Hoofdstuk Vierentwintig

Henry marcheerde terug de woonkamer in, en ik had hem nog nooit loze beloftes weten doen.

Mark, nog steeds op het randje van de stoel geperst, keek zenuwachtig op toen Henry dichterbij kwam.

‘Mark,’ begon Henry, zijn toon bedrieglijk kalm. ‘Dank je voor je tijd vandaag. Ik geloof dat Sophia er al ...