บทที่ 44 เงาอดีต

เขายืนอยู่ในบ้านหลังเก่า พื้นไม้ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดเบา ๆ ใต้ฝ่าเท้า กลิ่นกาแฟขมจาง ๆ ลอยปะปนกับกลิ่นกระดาษเก่า แสงแดดยามบ่ายส่องผ่านหน้าต่างเข้ามาเป็นลำ

เด็กผู้ชายตัวผอมแห้งคนหนึ่งยืนอยู่ตรงนั้นในเสื้อเชิ้ตเก่าที่หลวมเกินไป สายตาของเขายังไม่รู้จักคำว่าระแวดระวัง มีแต่ความไว้ใจ สับสนในชีวิต และไขว่...