiş oluyor. Keska da Gracie’ye makyaj malzemelerimi dizmede yardım etmiş.

Saçlarım uzun; güneşte başak rengi gibi, yani Adrian’ın ailesindekilerden biraz daha koyu. Gözlerim ela; Keska’nınkinden bir tık daha koyu.

Elbisem uçuş uçuş, Grek tarzı. Sağ omuzdan dökümlü, tamamen boncuk işlemeli. Rengi deniz camı gibi; su yeşili, içinde biraz mavi kırıntısı var. Nane yeşilinden bir ton daha koyu. Gözlerimi ortaya çıkarıyor, saçımla da çok yakışıyor. Saçlarım yumuşak bukleler halinde. Adrian’ın sol tarafta bıraktığı iz görünsün diye sağ tarafa tutturulmuş.

Normalde çok makyaj yapmam. Ama bugün en iyi halimle görünmem gerektiğini biliyorum. Bir de az önce olanlardan sonra, Adrian’ın büyükannesinin elinden spot ışığını almak için görkemli bir giriş yapmaya kararlıyım. Adaçayı tonunda kahverengi eyeliner, yeşil tonlarında ombre far, kedi gözü şeklinde; elmacık kemiklerimi belirginleştiren bir allık ve yumuşak mercan bir rujla kendimi bir Yunan tanrıçası gibi hissediyorum.

Hazırlanırken Keska’ya onunla Adrian’ın işaret diliyle konuşmasını soruyorum.

“Seninle Adrian neden işaret diliyle konuşuyorsunuz? İşitme sorunun mu var? Sana bu yüzden mi bu kadar kötü davranıyorlar?”

“Hayır, işitme sorunum yok,” diyor. “Bunu, onların ne konuştuğumuzu bilmeden kendi aramızda konuşabilmek için yapıyoruz. Farklı sürülerde olduğumuz için zihin bağı da kuramıyoruz.”

Sonra ekliyor: “Bana kötü davranıyorlar çünkü, az önce eski Luna’nın ve yaşlı Bayan Sutter’ın da söylediği gibi, onlara benzemiyorum. Ben annemin annesine, Nana Lilly’ye benziyorum.”

Bir an duruyor, sonra devam ediyor: “Adrian’ın Gamma’sının sağır bir kuzeni var. İşaret dilini bize o öğretti. Adrian da öğrenmek istedi; olur da ziyaret etmeye gelirlerse, iyi bir ev sahibi gibi onunla iletişim kurabilsin diye.”

Gamma’nın kuzeniyle ilgili duymuştum. Ben de aynı sebeple işaret dili öğreniyorum.

“Annem için üzülüyorum,” diye fısıldıyor Keska. “Babamın annesi öyle konuştu ki… Sanki annem birine gönül vermiş de, ya da beni evlat edinmişler de, kimse ağzını açıp onu savunmadı!”

“Eminim biri onunla konuşmuştur. Babanın, annene öyle saygısızlık edilmesine izin vereceğini sanmıyorum,” diyorum.

“Umarım,” diyor.

DRAKE: Annem, eşimin beni aldattığını düşündürtmek için insanları kışkırttığına o kadar öfkeliydim ki! Dikilip durduğu yere hışımla yürüdüm. “ANNE!!!” diye neredeyse kükredim. “Carla beni aldatmadı, hiçbir zaman da aldatmadı!! Ona HEMEN özür borçlusun!!!” İçim içimi yiyordu. O zaten yeterince olay çıkarmıştı, ben daha büyütmek istemiyordum ama eşimden özür dilemesi gerekiyordu. Kolundan tuttum, sürükler gibi eşimin bulunduğu yere götürdüm. “Şimdi özür dile!” Sesim ona buz gibiydi.

“Drake, canım, ben öyle bir şey demedim ki. Lafımı çarpıtıyorsun,” diye cıvıldandı annem.

“Beni küçümseme, anne! Carla ya aldatmış gibi konuştun ya da Keska evlatlık dedin. (Sözde anne!) Kendi ağzından çıkan sözler bunlar. Şimdi EŞİMDEN özür dile!!!” Dişlerimi sıkarak tısladım.

Annem haksız olduğunu kabul etmeyi hiç sevmezdi. Ama bu sefer kabul edecekti; hem de şahitlerin önünde.

“Drake, yavrum, ortalığı ayağa kaldırma,” dedi oldukça kısık bir sesle.

“HEMEN özür dile!!!” diye neredeyse yine kükredim.

“Peki.” Bıkkın bir iç çekti. Eşime döndü. “Carla, özür dilerim ama ben seni aldattın demedim.”

“Hayır, Amanda, söylemedin. İma ettin. Ve bunu yaparak sadece benim itibarımı değil, sürümüzün itibarını da ortaya attın. Umarım şimdi memnunsundur!!”

Eşimle birlikte ona sırtımızı döndük ve tören için yerimizi almaya yürüdük.

Müzik, törenin başladığını haber verir gibi çalmaya başlıyor.

KINA: Saate hızlıca bakıyorum, neredeyse bir buçuk. Kapı hafifçe tıklatılıyor, annem açıyor. Öte tarafta babamın sesini duyuyorum. “Vakit geldi, hanımlar hazır mı?” diye soruyor o tok baritonuyla. Annem kapıyı açıp içeri buyur ediyor. Babam içeri girip yanağımdan öperken, “Ah, ne kadar güzelsin! Benim güzel kızım,” diyor. Sonra anneme dönüp onu da öpüyor. Tekrar bana dönüyor ve kolunu uzatıyor. “Hanımlar, lütfen yerlerinizi alın. Kina’yı ben indireceğim.”

Kapıdan ilk Keska çıkıyor, ardından Gracie. Annemi aşağı indirmek için gelmiş Adrian’ı bir an görüyorum; sonra da bugün için kurulan sahnedeki yerine geçecek. Babam, alçak bir sesle, “Gracie ve annenle birlikte odada kim vardı?” diye soruyor. Ben de fısıldayarak, “Adrian’ın kuzeni Keska,” diyorum. “Az önce o yaşlı cadının olay çıkardığı kız mı?” “Evet babacığım, aynı kişi,” diye cevaplıyorum; dudaklarımda küçük bir gülümseme. Babam, Adrian’ın büyükannesinden hiç hoşlanmadığını saklamazdı.