บทที่ 11 ตอนที่ 11

“หายใจเข้าลึกๆ ครับ อย่าเกร็ง”

เสียงของวินธัยทุ้มต่ำและราบเรียบอยู่เหนือศีรษะ แต่สิ่งที่ขัดกับความเย็นชานั้นคือ สัมผัสจากฝ่ามือที่ร้อนจัดราวกับไฟลวก

เขาเริ่มเคลื่อนมือลงมาตามแนวสันหลังช้าๆ ทุกลากเลื่อนของเขามันเน้นหนักและจงใจจนเธอรู้สึกเหมือนผิวเนื้อของเธอจะละลายติดมือเขาไปด้วย

ทุกครั้งที่นิ้วยาว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