130. HANA - İİ

KADE

Kıyı önümde sonsuza kadar uzuyormuş gibi görünüyordu. Deniz, kendine doğru kıvrılan, yavaş ama huzursuz dalgalarla durmadan gelip kuma çarpıyor, kaç kere kırılırsa kırılsın bir türlü sakinleşmiyordu. Sırf bu yüzden buraya gelmiştim. O ritim için. O tekrar için. Dalgalarda bir şey vardı; ka...

Giriş yapın ve okumaya devam edin