167- Epilog

Isabella

Derin derin nefesler. Nefes al. Nefes ver. Nefes al. Nefes ver. İşte böyle. Aman Tanrım, bütün bu saçmalıkları boş ver.

“LANET OLSUN!”

Dişlerimi sıkarak zaten kocaman olan karnımı tutmaya çalışıyorum. Bir dalga daha kasılma, sanki yük treni gibi üzerime geliyor. Adım, kocam Tony tara...

Giriş yapın ve okumaya devam edin