บทนำ
"ว่าไงมึง?" ผมถามพลางเลิกคิ้วใส่มันอย่างสงสัย"มึงเลิกกับน้องนุ่มยังวะ?" มันถามพร้อมกับทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาตัวเดียวกันกับผม
"ยัง มึงถามทำไมวะ?" ผมว่าแล้วหันไปชงเหล้าใส่แก้วของตัวเอง ตอนนี้ผมนั่งดื่มอยู่กับไอ้ฟรุท ไอ้พ้อยท์ แล้วก็ไอ้พี ที่คอนโดของผมเองนี่แหละ วันนี้เบื่อๆยังไงไม่รู้บอกไม่ถูก เลยไม่ได้ไปหานุ่มเลย
"ทำเป็นไม่รู้เรื่อง" ไอ้ฟรุทมันพูดพร้อมกับตบลงมาที่กบาลผมแรงๆหนึ่งที
"อ้าวไอ้เชี่ย อะไรของมึงวะ?" ผมสบถใส่ไอ้ฟรุทแล้วหันไปมองหน้ามันอย่างงงๆ
"อีกสามเดือนเนยจะกลับแล้ว มึงจะทำตัวชิลเพื่อ?" ไอ้ฟรุทมันว่าพลางกระดกเหล้าเข้าปากทีเดียวจนหมดแก้ว
"เหลือเวลาอีกตั้งสามเดือน มึงจะให้กูรีบเพื่อ?"
บท 1
ไนท์
"ไอ้ไนท์" ผมเงยหน้าขึ้นมองไอ้ฟรุทเพื่อนสนิทที่คบกันมาตั้งแต่ปีหนึ่ง
"ว่าไงมึง?" ผมถามพลางเลิกคิ้วใส่มันอย่างสงสัย
"มึงเลิกกับน้องนุ่มยังวะ?" มันถามพร้อมกับทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาตัวเดียวกันกับผม
"ยัง มึงถามทำไมวะ?" ผมว่าแล้วหันไปชงเหล้าใส่แก้วของตัวเอง ตอนนี้ผมนั่งดื่มอยู่กับไอ้ฟรุท ไอ้พ้อยท์ แล้วก็ไอ้พี ที่คอนโดของผมเองนี่แหละ
วันนี้เบื่อๆยังไงไม่รู้บอกไม่ถูก เลยไม่ได้ไปหานุ่มเลย
"ทำเป็นไม่รู้เรื่อง" ไอ้ฟรุทมันพูดพร้อมกับตบลงมาที่กบาลผมแรงๆหนึ่งที
"อ้าวไอ้เชี่ย อะไรของมึงวะ?" ผมสบถใส่ไอ้ฟรุทแล้วหันไปมองหน้ามันอย่างงงๆ
"อีกสามเดือนเนยจะกลับแล้ว มึงจะทำตัวชิลเพื่อ?" ไอ้ฟรุทมันว่าพลางกระดกเหล้าเข้าปากทีเดียวจนหมดแก้ว
"เหลือเวลาอีกตั้งสามเดือน มึงจะให้กูรีบเพื่อ?" ผมหันไปตอบมันพร้อมกับยกแก้วเหล้าขึ้นจรดที่ริมฝีปาก
"ที่กูให้มึงรีบไม่ใช่อะไร กูกลัวน้องนุ่มเขาจะรักมึงขึ้นมาจริงๆ กูสงสารน้องเขาว่ะ เพราะยังไงมึงก็ต้องเลือกเนยอยู่แล้ว" ผมวางแก้วเหล้าลงบนโต๊ะทันทีที่ไอ้ฟรุทมันเอ่ยออกมาแบบนั้น
มันก็จริงที่ผมต้องเลือกเนย เพราะว่าผมกับเนยคบกันมาปีนี้เข้าปีที่สามแล้ว เนยเป็นแฟนของผม
ผมรักเธอมาก
แต่นุ่ม...ก็เป็นแฟนของผมเหมือนกัน เราสองคนเจอกันเมื่อหกเดือนก่อนที่ห้องสมุดของมหา'ลัย
ผมถูกชะตากับเธอตั้งแต่วันนั้นเลยเข้าไปจีบเธอ
แต่ผมก็ไม่คิดว่าผมจะสานสัมพันธ์กับเธอมาได้นานถึงหกเดือนแล้ว แล้วผมก็ดันชอบเธอขึ้นมาจริงๆ ทำให้ตอนนี้ผมต้องมานั่งคิดหนักว่าจะเอายังไงต่อไปดี เพราะว่านุ่มโคตรดีกับผม แต่ว่าเนยเองก็ไม่ได้ผิดอะไร
ถ้าถึงเวลานั้นที่เนยกลับมา ผมก็คงต้องเลือกเนยอยู่ดี เพราะว่ายังไงผมก็ตัดเนยไม่ขาด
"พวกกูจะให้มึงรีบเคลียร์ตัวเองไง ถ้าเนยรู้ เนยเอามึงตาย" ไอ้พีมันเอ่ยสมทบขึ้มาบ้าง
