Bölüm 145 Yüz Kırk Beş

Kennedy’nin özründen sonra gelen sessizlik yoğundu.

Rahatsız ediciydi.

Çok uzun zamandır söylenmemiş her şeyin ağırlığı vardı içinde.

Antonia kımıldamadan durdu, kendini toparlamaya çalışırken parmakları iki yanında hafifçe kıvrıldı.

“Özür dilerim,” diye tekrarladı Kennedy, bu kez sesi daha kısık....

Giriş yapın ve okumaya devam edin