บทนำ
เพราะ One Night Stand ที่ถูกใจในคืนนั้น จึงเกิดเป็นข้อตกลงบ้า ๆ ที่ลากยาวมานานเกือบสองปี
การนอนด้วยกันโดยไม่มีความสัมพันธ์ทางใจ ไม่มีการผูกมัด ไม่มีการเป็นเจ้าของ
ทุกคนต่างใช้ชีวิตได้อิสระอย่างที่ใจจะต้องการ ทุกอย่างมันควรจะดีแล้วใช่ไหมมันควรจะเป็นแบบนั้น
แต่เมื่อใดก็ตามที่คนใดคนหนึ่งไม่ซื่อสัตย์ต่อความรู้สึก...คนที่ถอยออกมาก่อนอาจจะเป็นคนที่เจ็บน้อยกว่า
บท 1
บทนำ
"ฉันคิดว่าจะจบความสัมพันธ์เฮงซวยนี้แล้ว"
คำพูดที่หลุดออกจากกลีบปากบางไม่ได้ทำให้คนที่กำลังยุ่งอยู่กับเอกสารบนโต๊ะทำงานอีกมุมรู้สึกเป็นเดือดเป็นร้อนอะไร ชายหนุ่มเพียงแค่ขยับแว่นสายตาที่สวมใส่เล็กน้อยและปรายตามองไปยังคนพูดก่อนจะกลับมาสนใจเอกสารในมือต่อ
"ฉันจะไม่มาเหยียบที่นี่อีก"
หญิงสาวตวัดท่อนขาเรียวยาวลงจากเตียงนอนหลังใหญ่ ก่อนจะหยัดกายลุกขึ้นและสวมใส่ชุดคลุมอาบน้ำสีดำที่พาดไว้ปลายเตียงนอนและเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าโต๊ะทำงานที่ชายหนุ่มนั่งอยู่
"ฉันพูดกับคุณไม่ได้ยินหรือไง?"
น้ำเสียงที่เข้มขึ้นทำให้ ชนา เงยหน้าจากกองเอกสารและทิ้งแผ่นหลังพิงเก้าอี้ทำงานเพื่อมองหญิงสาวให้เต็มตา
"อย่ามาประชดประชันเอมม่า"
ดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้นก่อนจะหลุดหัวเราะออกมา เธอโน้มตัวไปข้างหน้าหยิบเอกสารตรงหน้าเขามาปึกหนึ่ง ก่อนจะเขวี้ยงมันออกไปจนกระดาษพวกนั้นปลิวกระจายเกลื่อนพื้นห้อง
"แล้วคุณจะทำไม?" หญิงสาวถามเขาเสียงแข็งดวงตาวาววับเอาเรื่อง ชายหนุ่มถอนหายใจและเบนสายตามองไปอีกด้านหนึ่งแทนด้วยความเหนื่อยหน่าย
"ฉันจะไม่มาที่นี่แล้ว! และคุณอย่ามายุ่งกับฉันอีก!"
ชายหนุ่มหัวเราะและหมุนปากกาหมึกซึมในมือเล่น ดวงตาคมกริบกวาดตามองไปทั่วเรือนร่างที่อยู่ในชุดคลุมอาบน้ำสีดำที่เป็นของเขา
"ไม่แน่ใจว่าคำพูดนี้มันครั้งที่เท่าไหร่แล้วพอดีผมความจำไม่ดีเสียด้วยสิ ห้า หก หรือเจ็ดครั้งนะ" หญิงสาวกัดริมฝีปากและกำมือตัวเองแน่น
"ตลอดสองปีที่ผ่านมาคุณอาจจะพูดเป็นร้อยครั้งแล้วมั้งเอมม่า"
"ครั้งนี้มันไม่เหมือนเดิมแล้ว ฉันเหนื่อยแล้ว...และฉันพูดจริง"
ชายหนุ่มตบมือเสียงดังเหมือนว่ากำลังชมเชยกับการตัดสินใจของเธอ ก่อนจะหยัดกายลุกขึ้นและเดินเข้าไปหยุดยืนอยู่ใกล้ ๆ หญิงสาว เขาเอามือล้วงกระเป๋ากางเกงและโน้มใบหน้าลงมาใกล้
"อ๋อ...จะเอาจริงแล้วสินะ แล้วแบบนี้ผัวอย่างผมต้องทำยังไงดี?" ฝ่ามือหนาตวัดโอบเอวบางและดึงเข้าหาตัว เพียงแค่เขาออกแรงนิดหนึ่งร่างกายเธอก็โดนยกขึ้นไว้วางบนโต๊ะทำงานแล้ว
"ถอยไป!" ร่างหนาที่เข้าปกคลุมในพริบตาเดียวริมฝีปากอุ่นร้อนที่ซุกไซ้คลอเคลียลำคอเธอ เอมม่ากระบอกตาร้อนผ่าว
"ผมต้องคุกเข่าอ้อนวอนคุณไหม เอมม่า...อย่าทิ้งผมไปเลยนะแบบนั้นหรือเปล่า?" ใบหน้าหล่อคมคายยกยิ้มมุมปากนิดหนึ่ง ดวงตาคมกริบที่มองมาเหมือนมีกองไฟลุกโชนอยู่ในนั้น รอยยิ้มของเขามันเป็นยิ้มที่ทำให้หัวใจของเธอกลัดหนอง
"ฉันจะเลิกกับคุณ..." น้ำเสียงสั่นเครือของเธอยิ่งทำให้คนฟังย่ามใจ เขากระชับอ้อมกอดลูบไล้ฝ่ามือไปถ้วนทั่วร่างกายก่อนจะกระชากชุดคลุมอาบน้ำออกจากเรือนกายเย้ายวนตรงหน้า
"อยากเลิกเหรอ...คุณนี่ก็ตลกดีนะ" ปลายนิ้วโป้งที่จรดลงบนกลีบปากบาง ริมฝีปากหนาป้อนจูบดูดดื่มก่อนที่เรียวลิ้นอุ่นร้อนจะสอดแทรกเข้ามาในโพรงปากเพื่อหาความอ่อนนุ่ม หยาดน้ำตาที่ไหลรินออกหางตาหญิงสาวชายหนุ่มจูบซับราวกับทะนุถนอม
"ฉันจะเลิกกับคุณ" หญิงสาวย้ำคำพูดนั้นทั้งที่หยาดน้ำตายังคงไหลริน เธอมองหน้าเขาเพื่อยืนยันในสิ่งที่ตนเองพูด
ชายหนุ่มหัวเราะและกดริมฝีปากจูบลงบนกลีบปากสั่นระริกนั้นอีกครั้ง เขาโน้มหน้าลงมากระซิบแผ่วเบา...ถ้อยคำเหล่านั้นมันเหมือนปลายมีดแหลมที่ตัดเข้าขั้วหัวใจเธอ
"แล้วทุกวันนี้เราคบกันอยู่หรือไง?"
