บทนำ
บท 1
EP.1 เอญ่า
เอญ่า (aya) ลูกเสี้ยว ไทย-อังกฤษ-จีน
สวัสดีค่ะ ฉันชื่อเอญ่า อายุ20ปี ส่วนสูง 167 ซม.
ใบหน้าสวยได้รูป ตาโต ผมยาวสสวย ผิวที่ขาวจัด
หุ่นนาฬิกาทราย เอวคอด สะโพกผาย หน้าอกอวบอิ่มเกินตัว
นิสัย นิ่งๆ เหมือนจะหยิ่ง ไม่ค่อยสนใจใคร แต่จะคุยเก่งเวลาอยู่กับคนที่สนิท
ฉันเกิดที่ไทยแต่ไปเติบโตที่ที่ประเทศอังกฤษ ฉันย้ายไปอยู่อังกฤษกับมามี้ตั้งแต่ฉันอายุได้ 12ขวบ สาเหตุที่ฉันและมามี้ต้องย้ายไปอยู่ที่อังกฤษก็เพราะป๊ากับมามี๊ของฉันนั้นเลิกรากัน ฉันเลือกที่จะไปอยู่กับมามี้ (เลิกที่หมายถึงเลิกปลอมเพราะทั้งคู่ทั้งแอบมาเจอกันและยังใช้เวลาร่วมกันเหมือนคู่สามีภรรยาปกติ เหมือนที่จดทะเบียนหย่าก็เพราะอากงที่ไม่ค่อยจะชอบมามี้ของฉันที่ทำอาชีพเป็นนางแบบสักเท่าไร ป๊ากับมามี้ก็เลยต้องทำแบบนี้เพื่อตัดปัญหา)
ฉันมีพี่สาวฝาแฝด 1คน ชื่อเอวา (Ava) พี่สาวของฉันเลือกที่จะอยู่กับป๊าที่เมืองไทย ถึงแม้เราจะไม่ได้อยู่ด้วยกันแต่เราสนิทกันมาก เราทั้งคู่จะคุยและปรึกษากันทุกเรื่อง เอวาและป๊ามาหาฉันและมามี้อยู่ประจำ บางทีฉันกับมามี้ก็บินไปหาเอวาและป๊าที่เมืองไทยอยู่ที่ว่าช่วงไหนใครว่าง จริงๆก็ถือได้ว่าพวกเราเป็นครอบครัวที่อบอุ่นมากเพราะเราอยู่ด้วยความเข้าใจ
ฉันกับเอวาเราเป็นฝาแฝดที่แทบจะไม่มีที่อะไรเหมือนกันเลย ทั้งหน้าตาและนิสัย เอวาบุคลิกร่าเริง พูดเก่ง หน้าตาจะออกไปทางหมวยๆน่าจะเหมือนป๊าเพราะป๊าเป็นลูกครึ่งไทย-จีน
ส่วนฉันเป็นประเภทพูดน้อย นิ่งๆจะออกไปทางหยิ่งๆกับคนที่ไม่สนิท แต่ถ้าสนิทแล้วจะคุยเก่งและสนุกสนาน หน้าตาจะออกแนวลูกครึ่งมากกว่า ฉันจะเหมือนกับมามี้ที่เป็นลูกครึ่งไทย-อังกฤษ
วันนี้ฉันบินกลับมาที่ไทยเพื่อที่จะมาศึกษาต่อที่นี่ ฉันย้ายจากมหาลัยที่อังกฤษกลับมาต่อมหาวิทยาลัยที่ไทย คณะบริหารธุรกิจ ปี2
สาเหตุที่ต้องย้ายกลับมาที่ไทยก็เพราะอากงสุขภาพไม่ค่อยแข็งแรงท่านอยากให้ฉันกลับมาอยู่ที่ไทย ท่านคงอยากใกล้ชิดกับฉันให้มากกว่านี้นี่ก็ผ่านมา8ปีแล้วที่ฉันไม่ได้เจออากงกับอาม่าเลย อีกอย่างท่านก็คงอยากปรับความเข้าใจและรู้สึกผิดต่อสิ่งที่ทำกับมามี้ ทั้งสองครอบครัวก็ได้ปรึกษากันและตกลงให้ฉันมาอยู่ที่ไทย คนที่ดีใจที่สุดก็น่าจะเอวาที่เร่งวันเร่งคืนให้ฉันบินมาไวไว
