Hoofdstuk 1200 Je wilt toch niet de rest van je leven een ondersteunende rol spelen?

‘Tuurlijk.’

Adrian nam het stuk van haar aan en beet erin.

De mondhoek van Flora trilde. Ze staarde hem aan alsof ze zojuist iets fysiek onmogelijks had zien gebeuren.

Op de set stond Adrian berucht om zijn obsessieve netheid. Hij raakte niets aan wat iemand anders had vastgehad — hij beschouwde ...

Log in en ga verder met lezen