ไม่พอ ชุด Bad Friends)
บทนำ
กลายเป็น "หมอ" ที่มีอำนาจแตะต้องร่างกายเธอได้ทุกจุด
เขาเลือกปฏิบัติกับเธอเหมือนคนแปลกหน้า
แต่หัวใจเธอกลับสั่นทุกครั้งที่เขาเข้าใกล้
+++++++++++++++++++++++++++++++++++
"นังกะทิ!!!"
สราลีกระโจนขึ้นไปนั่งบนเตียงทันทีที่เสียงประตูปิดลง จากนั้นเธอก็จัดการกระชากผ้าห่มที่เพื่อนรักคลุมอยู่ออกอย่างไม่ออมแรง จนเห็นรอยจ้ำสีแดงเข้มที่หน้าอกและหัวไหล่ชัดเจนยิ่งกว่าเดิม
"แกบอกว่าไม่ใช่อย่างที่คิดเหรอ? รอยกัดที่คอขนาดนี้ ซองถุงยางเกลื่อนห้องขนาดนี้ แล้วดูสภาพหมอวินสิ! เสื้อคลุมแทบจะหลุด รอยเล็บที่อกเขานั่นฝีมือแกใช่ไหม! สารภาพมาเดี๋ยวนี้ ยัยเพื่อนตัวแสบ!"
"ส้มส้ม! เบาๆ สิ วินเขาอยู่ข้างนอกนะ!"
กานต์ธิดารีบตะครุบผ้าห่มกลับมาปิดกาย ใบหน้าแดงก่ำจนแทบจะระเบิด
"มันเป็นอุบัติเหตุ... คือเขาแค่มาตรวจร่างกายเฉยๆ"
"ตรวจร่างกายบ้านแกสิ ต้องใช้ ‘ท่อน’ ตรวจเหรอ!"
สราลีกระซิบเสียงดังลั่นพลางหยิบซองถุงยางที่ใช้แล้วขึ้นมากวัดแกว่ง
"เดี๋ยวๆ นะกะทิ..."
เสียงของสราลีที่กำลังรัวคำถามหยุดกึกไปกะทันหัน ดวงตาคู่โตเบิกกว้างขึ้นยิ่งกว่าเดิมเมื่อสังเกตเห็นตัวเลขขนาดบนซองถุงยางที่ถือค้างอยู่ในมือ
เธอรีบยกขึ้นมาจ้องแทบจะชิดลูกตา ก่อนจะหันขวับมามองเพื่อนสาวด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความตะลึงพรึงเพริด
"ไซส์ 56?! นี่มัน 56 จริงๆ ด้วย!"
สราลีหวีดร้องเสียงหลงแบบพยายามกลั้นสุดขีด
บท 1
ซีรีส์ชุด Bad Friends มี 3 เรื่องค่ะ
1. Unfriend... เพื่อนกันมัน(ส์)ไม่พอ
2. Friend with (NO) Benefit เพื่อนกัน... มัน(ต้อง)กิน
3. Secret Taste เพื่อนสนิท... คิดเกินเลย
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
“สวัสดีค่ะทุกคน! วันนี้ ‘กะทิรีวิว’ จะพาทุกคนมาบุกร้านลับย่านสุขุมวิทกันนะคะ บอกเลยว่าร้านนี้เด็ดมาก โดยเฉพาะเมนู... ว้าย!”
ยังไม่ทันที่ กานต์ธิดา หรือ กะทิ จะได้โชว์มุมกล้องสุดปังลงในเพจที่มีผู้ติดตามหลักแสน ความซุ่มซ่ามระดับตำนานของเธอก็สำแดงเดช เมื่อส้นเข็มราคาแพงระยับดันไปขัดกับร่องบันไดไม้ ร่างบางหงายหลังผึ่ง เธอพยายามไขว่คว้าอากาศ แต่กลับคว้าได้เพียงไม้เซลฟี่ที่หลุดมือลอยละลิ่วไปตกในอ่างปลาคาร์พ
ปึก!
“โอ๊ยยยยยย!”
