บทนำ
"คุณมันบ้า อดีรา ออกไปให้พ้น!"
เมื่อซีอีโอหนุ่มสาวสองคนต้องเข้าสู่ประตูวิวาห์ที่จัดฉากขึ้นเพื่อผลประโยชน์ร่วมกัน ฝ่ายหนึ่งคือหญิงแกร่งที่ไม่เคยเชื่อในความรัก ส่วนอีกฝ่ายคือชายหนุ่มผู้เย็นชาที่หัวใจแหลกสลายเพราะถูกปฏิเสธจากรักข้างเดียว อดีรา เฮล และ แชดวิก แมคเอลรอย ดูเป็นคู่รักที่สมบูรณ์แบบในสายตาของทุกคน พวกเขาทั้งร่ำรวย ทรงอิทธิพล เปี่ยมด้วยภาวะผู้นำ และมีหน้าตางดงาม ใครๆ ต่างก็พูดว่าพวกเขาคือคู่สร้างคู่สมที่สวรรค์บรรจงสร้าง แต่ความจริงนั้นกลับห่างไกลจากภาพรักโรแมนติกในฝันที่ใครๆ วาดไว้ลิบลับ
อดีราแต่งงานกับแชดวิกเพียงเพื่อต้องการมีลูก สิ่งที่เธอต้องการคือร่างกายของเขา...ไม่ใช่ความรักจากใจ ขณะที่แชดวิกก็รังเกียจความคิดที่จะต้องร่วมเตียงกับภรรยา เพราะหัวใจของเขายังคงภักดีต่อหญิงอื่น
ท่ามกลางแรงปรารถนาและการหักหลัง ความรักจะมีโอกาสเบ่งบานได้หรือไม่?
บท 1
สามวันแล้วที่อดิราแต่งงานกับแชดวิก แมคเอลรอย หลังจากใช้เวลาฮันนีมูนสามคืนที่ญี่ปุ่น อดิราก็กลับมายังบ้านหลังใหม่ของเธอในฐานะคุณนายแมคเอลรอย
“อ่าาา ร่างกายฉันล้าไปหมดแล้ว” เธอคราง พลางนั่งลงบนขอบเตียง และเมื่อเธอล้มตัวลงนอน เรือนผมสีแดงยาวเป็นลอนของเธอก็กระจายออก
อดิราในชุดชั้นในสุดเซ็กซี่ใต้เสื้อคลุมสีแดง ดวงตาสีมะกอกของเธอจับจ้องไปยังเพดาน ที่นั่นไม่มีอะไรน่าสนใจนัก เธอแค่พยายามผ่อนคลายความเหนื่อยล้าจากการเดินทางหลายชั่วโมงเพื่อกลับประเทศ
“ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าตอนนี้ฉันเป็นผู้หญิงที่แต่งงานแล้ว” เธอพึมพำ พลางกะพริบตา ขนตายาวงอนของเธอขยับไหวราวกับปีกผีเสื้อ
เป็นเวลาไม่นานนักหลังจากที่อดิราตกลงแต่งงานกับซีอีโอของบริษัทไวน์แอนด์ไวบ์ และตอนนี้ เธอก็อยู่ในห้องและกำลังคิดว่าชีวิตมันช่างน่าสนุกเพียงใด เธอยังจำได้ว่าเคยนั่งดื่มคนเดียวในคอนโดของตัวเองพลางร้องเพลงป๊อปที่ชื่อว่า “ฉันไม่ต้องการผู้ชาย” แต่ดูเธอตอนนี้สิ กำลังพยายามทำความคุ้นเคยกับนามสกุลใหม่ด้วยการฝึกเรียกชื่อตัวเอง
“อดิรา แมคเอลรอย อดิรา แมคเอลรอย แมค...เอลรอย”
ความเงียบงันเข้าครอบงำทุกพื้นที่
ทันใดนั้น อดิราก็ระเบิดเสียงหัวเราะดังลั่น
“แต่งงานกับผู้ชายคนนั้นไปเพื่ออะไรกันนะ ขนาดตอนฮันนีมูนฉันยังไม่เห็นหน้าเขาเลย”
ตามแผนแล้ว แชดวิกกับอดิราจะไปฮันนีมูนที่ญี่ปุ่นด้วยกันหลังแต่งงาน แต่กลับมีเพียงอดิราที่ไปถึงที่นั่น เธอเพิ่งมารู้ทีหลังว่าแชดวิกมีประชุมด่วนที่บริษัท เขาจึงต้องตามไปจัดการเรื่องงานในช่วงฮันนีมูนของพวกเขา
ผู้ชายที่ให้ความสำคัญกับงานมากกว่าฮันนีมูนที่มีแค่ครั้งเดียวในชีวิตเนี่ยนะ
อดิราไม่ได้โง่พอที่จะไม่รู้ว่าแชดวิกจงใจหลีกเลี่ยงเธอ เพราะถ้าไม่เช่นนั้น ก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่พวกเขาจะต้องนอนแยกห้องกัน