ยินดีต้อนรับเข้าสู่นิยายโรมานซ์ พระเอกแสนดีชนิดที่ว่าไรต์ทำบัตรทุบหลังแจกไม่ทัน
ชนาเป็นผู้ชายร้าย ๆ และคลั่งรักแบบบ้าเลือด เลือดสาด อุ๊บ!
ฝากแม่ ๆ ด้วยนะคะ อัพวันละ 2 ตอน เหมือนเดิมน้าาา
บทล่าสุด
#60 บทที่ 60 ตอนพิเศษ รางวัลของคนทำดี
อัปเดตล่าสุด: 1/12/2026#59 บทที่ 59 ตอนพิเศษ คนทำดีต้องให้รางวัล
อัปเดตล่าสุด: 1/12/2026#58 บทที่ 58 บทส่งท้าย
อัปเดตล่าสุด: 1/12/2026#57 บทที่ 57 บทที่ 56 แมวตัวผู้ขี้อ้อน
อัปเดตล่าสุด: 1/12/2026#56 บทที่ 56 บทที่ 55 เรื่องสำคัญที่ต้องบอก
อัปเดตล่าสุด: 1/12/2026#55 บทที่ 55 บทที่ 54 คนไม่เล่น
อัปเดตล่าสุด: 1/12/2026#54 บทที่ 54 บทที่ 53 โกรธที่ไม่โกรธ
อัปเดตล่าสุด: 1/12/2026#53 บทที่ 53 บทที่ 52 เรื่องที่ขอ...NC+
อัปเดตล่าสุด: 1/12/2026#52 บทที่ 52 บทที่ 51 สัมผัสที่หาย NC+++
อัปเดตล่าสุด: 1/12/2026#51 บทที่ 51 บทที่ 50 หลักฐานที่พิสูจน์ได้
อัปเดตล่าสุด: 1/12/2026
คุณอาจชอบ 😍
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
เมียขัดดอก
"คุณหมอคะฉันขอร้องล่ะคุณหมอช่วยแม่ฉันด้วยเถอะนะ" หญิงสาวขอร้องอ้อนวอนถึงขั้นยกมือขึ้นมากราบไหว้
"ทางเราช่วยได้เท่าที่ช่วยจริงๆ" ถ้าเขาทำแบบนั้น โรงพยาบาลของเขาอาจจะถูกฟ้องได้ ซึ่งมันไม่เป็นผลดีเลย และมันก็ไม่คุ้มกับการเสี่ยง
"ฉันขอร้องล่ะค่ะ จะให้กราบเท้าฉันก็ยอม"
"คุณอย่าทำแบบนี้เลย"เขารีบพยุงร่างของหญิงสาวที่กำลังจะคุกเข่าลงตรงหน้าให้กลับขึ้นมายืนใหม่อีกครั้ง
"คุณจะให้ฉันทำอะไรก็ได้ ฉันเคยเรียนหมอมาค่ะ ฉันคงพอช่วยงานคุณได้ไม่มากก็น้อย" เพราะเธอเคยเรียนมาด้านนี้ก็เลยรู้ว่าใครที่สามารถจะช่วยแม่ของเธอได้ และก็รู้ด้วยว่ามันเสี่ยงมากถ้าจะทำแบบนี้
"คุณก็เคยเรียนหมอมา คุณก็คงจะรู้ผมคงช่วยไม่ได้"
"ถ้าเปลี่ยนจากช่วยงานเป็นเอาร่างกายของฉันแลกเปลี่ยนได้ไหมคะ"
"คุณพูดอะไร"
"ถ้าคุณหมอยอมช่วยผ่าตัดให้แม่ฉันฉันจะยอมมอบร่างกายให้คุณค่ะ" เธอมีคนที่จะมาบริจาคอวัยวะแล้ว เหลือแค่การผ่าตัดเท่านั้น..
3P อาหมวยโดนอาเฮียใหญ่ทั้งสองจับทำเมีย
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