กานต์ธิดาร้องลั่นเสียงหลงจนพนักงานทั้งร้านวิ่งหน้าตื่นออกมาดู ตอนนี้เธอไม่ใช่แค่เจ็บ แต่มันคือความอับอายขายหน้าที่ถูกบันทึกไว้ในไลฟ์สดเรียบร้อยแล้ว
ก้นงามงอนของเธอกระแทกขอบปูนอย่างแรงจนเธอรู้สึกเหมือนวิญญาณจะหลุดออกจากร่างเลยทีเดียว
“กะทิ! เป็นไงบ้าง!”
สราลี หรือ ส้มส้ม เพื่อนสาวคนสนิทที่ควบตำแหน่งตากล้องจำเป็น วิ่งหน้าตั้งเข้ามารับร่างเพื่อนที่นอนแหมะอยู่บนพื้นอย่างเป็นห่วง
“แกอย่าเพิ่งตายนะ ฉันยังไม่ได้กดปิดไลฟ์เลย คนดูตั้งสามหมื่น!”
“อีส้ม... ปิด... ปิดเดี๋ยวนี้! โอ๊ยยย ก้นฉันแตกหรือยังเนี่ย?!”
กานต์ธิดาเค้นเสียงด่าเพื่อนทั้งที่หน้านิ่วคิ้วขมวด มือข้างหนึ่งพยายามจะตะปบก้นตัวเอง แต่อีกมือดันไปปัดโดนน้ำพุจนตัวเปียกโชกไปครึ่งซีก สภาพของเธอ ตอนนี้บอกเลยว่าจาก ‘เน็ตไอดอลสายกิน’ กลายเป็น ‘ลูกหมาตกน้ำสายเจ็บ’ ไปเรียบร้อยแล้ว
“ตายแล้ว! เลือดไม่ออก แต่มันเริ่มบวมแล้วนะแก สงสัยก้นกบจะร้าว พนักงานคะ! ช่วยหิ้วปีกเพื่อนฉันหน่อยค่ะ!”
สราลีหันไปขอความช่วยเหลือจากพนักงาน จนกระทั่งพนักงานชายร่างยักษ์สองคนเข้ามาช่วยกันประคองกานต์ธิดาที่ร้องโอยด้วยความเจ็บปวดไปที่รถ
เมื่อมาถึงรถยนต์ สราลีก็รีบยัดเพื่อนเข้าไปที่เบาะหลังรถยนต์ แต่ปัญหาก็คือกานต์ธิดา ‘เจ็บก้น’ นอนหงายไม่ได้ นั่งก็ไม่ได้ จะนอนตะแคงรถก็แคบเกินไป
“ส้ม... ฉันจะตายไหม แกดูดิ ฉันต้องนอนท่าไหนเนี่ย โอ๊ยยย เจ็บ!”
“เอาน่ากะทิ เพื่อความปลอดภัย แกก็นอนคว่ำไปก่อนแล้วกัน ทนหน่อยนะเพื่อนสาว!”
สราลีจัดการกดหัวกะทิให้ฟุบลงกับเบาะหลัง และท้ายที่สุดกานต์ธิดาก็ต้องอยู่ในท่า ‘คุกเข่าคลาน’ แล้วฟุบหน้าลงกับเบาะรถ โดยมีก้นที่สวมกระโปรงสั้นทรงสอบชี้โด่เด่ไปทางหน้าต่างรถอย่างไม่มีทางเลือก
“อีส้ม! ท่านี้มันประจานกันชัดๆ ขับรถเร็วๆ เลยนะ ก่อนที่ฉันจะอายไปมากกว่านี้!”
กานต์ธิดาตะโกนด่าเพื่อนลอดผ่านเบาะรถ ขณะที่รถเก๋งคันเล็กซิ่งปาดซ้ายปาดขวา จนกานต์ธิดาหัวสั่นหัวคลอน ก้นกระแทกขอบประตูซ้ำไปซ้ำมา เจ็บจนน้ำตาแทบเล็ดไปตลอดทาง
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
ณ ห้องฉุกเฉิน โรงพยาบาลเอกชน กานต์ธิดาถูกย้ายลงมานอนบนเตียงสีขาวสะอาด แต่เธอยังอยู่ในท่าที่น่าอับอายที่สุดเหมือนเดิม นั่นก็คือการ ‘นอนคว่ำหน้า’ ฟุบกับหมอน เหมือนเดิม เพราะพอลองลองพลิกตัวแล้ว แต่เธอไม่สามารถทนความเจ็บปวดได้
“ส้ม... ปิดม่านยัง ปิดให้มิดนะ ฉันอายจะตายอยู่แล้วเนี่ย”
กานต์ธิดาเค้นเสียงกระซิบอู้อี้กับหมอน
“มิดแล้วมึง แต่มิดไม่พอว่ะ อุ๊ย! หมอเดินมาแล้ว... เชี่ย! มึง... หมอหล่อมากกกกก!”