อดิราลุกขึ้นนั่งบนเตียงด้วยความหงุดหงิด เหตุผลแรกที่เธอตกลงแต่งงานครั้งนี้ก็เพื่อที่จะตั้งท้อง เธอวางแผนที่จะมีเซ็กซ์กับสามีในคืนแรกที่อยู่ด้วยกัน แต่แชดวิกกลับทิ้งให้เธอรอเก้อแล้วเตรียมห้องนอนแยกไว้ในบ้านหลังใหม่โดยไม่ปรึกษาเธอสักคำ
“สามีสุดที่รักของฉันเป็นอะไรไปนะ เขาเป็นผู้ชายหรือเปล่าเนี่ย” อดิราถอนหายใจ
เมื่อเธอเอียงคอ ก็เห็นเงาสะท้อนของตัวเองในกระจกบนโต๊ะเครื่องแป้ง
เรือนผมสีแดงของเธอกระจายตัวลงมาอย่างนุ่มนวลและรับกับใบหน้าเล็กๆ ของเธอ เธอมีรูปลักษณ์งดงามราวกับเชื้อพระวงศ์ ดวงตาสีมรกตของเธอดูคมกริบ แต่ภายในกลับสะท้อนแววราวกับผืนน้ำในสระ ริมฝีปากอิ่มสีกลีบกุหลาบของเธอเผยอออกราวกับกำลังจะจูบ แล้วหุ่นของเธอล่ะ คงไม่มีใครเรียกมันว่าหุ่น ‘ทรงโค้ก’ โดยไม่มีเหตุผลหรอก ใครก็ตามที่เห็นเธอนั่งอยู่บนเตียงในชุดคลุม ผมสีแดง เผยให้เห็นร่องอกและเรียวขาที่ขาวราวกับงาช้าง คงจะเห็นว่าเธอมีเสน่ห์ดึงดูดใจอย่างร้ายกาจ
“ฉันสวยมาก” อดิราบอกกับตัวเอง เธอเอียงคอแล้วเสริมว่า “แล้วก็เซ็กซี่ด้วย”
เธอพูดแต่ความจริง แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังสับสนอยู่ดี แชดวิกปฏิเสธโอกาสที่จะได้เปิดบริสุทธิ์ของเธอระหว่างฮันนีมูนได้อย่างไร
อดิราสูดหายใจลึกพลางเสยผมสีแดงขึ้น เผยให้เห็นท่าทีที่ดูยั่วยวนยิ่งขึ้น แล้วเธอก็นึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นในวันแต่งงานของพวกเขา:
อดิราในชุดแต่งงานมองไปยังเจ้าบ่าวที่กำลังรอเธออยู่ปลายทางเดิน เขาคือแชดวิก ว่าที่สามีของเธอ
แชดวิกไม่ได้คิดจะมองตอบเจ้าสาวแสนสวยของเขาเลย เขาเอาแต่จ้องมองอากาศธาตุ ราวกับว่าเขาเบื่อเสียจนอยากจะขุดหลุมฝังตัวเองให้รู้แล้วรู้รอด อย่างไรก็ตาม อดิราไม่สนใจสีหน้าเฉยเมยของเจ้าบ่าวอยู่แล้ว สิ่งเดียวที่เธอต้องการคือให้งานแต่งนี้จบลงโดยเร็วที่สุด เธอจึงเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้น
เมื่ออดิรายืนอยู่ข้างแชดวิก บรรยากาศก็เงียบงันไปชั่วขณะ แชดวิกยื่นแขนให้เธอโดยไม่แม้แต่จะมองหน้าอดิรา เธอจึงคล้องแขนของเขาทันที จากนั้นทั้งสองก็หันหลังให้แขกและเผชิญหน้ากับผู้พิพากษา
ผู้พิพากษามองคู่บ่าวสาวที่ต่างทำหน้าตาบูดบึ้งราวกับกำลังอยู่ในงานศพแทนที่จะเป็นงานแต่งของตัวเอง มันมีบางอย่างผิดปกติ ผู้พิพากษาสัมผัสได้
แม้จะรู้สึกถึงสถานการณ์แปลกๆ ผู้พิพากษาก็กระแอมไอ เขาเช็ดเหงื่อบนศีรษะล้านและขยับแว่นตาก่อนจะเริ่มพิธี
ขณะที่ผู้พิพากษากล่าวสุนทรพจน์ อดิราก็เหลือบมองด้านข้างของสามี
‘อย่างน้อยเขาก็หล่อดีนะ’ เธอคิด ก่อนจะสังเกตเห็นว่าเขากำลังจ้องมองไปในทิศทางหนึ่งอย่างไม่วางตา
อดิราหรี่ตามองตามทิศทางที่แชดวิกจ้องอยู่ ไกลออกไป เธอเห็นผู้หญิงคนหนึ่งกำลังยิ้มหวานให้แชดวิกพร้อมกับโบกมือ
หลังจากนึกถึงผู้หญิงที่เธอเห็นในงานแต่งงาน อดิราก็มั่นใจในเหตุผลที่แชดวิกตีตัวออกห่างจากเธอ
“เป็นเพราะผู้หญิงคนนั้น” เธอพึมพำ