"ไม่ใช่แค่มึงที่จะตาย กูว่าน้องนุ่มโดนด้วยแน่นอน" ไอ้พ้อยท์ว่าแล้วทำท่าเชือดคอไปด้วย ไอ้เวรนี่ ผมนึกภาพตามมันไปด้วยเลย
"เรื่องแค่นี้สบายมาก เดี๋ยวกูก็เลิกกับนุ่มเเล้ว กูไม่ทำให้น้องเขาเดือดร้อนหรอก พวกมึงไม่ต้องห่วง" ผมหันไปพูดกับพวกมันสามตัวแล้วยกแก้วเหล้าขึ้นจรดที่ริมฝีปากอีกครั้ง
ก่อนที่จะตัดสินใจกระดกมันจนหมดแก้วแล้วลุกขึ้นจากโซฟาอย่างรวดเร็ว
"อ้าวเห้ย! จะไปไหนวะไอ้ไนท์" ไอ้พ้อยท์มันเรียกเมื่ออยู่ๆผมก็ลุกขึ้นมาแล้วคว้าเอามือถือ กระเป๋าสตางค์ และกุญแจรถมาถือไว้
"ไปหานุ่ม ถ้าจะกลับก็ล็อกห้องให้กูด้วย หรือจะนอนที่นี่ก็ตามใจ" ผมว่าแล้วรีบร้อนเดินออกมาจากในห้องทันที
เวลาที่เหลือต่อจากนี้ผมคงต้องใช้มันกับนุ่มให้เต็มที่ที่สุดแล้วล่ะ เพราะถ้าเนยกลับมา ผมคงต้องเลิกกับนุ่มอย่างจริงๆจังๆสักที
นุ่ม
"คิดถึงจังเลย" ฉันสะดุ้งเฮือกจนเกือบจะทำจานร่วงจากมือ
อยู่ๆพี่ไนท์ก็เข้ามาสวมกอดฉันจากทางด้านหลังพร้อมกับกระซิบลงมาที่ข้างหูอย่างแผ่วเบา
ดีนะที่พี่ไนท์ยื่นมือมาจับไว้ได้ทันซะก่อน ไม่อย่างนั้น มันคงร่วงแตกไปแล้ว
"ไหนว่าจะอยู่ดื่มกับเพื่อนไงคะ?" ฉันวางจานลงในซิงค์พร้อมกับล้างมือล้างไม้ให้สะอาด จากนั้นก็ขยับปากถามร่างสูงออกไป
"ก็คิดถึงอ่ะ เลยมาหา" พี่ไนท์ว่าพลางกดจมูกลงบนซอกคอของฉันอย่างแผ่วเบา เล่นเอาฉันขนลุกซู่ไปทั่วทั้งร่าง
"พะ...พี่ไนท์ อย่านะคะ..." ฉันเอ่ยปรามร่างสูงออกไปเมื่อเขาไม่ได้หยุดซุกซนอยู่ตรงแค่ซอกคอ แต่ว่าฝ่ามือหนานั้นค่อยๆเคลื่อนขึ้นมาจนเกือบจะถึงหน้าอกหน้าใจของฉันเเล้ว
"ไม่ห้ามได้ไหม" น้ำเสียงแหบพร่ากระซิบพร้อมกับค่อยๆพลิกร่างฉันให้หันกลับไปเผชิญหน้ากับเขา
"ทะ...ทำไมถึงห้ามไม่ได้ล่ะคะ" ฉันเอ่ยถามพลางหลบสายตาที่เย้ายวนของพี่ไนท์ไปด้วย
จ้องมองมาที่ฉันด้วยสายตาที่หวานเยิ้มแบบนั้นมันหมายความว่ายังไงกัน ไม่ได้เด็ดขาดเลยนะ เรื่องนี้พวกเราสองคนคุยกันรู้เรื่องแล้วนี่นา
"ก็พี่คิดถึงนุ่มอ่ะ นุ่มจะใจร้ายกับพี่ได้ลงคอเลยเหรอ?" พี่ไนท์ว่าแล้วค่อยๆใช้ฝ่ามือเชยคางของฉันขึ้นเบาๆ ก่อนที่เขาจะฉวยโอกาสที่ฉันเผลอกดจูบลงมาบนริมฝีปากของฉันอย่างหนักหน่วง
เล่นเอาฉันแทบล้มทั้งยืน
"อื้อออ!!" ฉันร้องท้วงออกไปเมื่อพี่ไนท์ค่อยๆสอดปลายลิ้นเข้ามาในโพรงปากของฉันอย่างช่ำชอง พร้อมกับค่อยๆดันร่างของฉันให้มาชิดกับผนังเย็นเฉียบของห้องครัว
กลิ่นฉุนของแอลกอฮอลล์ตลบอบอวลไปทั่วร่างของเราทั้งสองคน รสข่มเฝื่อนที่ติดอยู่ปลายลิ้นของพี่ไนท์มันทำให้ฉันมึนหัวจนอยากจะผลักเขาออกไป แต่ว่าใจมันกลับไม่คิดอย่างนั้น