ฉันลงจากเครื่องเดินลากกระเป๋าใบใหญ่ออกมาจากทางเดินผู้โดยสารขาออก ผู้คนที่เดินผ่านต่างหันมามองที่ฉันเป็นระยะอาจจะด้วยหุ่นและหน้าตาที่โดดเด่นนี้สามารถเรียกความสนใจจากผู้คนได้เป็นอย่างดี
อากาศเมืองไทยร้อนมากๆ ดีที่วันนี้ฉันเลือกใส่เสื้อครอปเอวลอยสีขาวกับกางเกงยีนส์ขาสั้น มีแจ็คเก็ตยีนส์แขนยาวแต่ไม่ใส่หรอกนะเพราะร้อนมาก ฉันเดินออกมาไม่นานก็เจอเอวายืนโบกไม้โบกมือแล้วก็วิ่งมากอดฉันทันที
“คิดถึงจังเลยญ่า” เธอกอดฉันไว้แน่นด้วยใบหน้าที่เปื้อนยิ้มอย่างดีใจ
“อืม คิดถึงเหมือนกัน รีบไปกันเถอะร้อนมากๆ”
“ไปสิ ญ่าเอากระเป๋ามาแค่นี้เองเหรอ”
“แค่นี้แหละ เดี๋ยวค่อยซื้อเอาใหม่”
“วันนี้เราเข้าไปที่บ้านตอนค่ำนะ วาจะพาญ่าไปที่สนามแข่งรถ วันนี้เขาจัดงานใหญ่มากเลยนะญ่า”
“โห่ ที่เร่งให้มาก่อนตั้งสองวันเพื่อที่จะพาไปดูแข่งรถเนี้ยนะ”
“ ญ่าก็รู้ว่าวาชอบแข่งรถมาก ญ่าไปดูด้วยกันนะวาอยากให้ญ่าไปด้วยจริงๆ”
“ก็มาซะขนาดนี้แล้วจะปฏิเสธยังไงหละ”
“ไปขึ้นรถก่อนเถอะ”
ยัยวาพาฉันเดินมาที่รถฉันมองแล้วไม่ใช้รถของยัยวาหรือรถของที่บ้าน ฉันมองไปที่รถแล้วก็เริ่มบ่นให้ยัยวา
“คิดไงเอารถคันนี้มารับฉัน กระเป๋าฉันจะใส่เข้าไปยังไง”
“ก็มาแบบรีบไง ถ้าเอารถวามาก็มารับญ่าไม่ทันแน่”
“อย่าบอกนะว่าวาดูแข่งรถจนลืมญ่า”
“อย่าพึ่งบ่น เรารีบขึ้นรถกันเถอะ”
“ แต่กระเป๋าญ่าน่าจะใส่รถไม่ได้นะ”
ระหว่างที่ฉันกำลังคุยยัยวาอยู่ ประตูรถด้านคนขับก็เปิดออกมาพร้อมผู้ชายที่ก้าวเท้าลงมา เขาจัดได้ว่าเป็นผู้ชายที่หล่อมาก ตัวสูง ผิวขาว หน้าตาดุดัน ดูแบดบอย เขามองมาที่ฉันด้วยสายตาเรียบนิ่งไม่มีการทักทายใดๆ ออกไปทางหยิ่งเสียด้วยซ้ำ
“จะยืนอยู่กันอีกนานไหม?” คำพูดแรกที่พูดออกมาบ่งบอกได้เลยขึ้หงุดหงิดดูท่าจะไม่ค่อยเป็นมิตร
“ใจเย็นสิเตอร์” วาหันไปพูดกับผู้ชายที่ชื่อเตอร์
“เอาแบบนี้เตอร์พาญ่าไปรอเราที่สนามแข่งก่อน เดี๋ยวเราจะนั่งแท็กซี่ตามไป”
“ได้ไงวา ทำไมเราไม่ไปด้วยกัน”
