Hoofdstuk 259

Serena’s POV

Een week was voorbijgekropen sinds alles in duigen viel. De muren van mijn kamer leken nu kleiner, drukten op me in bij elke ademhaling die ik nam. Ik lag uitgestrekt op mijn bed, ogen gericht op de houten deur die weigerde te bewegen, weigerde te openen. Het late middaglicht viel door...

Log in en ga verder met lezen