ก่อนแต่งงาน อดิราได้สืบประวัติว่าที่เจ้าบ่าวของเธอ เธอได้ยินมาว่าแชดวิกไม่เคยคบหากับใคร แต่เขามีเพื่อนคนหนึ่งที่เขาแอบมีใจให้
“ฉันไม่สนหรอกว่าเขาจะชอบคนอื่น” อดิราพูด “แต่เราจำเป็นต้องนอนแยกห้องกันจริงๆ เหรอ”
ถ้าแชดวิกยังคงหลีกเลี่ยงเธอต่อไป อดิราคิดว่าเธอคงต้องใช้วิธีอื่นเพื่อให้บรรลุเป้าหมาย และนั่นก็คือการยั่วยวนสามีของเธอ
อดิรายิ้มกว้างพลางลุกจากเตียง เธอพรวดพราดออกจากห้องนอนของตัวเองแล้วไปหยุดยืนอยู่ข้างห้องของสามีซึ่งอยู่ทางฝั่งตะวันออกของบ้าน
อดิราเป็นคนที่เชื่อว่าการพูดตรงๆ คือวิธีแก้ปัญหาที่ดีที่สุด
‘งั้นฉันจะขอให้เขานอนกับฉันตรงๆ เลย’ อดิราคิด เธอทั้งมั่นใจในความสวยและเสน่ห์ทางเพศของตัวเอง
เธอเชิดหน้าขึ้นแล้วยื่นมือไปจับลูกบิดประตู เธอกำลังจะเปิดประตู แต่ก็ต้องหยุดชะงักเมื่อได้ยินเสียงสามีดังมาจากในห้อง
[“ผมกับอดิราไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งนั้น อย่าเพิ่งคิดอะไรแปลกๆ สิ อิซา”]
อดิราสะดุ้งเมื่อได้ยินชื่อ ‘อิซา’
‘อิซา เดลีย์’ อดิราพึมพำในใจ
ไม่มีทางที่เธอจะจำผู้หญิงที่เห็นในงานแต่งงานไม่ได้ ผู้หญิงที่สามีของเธอรักมากกว่าใครก็คืออิซา
บทล่าสุด
#179 บทสุดท้าย
อัปเดตล่าสุด: 11/6/2025#178 บทที่ 104
อัปเดตล่าสุด: 11/6/2025#177 บทที่ 103
อัปเดตล่าสุด: 11/6/2025#176 บทที่ 102.2
อัปเดตล่าสุด: 11/6/2025#175 บทที่ 102.1
อัปเดตล่าสุด: 11/6/2025#174 บทที่ 101
อัปเดตล่าสุด: 11/6/2025#173 บทที่ 100.2
อัปเดตล่าสุด: 11/6/2025#172 บทที่ 100.1
อัปเดตล่าสุด: 11/6/2025#171 บทที่ 99.2
อัปเดตล่าสุด: 11/6/2025#170 บทที่ 99.1
อัปเดตล่าสุด: 11/6/2025
คุณอาจชอบ 😍
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
เมียขัดดอก
"คุณหมอคะฉันขอร้องล่ะคุณหมอช่วยแม่ฉันด้วยเถอะนะ" หญิงสาวขอร้องอ้อนวอนถึงขั้นยกมือขึ้นมากราบไหว้
"ทางเราช่วยได้เท่าที่ช่วยจริงๆ" ถ้าเขาทำแบบนั้น โรงพยาบาลของเขาอาจจะถูกฟ้องได้ ซึ่งมันไม่เป็นผลดีเลย และมันก็ไม่คุ้มกับการเสี่ยง
"ฉันขอร้องล่ะค่ะ จะให้กราบเท้าฉันก็ยอม"
"คุณอย่าทำแบบนี้เลย"เขารีบพยุงร่างของหญิงสาวที่กำลังจะคุกเข่าลงตรงหน้าให้กลับขึ้นมายืนใหม่อีกครั้ง
"คุณจะให้ฉันทำอะไรก็ได้ ฉันเคยเรียนหมอมาค่ะ ฉันคงพอช่วยงานคุณได้ไม่มากก็น้อย" เพราะเธอเคยเรียนมาด้านนี้ก็เลยรู้ว่าใครที่สามารถจะช่วยแม่ของเธอได้ และก็รู้ด้วยว่ามันเสี่ยงมากถ้าจะทำแบบนี้
"คุณก็เคยเรียนหมอมา คุณก็คงจะรู้ผมคงช่วยไม่ได้"
"ถ้าเปลี่ยนจากช่วยงานเป็นเอาร่างกายของฉันแลกเปลี่ยนได้ไหมคะ"
"คุณพูดอะไร"
"ถ้าคุณหมอยอมช่วยผ่าตัดให้แม่ฉันฉันจะยอมมอบร่างกายให้คุณค่ะ" เธอมีคนที่จะมาบริจาคอวัยวะแล้ว เหลือแค่การผ่าตัดเท่านั้น..
3P อาหมวยโดนอาเฮียใหญ่ทั้งสองจับทำเมีย
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













