65: Je hoort bij hem.

Ryker perspectief

Het kasteel was stil, maar de slaap wilde maar niet komen.

Ik zat rechtop in bed, met mijn rug tegen het hoofdbord, terwijl Willow met gekruiste benen naast me zat. De kamer werd slechts verlicht door één kaars op het tafeltje, omdat zij erop had gestaan dat we de lichten uit z...

Log in en ga verder met lezen