“กระเป๋าญ่าใบใหญ่มากอ่ะ ตกลงตามนี้ญ่า” ฉันยังไม่ทันตอบอะไรยัยวาก็ลากประเป๋าฉันไปที่รถแท็กซี่ทันที
“จะขึ้นรถได้ยังหรือจะยืนอยู่ตรงนี้ต่อ” พูดจบเขาก็เดินขึ้นรถไป ฉันจะทำอะไรได้หละก็ต้องเดินตามเขาขึ้นรถไป
ขึ้นรถมาก็ยังไม่มีการพูดคุยระหว่างเราสองคน ปกติฉันก็เป็นคนไม่ค่อยพูดอยู่แล้ว ยิ่งมาเจอนายคนนี้ยิ่งไม่อยากจะพูดขึ้นไปอีก ฉันทอดสายตามองออกไปด้านนอกรถ การจราจรที่ติดและอากาศที่ร้อน
“นาย.. เปิดแอร์เพิ่มให้หน่อยได้ไหม”
“อืม..” คำตอบสั้นๆแล้วเขาก็ปรับเพิ่มความเย็นใจ
“นาย เราหิวน้ำอ่ะ จอดซื้อน้ำก่อนได้ไหม” เขาหันมามองหน้าฉันสายตาที่ส่งมาเหมือนเขาเริ่มจะรำคาญฉันแน่ๆ
“เราชื่อฮันเตอร์ เรียกเราเตอร์ก็ได้” อย่างน้อยเขาก็รู้จักแนะนำตัวเอง
“อืม เราเอญ่า เรียกเราญ่าก็ได้” ฉันเอ่ยบอกชื่อกลับเหมือนกัน
นั่งรถไปไม่นานเขาก็จอดรถที่7-ELEVEN ให้ฉันเดินลงไปซื้อ จะทำไงดีละฉันไม่มีเงินไทยติดตัวเลย
“เตอร์เราไม่มีเงินอะ” พาลงไปซื้อหน่อยได้ไหม ส่งสายตาอ้อนวอนไปที่เขา
“ลงมาสิ จะได้รีบไป” ใจดีเหมือนกันนะเนี้ยถึงหน้าจะดุไปหน่อย
เราสองคนเดินเข้าไปที่เซเว่น สายตาของผู้หญิงในเซเว่นต่างมองมาที่เขาแล้วปลายตามองมาที่ฉันอีกที ฉันเข้าใจแหละก็เขาหล่ออะนะ ขนาดฉันมองเขาครั้งแรกยังใจสั่นเลย เขาเดินไปหยิบตะกร้าแล้วเดินตามฉันที่กำลังเลือกของ
“ซื้อขนมด้วยได้ไหม?”
“อยากได้อะไรเธอก็หยิบได้เลย”
“เคร”
ฉันซื้อน้ำและขนมอีกหลายอย่าง เขาก็ถือตะกร้าไปจ่ายเงินพนักงานมองหน้าเขาแล้วยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ แต่เขาก็ไม่ได้ยิ้มตอบยังคงมีสีหน้าเรียบเฉย เขาก็คงจะชินกับสายตาแบบนี้
ขึ้นรถมาฉันก็แกะน้ำดื่มทันที ดื่มน้ำเสร็จก็แกะขนมกินต่อไม่ได้ถามเขาหรอก ตอนแกะขนมกินก็แอบมองไปที่เขาอยู่เหมือนกันแต่เห็นว่าเขาไม่ได้ว่าอะไรก็เลยกินต่อ
นั่งรถมาเรื่อยๆ บรรยากาศก็อึดอัดเหมือนกัน ฉันไม่คุยเขาก็ไม่คุยนั่งมาด้วยกันด้วยความเงียบสงบ ไม่นานรถหรูก็แล่นเข้ามาที่สนามแข่งรถ เป็นสนามแข่งที่มองไปมันใหญ่มากๆ
