บทที่ 40 ตอนที่ 40

วินธัยถามพลางโน้มลงไปกระซิบชิดใบหู ขณะที่ค่อยๆ ดันตัวตนเข้าไปจนสุดทาง

“แน่นไปหมดเลย... คุณรู้สึกถึงผมไหมครับ”

“อื้อออ... รู้สึกค่ะ... วิน... กะทิรู้สึกดีมาก”

เธอหลับตาพริ้ม โอบกอดคอเขาไว้แน่น

วินธัยยิ้ม แล้วเริ่มขยับกายเป็นจังหวะที่เนิบนาบแต่หนักแน่น ทุุกจังหวะที่เขาโถมกายเข้าใส่คือความใส่ใจที่อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