บทนำ
Genre: Contemporary fiction with romantic/suggestive elements
Style: Personal narrative, first-person perspective
Cultural elements: Family relationships (aunt-nephew/niece), occupational reference (flight attendant)
Narrative structure: Setting up a potentially intimate situation
Thai Translation
เพื่อความสะดวกในการทำงาน ฉันได้อาศัยอยู่ที่บ้านของน้องสาวแม่
ป้าเป็นแอร์โฮสเตส รูปร่างสูงโปร่ง ผิวขาวผ่อง และมีเรือนร่างอวบอิ่มน่าหลงใหล
แต่ไม่คิดเลยว่า คืนนั้นป้าจะเดินเข้ามาในห้องของฉันด้วยตัวเอง...
บท 1
"อืม... ที่รัก คุณเก่งจังเลย"
เสียงที่ทำให้หัวใจเต้นรัวดังมาจากห้องข้างๆ อีกแล้ว
"ที่รัก คุณหวานจัง"
ผมเงี่ยหูฟัง ตั้งสมาธิที่จะได้ยินทุกเสียง ในหัวเริ่มจินตนาการถึงภาพอันเร้าอารมณ์ที่กำลังเกิดขึ้นในห้องข้างๆ
"คุณสบายแล้ว แต่น้องชายของคุณยังทรมานอยู่นะ"
"พี่คะ หนูผิดเอง ให้หนูดูแลเขาเองนะคะ"
ไม่คิดว่าบทสนทนาข้างห้องจะกระตุ้นอารมณ์ขนาดนี้ เริ่มเรียกกันว่าพี่น้องเสียแล้ว
เสียงอันแผ่วหวานดังก้องในห้องที่เงียบสงัด แม้ไม่ตั้งใจฟังก็ยังทำให้ใจเต้นรัวไม่เป็นจังหวะ
ผมหนีบขาเข้าหากันโดยไม่รู้ตัว ในหัวเต็มไปด้วยภาพขาขาวเนียนของผู้หญิงและทรวงอกอวบอิ่ม
เสียงของชายคนนั้นครางด้วยความเจ็บปวด แต่กลับแฝงความสุขสมที่บรรยายไม่ถูก
สิ่งที่อยู่ในกางเกงในผมเริ่มขยายตัว หัวใจเต้นเร็วขึ้น ในหัวเต็มไปด้วยภาพอันเร่าร้อน ความร้อนในร่างกายพลันสูงขึ้นทันที
ผมอดไม่ได้ที่จะเอื้อมมือไปสัมผัสตรงกางเกงที่แข็งขืน ถ้าผมมีผู้หญิงสักคนตอนนี้ ก็คงได้สัมผัสความสุขบ้าง
ผมฟังเสียงจากห้องข้างๆ พลางแอบใช้มือลูบไล้ใต้ผ้าห่ม อยากจะเข้าไปร่วมวงกับพวกเขาเหลือเกิน
เสียงอ่อนหวานจากห้องข้างๆ กระตุ้นให้เลือดในกายผมเดือดพล่าน ความร้อนรุ่มในใจราวกับเปลวไฟอุณหภูมิสูง เผาไหม้ผมจากข้างในสู่ข้างนอก
ผมรู้สึกว่าแม้แต่ลมหายใจที่ออกมาก็ร้อนผ่าว ส่วนนั้นของผมขยายจนถึงขีดสุด และไฟในใจก็ลุกโชนขึ้นเรื่อยๆ จู่ๆ ความคิดชั่วร้ายก็แวบเข้ามาในหัว
คิดไปคิดมา ผู้หญิงในจินตนาการกลับกลายเป็นน้าสาว
ผมกัดผ้าห่มไว้ พยายามสุดความสามารถที่จะกลั้นเสียงหายใจหนักๆ แอบมองไปทางน้าสาว เสียงดังขนาดนั้นน้าไม่ได้ยินหรือไง?
ในตอนนั้นเอง ผมคล้ายได้ยินเสียงหายใจหนักๆ ในห้อง แต่ไม่ค่อยชัดเจนนัก
แปลก... นั่นเสียงน้าสาวหรือ?
คงไม่ใช่ว่าเธอก็นอนไม่หลับเพราะถูกเสียงจากห้องข้างๆ กระตุ้นหรอกนะ
ทันใดนั้น ผมก็ได้ยินเสียงหายใจแผ่วเบาอีกครั้ง
คราวนี้ผมได้ยินชัดเจน เสียงนั้นมาจากเตียงของน้าสาว!
หรือว่าน้าสาวก็ถูกเสียงจากห้องข้างๆ ปลุกไฟในตัวเช่นกัน?