รถแล่นเข้ามาจอดที่จุดจอดรถมองดูแล้วน่าจะมีไว้สำหรับรถของเขาโดยเฉพาะ พอก้าวเท้าลงจากรถสิ่งแรกที่รับรู้ได้คือสายทุกคู่จ้องมองมาที่เราทั้งคู่ทันที เสียงเครื่องยนต์ที่ดังสนั่นชวนให้ปวดแก้วหู อีกทั้งเสียงกองเชียร์และพิธีการที่บรรยายการแข่งขันในสนามอีก
มองไปรอบๆ ถัดจากจุดจอดรถเดินไปไม่กี่ก้าวก็เหมือนจะเป็นคลับ เขาพาฉันเดินเข้าไปภายในคลับ ด้านในมีห้องรับรองพร้อมร้านอาหาร บาร์และอื่นๆ จัดและตกแต่งอย่างสวยงาม มองลงไปเหมือนจะมีชั้นใต้ดินน่าจะเป็นผับสำหรับนักท่องราตรี เดินขึ้นมาชั้นสองจะเป็นห้องพักสำหรับลูกค้าVIP และห้องพักสำหรับนักแข่ง
เขาพาฉันเดินขึ้นไปที่ชั้นสาม ชั้นนี้มีห้องพักไม่เยอะเหมือนชั้นสอง ชั้นนี้น่าจะมีห้องไม่เกินห้าห้อง ฉันเดินตามเขาเข้ามาภายในห้องไม่มีใครอยู่เลยสักคน ห้องนี้เป็นห้องที่มีขนาดใหญ่มากภายในห้องมีโซนทำงานทำและยังมีมุมสำหรับรับแขกและน่าจะมีห้องนอนส่วนตัวอีกด้วย การตกแต่งเป็นกระจกเกือบทั้งห้องมองออกไปภายนอกสามารถมองเห็นวิวทั่วทั้งสนามแข่ง
“ลิฟต์ก็มีทำไมพาเดินอ่ะ เมื่อยนะเนี้ย” ฉันบ่นพึมพำเบาๆ ก่อนที่จะทิ้งตัวนั่งลงที่โซฟา ฉันเหนื่อยกับการเดินทางและเขายังจะพาฉันเดินขึ้นมาชั้นสามนี้อีก
บทล่าสุด
#96 บทที่ 96 แต่งงานกันนะ จบบริบูรณ์
อัปเดตล่าสุด: 1/18/2026#95 บทที่ 95 คลี่คลาย
อัปเดตล่าสุด: 1/18/2026#94 บทที่ 94 รู้มานานแล้ว
อัปเดตล่าสุด: 1/18/2026#93 บทที่ 93 จับตัว
อัปเดตล่าสุด: 1/18/2026#92 บทที่ 92 เกิดเรื่องแล้ว
อัปเดตล่าสุด: 1/18/2026#91 บทที่ 91 ช่วยไม่ได้
อัปเดตล่าสุด: 1/18/2026#90 บทที่ 90 หวาดระแวง
อัปเดตล่าสุด: 1/18/2026#89 บทที่ 89 งอแง
อัปเดตล่าสุด: 1/18/2026#88 บทที่ 88 คืนดี nc
อัปเดตล่าสุด: 1/18/2026#87 บทที่ 87 กินเธอทั้งตัว nc
อัปเดตล่าสุด: 1/18/2026
คุณอาจชอบ 😍
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
เมียขัดดอก
"คุณหมอคะฉันขอร้องล่ะคุณหมอช่วยแม่ฉันด้วยเถอะนะ" หญิงสาวขอร้องอ้อนวอนถึงขั้นยกมือขึ้นมากราบไหว้
"ทางเราช่วยได้เท่าที่ช่วยจริงๆ" ถ้าเขาทำแบบนั้น โรงพยาบาลของเขาอาจจะถูกฟ้องได้ ซึ่งมันไม่เป็นผลดีเลย และมันก็ไม่คุ้มกับการเสี่ยง
"ฉันขอร้องล่ะค่ะ จะให้กราบเท้าฉันก็ยอม"
