89: Angst.

Willow perspectief

Ik was nog nooit zo blij geweest om het kasteel te verlaten.

Mam en Kala kwamen na het ontbijt opdagen en zeiden gewoon dat we naar de markt gingen. Geen lange uitleg of zachte stemmen die vroegen hoe ik me voelde, alleen een duidelijk plan en een vriendelijkheid die me geen rui...

Log in en ga verder met lezen