กึก... กึก... กึก...
เสียงฝีเท้าหนักแน่นหยุดลงข้างเตียง กลิ่นน้ำหอมผู้ชายสะอาดๆ เย็นๆ ที่แฝงไปด้วยความหรูหราลอยมาแตะจมูก
กานต์ธิดาชะงักกึกไป... เพราะกลิ่นนี้มันคุ้นจนหัวใจสั่นกระตุกแปลกๆ
“คนไข้ชื่อกานต์ธิดา ใช่ไหมครับ?”
เสียงทุ้มต่ำและราบเรียบนั้น ทำให้กานต์ธิดาต้องรีบเอียงหน้ามองลอดผ่านปอยผม และนั่น... ก็ทำให้เธอเห็นเต็มๆ ตา
วินธัย (เพื่อนที่เธอเคยคิดไม่ซื่อด้วย) ตอนนี้เขากำลังยืนอยู่ข้างเตียงคนไข้ และเขาก็อยู่ในชุดกาวน์ขาวสะอาดสะอ้าน มือใหญ่นั่น ถือชาร์ตด้วยสีหน้าเฉยเมยราวกับหุ่นยนต์
กานต์ธิดาใจหายวาบ ภาพจำวันที่เธอเมาแล้วไปอ้วกใส่รองเท้าเขา หลังจากโดนปฏิเสธรักวิ่งกลับมาในหัวทันที
ตายแล้ว... ทำไม... ทำไมหมอตั้งเยอะตั้งแยะ จะต้องมาเจอวินธัยด้วยเนี่ย!!!
กานต์ธิดาคิดในใจอย่างตื่นตระหนก เธอเตรียมตัวจะโดนเขาแขวะ หรืออย่างน้อยก็ทักทายแบบเพื่อนเก่า...
แต่ผิดคาด!
“วิน...”
กานต์ธิดาเรียกชื่อเล่นของเขาเสียงแผ่วเบา แต่เขากลับเพียงแค่ปรายตามองผ่านกรอบแว่นใสของเขาเพียงนิดเดียวเท่านั้น ก่อนจะก้มลงอ่านชาร์ตต่อ
“เรียกผมว่าหมอวินธัยครับ และรบกวนอย่าชวนคุยเรื่องอื่น เพราะผมมีคนไข้รออีกหลายเคส”
กานต์ธิดาถึงกับอ้าปากค้างเติ่ง...
นี่เขาจำเธอไม่ได้?
หรือแกล้งจำไม่ได้เนี่ย?
“เอ่อ... หมอจำกะทิไม่ได้เหรอคะ? ที่เราเคยเรียน...”
“คนไข้ช่วยเงียบ แล้วให้ความร่วมมือด้วยครับ”
วินธัยขัดจังหวะด้วยเสียงเย็นชาจนกานต์ธิดาหน้าแตกยับเยิน
“ช่วยถกชายเสื้อขึ้น และลดขอบกางเกง
ลงเล็กน้อย ผมต้องตรวจหาจุดที่กล้ามเนื้อฉีกขาดครับ”
กานต์ธิดาหน้าแดงวาบด้วยความอับอาย เธอจำใจต้องทำตามคำสั่งของเขาอย่างไม่มีทางเลือก
มือเล็กสั่นเทาค่อยๆ ขยับเสื้อผ้าตัวเอง ในขณะที่วินธัยก้าวเข้ามาประชิดเตียงมากขึ้น เขาไม่ได้แสดงอาการตื่นเต้น หรือขัดเขินแม้แต่นิดเดียว
เขาสวมถุงมือยางเสียงดัง เพียะ! ก่อนจะใช้นิ้วยาวกดลงบนสะโพกของเธออย่างรวดเร็วและเป็นมืออาชีพ
แต่ทว่า... ในจังหวะที่เขาดึงชายเสื้อให้เข้าที่ นิ้วของเขาก็ชะงักไปครู่หนึ่งเมื่อเห็น ‘รอยสักชื่อ Win’ ที่เหนือบั้นท้ายของเธอ
กานต์ธิดาใจเต้นโครมครามจนแทบจะหยุดหายใจ คิดว่าเขาต้องเห็นแน่ๆ!
