Rozdział dziewięćdziesiąty piąty

Sephie

Tej nocy zasnęłam szybko, przytulona do piersi Adrka. Znalazłam się w swojej ciemności. Spodziewałam się, że zniknie i pojawi się ścieżka do domu, gdzie zawsze widziałam mojego tatę, ale tak się nie stało. Zamiast tego, światło stawało się coraz jaśniejsze, aż mogłam zobaczyć wszystko wokó...