"ติ๊งต่อง..."

เมื่อได้ยินเสียงกริ่ง ลุงหลีก็เปิดประตูออกมา

ยืนอยู่ที่หน้าประตูคือสะใภ้สาวจากบ้านข้างๆ จางเยวี่ยเยวี่ย

เธอแต่งงานมาได้ไม่นาน สามีก็ออกไปทำงานในเมืองใหญ่ พอไปแล้วก็ขาดการติดต่อไปเลย

เหลือเพียงจางเยวี่ยเยวี่ย หญิงสาวในวัยเบญจเพสผู้งดงามดั่งบุปผา ต้องอยู่เฝ้าเรือนว่างเพียงลำพัง

"ลุงหลี มีไดร์เป่าผมไหมคะ?"

จางเยวี่ยเยวี่ยกำลังสางผมเปียกชื้นของเธอ พอเห็นลุงหลีก็ยิ้มหวานให้

เธอสวมเพียงเสื้อยืดสีขาวตัวหลวม ยาวพอปิดโคนขา ชายเสื้อเผยให้เห็นขายาวขาวเนียนดั่งหยกขัดเกลี้ยง เท้าสวมรองเท้าแตะ

จางเยวี่ยเยวี่ยเพิ่งอาบน้ำเสร็จ ตัวยังชื้นๆ เสื้อยืดบางเฉียบแนบติดเนื้อตัว มองเห็นรูปทรงชุดชั้นในอยู่รางๆ ดูเหมือนจะเป็นลวดลายฉลุโปร่ง

จางเยวี่ยเยวี่ยอายุยังไม่มาก แม้จะผ่านโลกมาบ้างแล้ว แต่ทั่วทั้งร่างยังคงมีความน่ารักใสซื่อแบบสาวน้อย เวลาพูดเสียงหวานฟังสบายอย่างประหลาด ดวงตาเป็นประกายถูกไอน้ำทำให้ดูหม่นหมองเย้ายวนใจ

กลืน...

ลุงหลีกลืนน้ำลายอย่างแรง กลิ่นหอมของหญิงสาวที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จลอยเข้าจมูก

ลุงหลีอดไม่ได้ที่จะแอบมองจางเยวี่ยเยวี่ย รู้สึกคอแห้งผากจนเกือบจะเกิดความคิดที่ไม่ควร

"ลุงหลี?"

จางเยวี่ยเยวี่ยเห็นลุงหลีเหม่อลอย จึงยื่นมือน้อยๆ โบกไปมาตรงหน้าเขา ถามว่า "ลุงหลี เป็นอะไรไปคะ?"

"ไม่ ไม่มีอะไร มีไดร์เป่าผมอยู่ในห้องน้ำ หยิบเอาไปใช้ได้เลย" ลุงหลีรีบหลีกทางให้

"ขอบคุณค่ะลุงหลี!" จางเยวี่ยเยวี่ยไม่ได้สงสัยอะไร กล่าวขอบคุณเสียงหวาน เดินผ่านลุงหลีไป พัดกลิ่นหอมกรุ่นมาเบาๆ

ภรรยาของลุงหลีจากไปนานแล้ว เขาไม่ได้ใกล้ชิดผู้หญิงมานาน พอเจอสถานการณ์แบบนี้จะทนไหวได้อย่างไร ทันใดนั้นหัวใจก็เต้นเร็วขึ้น หายใจถี่ขึ้น

แต่จางเยวี่ยเยวี่ยไม่ได้สังเกตเห็นความผิดปกติของลุงหลี เธอถือไดร์เป่าผมมาเป่าในห้องนั่งเล่น ทันใดนั้นทั้งห้องก็เต็มไปด้วยกลิ่นหอมของสตรี

พอลมจากไดร์เป่าผมพัดมา เสื้อยืดของจางเยวี่ยเยวี่ยก็พลิ้วไหวตามลม ชายเสื้อกระเพื่อมขึ้นลง ภาพอันงดงามนี้แทบจะดึงดูดวิญญาณของลุงหลีไปเสียแล้ว

ไม่นานจางเยวี่ยเยวี่ยก็เป่าผมเสร็จ ลุงหลีรีบละสายตาด้วยความเสียดาย พูดว่า "เยวี่ยเยวี่ย ยังไม่มีข่าวจากสามีเธอเลยเหรอ? พอเขากลับมา ลุงจะชวนมากินเหล้าสักหน่อย!"

"โธ่ อย่าพูดถึงเขาเลยค่ะ ออกจากบ้านไปกี่ปีแล้ว ไม่มีข่าวคราวอะไรเลย" จางเยวี่ยเยวี่ยเบ้ปากน้อยๆ พลางถือไดร์เป่าผมก้มตัวลงวางบนโต๊ะ

การก้มตัวครั้งนี้ทำให้ลุงหลีดีใจจนตัวลอย เสื้อยืดที่หลวมอยู่แล้วมีคอกว้าง พอเธอก้มลงคอเสื้อก็ห้อยลงมาทันที เผยให้เห็นผิวขาวผ่องส่วนหนึ่ง ไร้การปกปิด โชว์เส้นโค้งสวยงามในอากาศ กลิ่นหอมของสาวใหญ่ผสมกับเสน่ห์ของสตรี ผสมผสานกันอย่างเข้มข้นในชั่วพริบตา!

เมื่อเห็นภาพนั้น ลุงหลีก็หายใจถี่ขึ้นทันที จ้องมองจางเยวี่ยเยวี่ยด้วยสายตาเร่าร้อน กลืนน้ำลายอย่างแรง

"ว้าย!" หลังจากวางไดร์เป่าผมลง ขณะที่จางเยวี่ยเยวี่ยกำลังจะลุกขึ้น เท้าก็ลื่น ร้องเสียงหลงล้มนั่งลงกับพื้น

ลุงหลีไวมือไวตา รีบพุ่งเข้าไปอย่างรวดเร็ว อุ้มจางเยวี่ยเยวี่ยขึ้นวางบนโซฟา พูดด้วยความเป็นห่วงว่า "เป็นยังไงบ้าง ไม่ได้เจ็บใช่ไหม?"

จางเยวี่ยเยวี่ยเอียงตัว มือข้างหนึ่งวางที่หน้าอก ลูบไปมาพลางพูดว่า "โอ๊ย เจ็บจังเลย!"

"เจ็บตรงไหน? ให้ลุงดูหน่อย!" เมื่อรู้สึกถึงร่างบอบบางในอ้อมแขน จู่ๆ ความคิดชั่วร้ายก็ผุดขึ้นในใจลุงหลี