แต่เปล่าเลย... วินธัยเพียงแค่ใช้สำลีชุบแอลกอฮอล์เช็ดลงบนรอยสักนั้นอย่างแรงจนเธอกระตุกเท่านั้นเอง
“สกปรกนะครับ... ไปสักในจุดที่รักษายากแบบนี้ ถ้าติดเชื้อขึ้นมาจะลำบาก”
เขาพูดเสียงเรียบเหมือนคุยเรื่องลมฟ้าอากาศ ก่อนจะเก็บอุปกรณ์
บทล่าสุด
#49 บทที่ 49 ตอนที่ 49
อัปเดตล่าสุด: 1/31/2026#48 บทที่ 48 ตอนที่ 48
อัปเดตล่าสุด: 1/31/2026#47 บทที่ 47 ตอนที่ 47
อัปเดตล่าสุด: 1/31/2026#46 บทที่ 46 ตอนที่ 46
อัปเดตล่าสุด: 1/31/2026#45 บทที่ 45 ตอนที่ 45
อัปเดตล่าสุด: 1/31/2026#44 บทที่ 44 ตอนที่ 44
อัปเดตล่าสุด: 1/31/2026#43 บทที่ 43 ตอนที่ 43
อัปเดตล่าสุด: 1/31/2026#42 บทที่ 42 ตอนที่ 42
อัปเดตล่าสุด: 1/31/2026#41 บทที่ 41 ตอนที่ 41
อัปเดตล่าสุด: 1/31/2026#40 บทที่ 40 ตอนที่ 40
อัปเดตล่าสุด: 1/31/2026
คุณอาจชอบ 😍
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
พิษรักคุณหมอ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเอง
สปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
เมียขัดดอก
"คุณหมอคะฉันขอร้องล่ะคุณหมอช่วยแม่ฉันด้วยเถอะนะ" หญิงสาวขอร้องอ้อนวอนถึงขั้นยกมือขึ้นมากราบไหว้
"ทางเราช่วยได้เท่าที่ช่วยจริงๆ" ถ้าเขาทำแบบนั้น โรงพยาบาลของเขาอาจจะถูกฟ้องได้ ซึ่งมันไม่เป็นผลดีเลย และมันก็ไม่คุ้มกับการเสี่ยง
"ฉันขอร้องล่ะค่ะ จะให้กราบเท้าฉันก็ยอม"
"คุณอย่าทำแบบนี้เลย"เขารีบพยุงร่างของหญิงสาวที่กำลังจะคุกเข่าลงตรงหน้าให้กลับขึ้นมายืนใหม่อีกครั้ง
"คุณจะให้ฉันทำอะไรก็ได้ ฉันเคยเรียนหมอมาค่ะ ฉันคงพอช่วยงานคุณได้ไม่มากก็น้อย" เพราะเธอเคยเรียนมาด้านนี้ก็เลยรู้ว่าใครที่สามารถจะช่วยแม่ของเธอได้ และก็รู้ด้วยว่ามันเสี่ยงมากถ้าจะทำแบบนี้
"คุณก็เคยเรียนหมอมา คุณก็คงจะรู้ผมคงช่วยไม่ได้"
"ถ้าเปลี่ยนจากช่วยงานเป็นเอาร่างกายของฉันแลกเปลี่ยนได้ไหมคะ"
"คุณพูดอะไร"
"ถ้าคุณหมอยอมช่วยผ่าตัดให้แม่ฉันฉันจะยอมมอบร่างกายให้คุณค่ะ" เธอมีคนที่จะมาบริจาคอวัยวะแล้ว เหลือแค่การผ่าตัดเท่านั้น..
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
