บทที่ 30 สัญญาณอันตราย

พิมพิชญารู้สึกว่า…มีใครบางคนกำลังเดินอยู่ด้านหลังเธอ เธอไม่ได้เห็นใคร และไม่มีเสียงอะไร แต่กลับรู้สึกอึดอัดเหมือนลำคอถูกบีบรัด อากาศรอบตัวถูกบีบให้แคบลงทีละนิด

“..?!..” หญิงสาวหยุดเดิน มือที่กำลังถือโทรศัพท์แน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว แล้วไฟถนนด้านหน้าก็ดับพรึ่บทั้งซอยมืดลงในเสี้ยววินาที

ค่ำวันนั้น พิมพิชญ...