Rozdział 332 Nie warto umierać za mnie tych ludzi

Miejsce było martwe ciche, a Olivia czuła się, jakby była owinięta w przytulny koc.

Nagle błysnęło oślepiające światło, a Olivia uniosła rękę, aby osłonić oczy, ledwo dostrzegając dwie postacie.

Dwie niskie, pulchne postacie powoli zbliżały się, uśmiechając się od ucha do ucha.

"To wy, moje dziec...

Đăng nhập và tiếp tục đọc