Hoofdstuk vier

Ik staarde verbijsterd naar de witte muren van mijn kamer. Het was al meer dan een uur geleden, en ik was nog steeds niet over mijn verbazing heen.

Ik had niets meer dan een heel vage herinnering aan mijn stiefoom. Mijn moeder had hem nooit genoemd. Ik wist niet wat ik onderweg hierheen had verwacht, maar dit was het in elk geval niet.

Er was geen twijfel mogelijk wie hij was. Hij liep alsof hij de baas was. De dominante aura die in golven van hem afstraalde was genoeg om het te bevestigen.

En hij was mijn oom?

Als ik ooit een Adonis had gezien, dan was hij het. Hij was de zonde zelf. Het moest illegaal zijn om er zó goed uit te zien. Dat móést gewoon.

Zwart haar, rommelig op de meest zondig perfecte manier, doordringende blauwe ogen, de kleur van de oceaan, een scherpe kaaklijn die glas kon snijden, en het lichaam van iemand die bakstenen als ontbijt at.

Hij torende met zijn ongeveer één meter drieënnegentig boven me uit, gespierde armen bedekt met tatoeages zover ik kon zien. Hoe kon iemand er in hemelsnaam zó goed uitzien?

Gedachten aan hem lieten mijn binnenste tintelen. Tussen mijn benen begon een kloppend gevoel dat er niets te zoeken had terwijl ik aan mijn oom dacht, maar verdomd als ik het kon stoppen.

Ik moest hem weer zien.

Ik moest hem weer zien, al was het maar om zeker te weten dat mijn hoofd niet alles had overdreven.

Dat moest het zijn.

Niemand kon er echt zó goed uitzien.

Die gedachte klonk logisch, dus glipte ik mijn kamer uit en liep ik naar het deel van het huis dat ‘verboden terrein’ was.

Ik snoof. Waarom ging hij die kant op als het verboden terrein was?

Het is zijn huis, herinnerde mijn onderbewuste me.

“Maakt niet uit,” rolde ik met mijn ogen.

Het gekibbel in mijn hoofd was alleen maar afleiding van het luide bonzen van mijn hart. Het was laat, het huis was doodstil, dus ik bewoog me zo geruisloos mogelijk.

Vijf minuten later was ik verdwaald in het doolhof van identieke gangen en kreunde ik gefrustreerd.

Ik stond op het punt mijn stappen terug te volgen toen ik een geluid hoorde.

Nee, een kreun.

Had mijn oom seks?

Ik had walging moeten voelen. Afkeer. In plaats daarvan liep er een rilling langs mijn ruggengraat omlaag en nestelde die zich laag in mijn onderbuik. Voor ik mezelf kon tegenhouden, volgde ik het geluid.

Déjà vu, hè? spotte mijn onderbewuste, die me herinnerde aan wat er een maand geleden was gebeurd. Ik sloot haar meteen buiten en sloop dichterbij.

De deur was dicht. Ik drukte mijn oor ertegenaan. Het natte geluid van huid die tegen huid sloeg, vermengd met kreunen en grommen, vulde mijn oren. Ik klemde mijn dijen tegen elkaar.

Ik had weg moeten lopen.

Dat deed ik niet.

Nieuwsgierigheid won. Ik draaide aan de knop. Hij ging geluidloos open. Ik gluurde naar binnen.

Mijn ogen werden groot. Toen ik mijn dijen aanspande, voelde ik mijn slipje vochtig worden.

Ik had nog nooit met eigen ogen twee mensen seks zien hebben. Het tafereel was pure porno, rauw en erotisch.

De vrouw zat op haar knieën, haar polsen stevig achter haar rug vastgebonden met een riem. Mijn oom Henry beukte meedogenloos in haar.

Ik slikte. Een moment lang stelde ik me voor dat ik precies in die houding zat.

Mijn keel werd droog toen Henry zich helemaal terugtrok, waardoor ik een helder zicht kreeg op zijn dikke lul, glanzend van haar natheid, de top lekkend van het voorvocht. Toen stootte hij weer naar binnen, zo hard dat ik het in mijn eigen clit voelde.