"คุณอย่าทำแบบนี้เลย"เขารีบพยุงร่างของหญิงสาวที่กำลังจะคุกเข่าลงตรงหน้าให้กลับขึ้นมายืนใหม่อีกครั้ง
"คุณจะให้ฉันทำอะไรก็ได้ ฉันเคยเรียนหมอมาค่ะ ฉันคงพอช่วยงานคุณได้ไม่มากก็น้อย" เพราะเธอเคยเรียนมาด้านนี้ก็เลยรู้ว่าใครที่สามารถจะช่วยแม่ของเธอได้ และก็รู้ด้วยว่ามันเสี่ยงมากถ้าจะทำแบบนี้
"คุณก็เคยเรียนหมอมา คุณก็คงจะรู้ผมคงช่วยไม่ได้"
"ถ้าเปลี่ยนจากช่วยงานเป็นเอาร่างกายของฉันแลกเปลี่ยนได้ไหมคะ"
"คุณพูดอะไร"
"ถ้าคุณหมอยอมช่วยผ่าตัดให้แม่ฉันฉันจะยอมมอบร่างกายให้คุณค่ะ" เธอมีคนที่จะมาบริจาคอวัยวะแล้ว เหลือแค่การผ่าตัดเท่านั้น..
3P อาหมวยโดนอาเฮียใหญ่ทั้งสองจับทำเมีย
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
BAD FIANCE พันธะรักคู่หมั้นใจร้าย
ดิบ เถื่อน รัก
เมื่อตื่นมาแล้วพบว่าตัวเองนอนกับ ‘อดีตเพื่อนรัก’ ที่กลายเป็นเพื่อนชัง เพื่อนที่เธอแอบรักเขาเพียงแค่ข้างเดียว เพื่อนที่ตราหน้าว่าเธอคือคนที่ทำให้ผู้หญิงที่เขารักจากไปอย่างไม่มีวันหวนกลับ
“ตั้งแต่วันนี้เราขาดกัน! มึงไม่ใช่เพื่อนกูอีกต่อไป อ้อ…แล้วก็จำเอาไว้ด้วยล่ะ ว่าแม้แต่แอบรักกูมึงก็ไม่มีสิทธิ์” เขาประกาศตัดความสัมพันธ์อย่างสิ้นเยื่อขาดใย วาจาทำร้ายหัวใจอย่างแสนสาหัสทำให้เธอน้ำตารื้น
“จอมมึงฟังกูก่อนได้ไหม”
เสียงสั่นเครือพยายามเอ่ยวิงวอน จากนั้นเธอก็วิ่งตามร่างใหญ่ไป แล้วยื้อแขนกำยำเอาไว้สุดแรง ก่อนจะถูกผลักลงไปกองกับผืนทรายร้อนๆ อย่างไร้ปรานี ครั้นจะตามไปยื้ออีกหนก็ต้องผงะ หลับตาปี๋ กลั้นหายใจตัวแข็งทื่อ เมื่อจอมโหดควักปืนออกมายิงเฉียดใบหูไปเพียงเส้นยาแดงผ่าแปด
ปัง!
“ออกไปจากชีวิตกูซะ! แล้วก็อย่ากลับมาให้กูเห็นหน้าอีก!”
เขาเค้นเสียงลอดไรฟัน ขณะทอดสายตาชิงชังมาให้ จากนั้นก็หมุนตัวเดินจากไปอย่างไม่เหลียวหลัง ทิ้งให้คนถูกเขาผลักไสออกไปจากชีวิตร้องไห้ปานปิ่มจะขาดใจ
ฤทธิ์รักแม่ม่าย
เขาหนุ่มโสดหล่อและรวยมากมีสาวๆรุมล้อมอยากเป็นเจ้าของหัวใจ แต่เขากลับหลงเสน่ห์ผู้หญิงที่เขามีวันไนท์สแตนด้วยและไม่รู้เป็นใครแต่พอเจอเลขาของพี่สาวก็ปักใจว่าเธอคือนนั้น แล้วจะเป็นคนเดียวกันหรือไม่













