HOOFDSTUK 279

WINTER

Damien.

Maar niet de Damien die ik kende.

De luie glimlach is er, net genoeg gekromd om vertrouwd te lijken.

Maar zijn ogen...

Ze zijn leeg.

Koud.

Ik deinsde terug zonder na te denken, probeerde weg te trekken, en de boeien sloten zich strak om mijn polsen toen hij vlak voor me tot...

Log in en ga verder met lezen