‘Vind je dat lekker?’ vroeg hij, zijn stem laag en hees.

Ik sloot mijn ogen en stelde me voor dat ik in plaats daarvan onder hem lag.

Het enige antwoord van de vrouw was een luide kreun. Hij grinnikte donker, en dat geluid trilde dwars door me heen.

Ik kon het niet langer tegenhouden en liet mijn hand onder mijn jurk glijden, waarna ik cirkeltjes begon te draaien over mijn clit.

Toen ik mijn ogen weer opende, beet de vrouw in de lakens terwijl Henry haar in een krankzinnig tempo neukte.

‘Fuck, ik ga klaarkomen,’ riep ze.

‘Niet zo snel,’ gromde Henry, terwijl hij vaart minderde. Ze slaakte een wanhopig jankje.

De aanblik van hem—gespierd, bezweet, zijn lichaam glanzend in het schemerige licht terwijl hij in haar stootte—was bijna te veel. Mijn verbeelding had geen enkel detail overdreven. Sterker nog, hij zag er nog beter uit.

Fuck.

Ik was nog nooit geneukt, maar als het dan zou gebeuren, wilde ik het precies zo.

‘Alsjeblieft, Henry,’ smeekte de vrouw.

‘Alsjeblieft wat, slet?’ gromde hij.

Alles in mij trok samen van een behoefte die ik nog nooit eerder had gevoeld. Alleen al zijn stem liet mijn ogen wegrollen.

‘Alsjeblieft, laat me klaarkomen,’ snikte ze.

‘Is dit wat je wilt?’

Ik liet mijn vingers sneller werken op het moment dat hij het tempo weer opvoerde.

‘Ja! Ja! Ja!’ scandeerde ze, wild en gebroken.

Hij ramde harder in haar. Een reeks vloeken rolde uit haar mond.

‘Kom klaar, slet,’ beval hij.

Op precies datzelfde moment trok mijn buik strak samen en scheurde mijn eerste orgasme door me heen in scherpe, trillende golven.

Henry volgde vlak na haar. Hij trok zich er net op tijd uit terug, dikke witte strengen sperma spattend over haar rug en in haar haar.

Er ontsnapte me een klein kreuntje.

Het was niet klein genoeg.

Henry’s lustvolle ogen schoten mijn kant op.

Ik dook weg en rende alsof mijn leven ervan afhing, want dat deed het.

Op de een of andere manier vond ik mijn kamer, smeet de deur dicht en drukte mijn rug ertegenaan. Mijn borstkas ging op en neer. Ik probeerde het paniekerige bonzen van mijn hart tot bedaren te brengen.

Kak. Kak. Kak.

Ik begroef mijn gezicht in mijn handen, maar niets hielp. Angst overspoelde me… en toch weigerde die zoete, aanhoudende tinteling tussen mijn dijen te verdwijnen.

Ik wachtte wat uren leek, mijn hart in mijn keel, tot ik mezelf eindelijk toestond te ademen en naar het bed liep.

Ik lag daar terwijl er een dozijn gedachten door mijn hoofd tolden.

Misschien moet ik weglopen.

Heeft hij me echt gezien?

Ik dook zo snel weg. Misschien niet.

Dat moest het zijn.

Ik was zijn privacy binnengedrongen. Als hij me had gezien, zou hij geen moment hebben geaarzeld om mij en mijn spullen eruit te gooien. Hij heeft me niet gezien.

Ik klampte me vast aan die gedachte tot die me uiteindelijk in slaap suste. De volgende ochtend werd ik wakker, nog steeds nat van de meest erotische droom die ik ooit had gehad.

Mijn hoofd was nog wazig toen er op de deur werd geklopt.

‘Ja?’ riep ik.

Adaline deed open. Anders dan gisteren stond er geen glimlach op haar gezicht.

‘Ik geloof dat u goed hebt geslapen,’ zei ze. Het was geen vraag.

Ik knikte toch.

Toen liet ze de bom vallen die me deed wensen dat de vloer open zou splijten en me in één keer zou opslokken.

‘Uw oom heeft om u gestuurd.’