133: De roze klootzak.

Bastians perspectief

Toen ik mijn ogen weer opende, lag ik op een koude, harde steen. Ik had niet meer dan drie seconden nodig om te beseffen dat ik in een cel was gegooid, alleen al door de stank. Mijn hele lichaam deed pijn en mijn hoofd bonsde zo erg dat het voelde alsof iemand naalden in mijn s...

Log in en ga verder met lezen