ฉันคบกับเขามาหกเดือนแล้วก็จริง แต่ว่าพวกเราสองคนไม่เคยทำอะไรเกินเลยกันเลยนอกจากกอดกับหอมแก้ม มีจูบบ้างเป็นบางครั้ง แต่ว่ามันไม่ได้ลึกซึ้งเท่าครั้งนี้
ทุกครั้งที่เจอกันหรืออยู่ด้วยกัน พี่ไนท์เขาจะให้เกียรติฉันตลอด ไม่เคยละโมบเท่าครั้งนี้เลย
"ต้องสอนให้อีกเยอะเลยนะเนี่ย จูบไม่เก่งเลยอ่ะ" น้ำเสียงทุ้มนั้นพูดขึ้นหลังจากที่ละริมฝีปากออกไปอย่างอ้อยอิ่ง ดูสายตาที่เขาจ้องมองมาสิ เหมือนกับอยากจะกลืนกินฉันไปทั้งตัวยังไงอย่างนั้นเลย
"มะ...ไม่ต้องสอนก็ได้ค่ะ นุ่มไม่ อื้อๆๆๆๆ" ฉันร้องท้วงออกไปอีกครั้งเมื่อคราวนี้พี่ไนท์กดจูบลงมารุนแรงมากกว่าครั้งก่อน
เขาค่อยๆลากไล้ปลายลิ้นเขามาสัมผัสกับปลายลิ้นของฉันอย่างแผ่วเบาพร้อมกับดูดดุนมันเล่นอย่างสนุกปาก จากนั้นก็ค่อยๆผละออกไปพลางกระซิบลงมาที่ข้างหูของฉันด้วยน้ำเสียงที่แหบพร่าปนเซ็กซี่
"เป็นของพี่เถอะ พี่ไม่อยากทนแล้ว"
บทล่าสุด
#63 บทที่ 63 PAT x PINK21
อัปเดตล่าสุด: 1/12/2026#62 บทที่ 62 PAT x PINK20
อัปเดตล่าสุด: 1/7/2026#61 บทที่ 61 PAT x PINK19
อัปเดตล่าสุด: 1/7/2026#60 บทที่ 60 PAT x PINK18
อัปเดตล่าสุด: 12/30/2025#59 บทที่ 59 PAT x PINK17
อัปเดตล่าสุด: 12/28/2025#58 บทที่ 58 PAT x PINK16
อัปเดตล่าสุด: 12/27/2025#57 บทที่ 57 PAT x PINK15
อัปเดตล่าสุด: 12/26/2025#56 บทที่ 56 PAT x PINK14
อัปเดตล่าสุด: 12/25/2025#55 บทที่ 55 PAT x PINK13
อัปเดตล่าสุด: 12/24/2025#54 บทที่ 54 PAT x PINK12
อัปเดตล่าสุด: 12/23/2025
คุณอาจชอบ 😍
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
เมียขัดดอก
"คุณหมอคะฉันขอร้องล่ะคุณหมอช่วยแม่ฉันด้วยเถอะนะ" หญิงสาวขอร้องอ้อนวอนถึงขั้นยกมือขึ้นมากราบไหว้
"ทางเราช่วยได้เท่าที่ช่วยจริงๆ" ถ้าเขาทำแบบนั้น โรงพยาบาลของเขาอาจจะถูกฟ้องได้ ซึ่งมันไม่เป็นผลดีเลย และมันก็ไม่คุ้มกับการเสี่ยง
"ฉันขอร้องล่ะค่ะ จะให้กราบเท้าฉันก็ยอม"
"คุณอย่าทำแบบนี้เลย"เขารีบพยุงร่างของหญิงสาวที่กำลังจะคุกเข่าลงตรงหน้าให้กลับขึ้นมายืนใหม่อีกครั้ง
"คุณจะให้ฉันทำอะไรก็ได้ ฉันเคยเรียนหมอมาค่ะ ฉันคงพอช่วยงานคุณได้ไม่มากก็น้อย" เพราะเธอเคยเรียนมาด้านนี้ก็เลยรู้ว่าใครที่สามารถจะช่วยแม่ของเธอได้ และก็รู้ด้วยว่ามันเสี่ยงมากถ้าจะทำแบบนี้
"คุณก็เคยเรียนหมอมา คุณก็คงจะรู้ผมคงช่วยไม่ได้"
"ถ้าเปลี่ยนจากช่วยงานเป็นเอาร่างกายของฉันแลกเปลี่ยนได้ไหมคะ"
"คุณพูดอะไร"
"ถ้าคุณหมอยอมช่วยผ่าตัดให้แม่ฉันฉันจะยอมมอบร่างกายให้คุณค่ะ" เธอมีคนที่จะมาบริจาคอวัยวะแล้ว เหลือแค่การผ่าตัดเท่านั้น..
3P อาหมวยโดนอาเฮียใหญ่ทั้งสองจับทำเมีย
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