ผมค่อยๆ พลิกตัวหันหน้าไปทางเตียงน้าสาว พอดีเห็นเธอนอนอยู่บนเตียง ขาทั้งสองแยกออกเล็กน้อย
มือข้างหนึ่งวางอยู่บนจุดนั้น ลูบเบาๆ อย่างมีจังหวะ น้าสาวไม่ได้สอดมือเข้าไปข้างใน แค่ลูบผ่านผ้านั้น
แต่ดูเหมือนแค่นั้นก็ทำให้เธอพึงพอใจแล้ว ผมไม่คิดว่าน้าสาวจะแอบทำเรื่องแบบนี้
ภาพตรงหน้าทำให้ผมตื่นเต้นผิดปกติ หายใจถี่ขึ้น สิ่งนั้นในกางเกงขยายตัวน่ากลัว เจ็บจนต้องถอดกางเกงออก
ผมมองนิ้วเรียวของน้าสาวที่ไล้ผ่านจุดนั้นด้วยความอิจฉา อยากจะเข้าไปแทนที่เหลือเกิน
น้าสาวโก่งตัวขึ้น แล้วแยกขาออกกว้าง นิ้วกลางค่อยๆ แตะเบาๆ จนกระทั่งนิ้วทั้งนิ้วกดลงบนกางเกงในเข้าไปข้างใน
เห็นน้าสาวในสภาพนี้ หัวใจผมเต้นเร็วขึ้นทันที ไฟในร่างกายลุกโชนจนแทบระเบิด
อยากจะเข้าไปลูบไล้ร่างอันงดงามของน้าสาว ลมหายใจเร่งเร็วตามมือน้อยๆ ของน้า ในหัวจินตนาการถึงการกระทำของน้าสาวในตอนนี้โดยไม่รู้ตัว
ในชั่วขณะนั้น ในหัวผมมีแต่เสียงหึ่งๆ สติแทบดับวูบ ในใจมีเสียงกระซิบให้พุ่งเข้าไปช่วยเธอ น้าสาวคงไม่ขัดขืนหรอก
บทล่าสุด
#915 บทที่ 915
อัปเดตล่าสุด: 3/18/2025#914 บทที่ 914
อัปเดตล่าสุด: 3/18/2025#913 บทที่ 913
อัปเดตล่าสุด: 3/18/2025#912 บทที่ 912
อัปเดตล่าสุด: 3/18/2025#911 บทที่ 911
อัปเดตล่าสุด: 3/18/2025#910 บทที่ 910
อัปเดตล่าสุด: 3/18/2025#909 บทที่ 909
อัปเดตล่าสุด: 3/18/2025#908 บทที่ 908
อัปเดตล่าสุด: 3/18/2025#907 บทที่ 907
อัปเดตล่าสุด: 3/18/2025#906 บทที่ 906
อัปเดตล่าสุด: 3/18/2025
คุณอาจชอบ 😍
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
เมียขัดดอก
"คุณหมอคะฉันขอร้องล่ะคุณหมอช่วยแม่ฉันด้วยเถอะนะ" หญิงสาวขอร้องอ้อนวอนถึงขั้นยกมือขึ้นมากราบไหว้
"ทางเราช่วยได้เท่าที่ช่วยจริงๆ" ถ้าเขาทำแบบนั้น โรงพยาบาลของเขาอาจจะถูกฟ้องได้ ซึ่งมันไม่เป็นผลดีเลย และมันก็ไม่คุ้มกับการเสี่ยง
"ฉันขอร้องล่ะค่ะ จะให้กราบเท้าฉันก็ยอม"
"คุณอย่าทำแบบนี้เลย"เขารีบพยุงร่างของหญิงสาวที่กำลังจะคุกเข่าลงตรงหน้าให้กลับขึ้นมายืนใหม่อีกครั้ง
"คุณจะให้ฉันทำอะไรก็ได้ ฉันเคยเรียนหมอมาค่ะ ฉันคงพอช่วยงานคุณได้ไม่มากก็น้อย" เพราะเธอเคยเรียนมาด้านนี้ก็เลยรู้ว่าใครที่สามารถจะช่วยแม่ของเธอได้ และก็รู้ด้วยว่ามันเสี่ยงมากถ้าจะทำแบบนี้
"คุณก็เคยเรียนหมอมา คุณก็คงจะรู้ผมคงช่วยไม่ได้"
"ถ้าเปลี่ยนจากช่วยงานเป็นเอาร่างกายของฉันแลกเปลี่ยนได้ไหมคะ"
"คุณพูดอะไร"
"ถ้าคุณหมอยอมช่วยผ่าตัดให้แม่ฉันฉันจะยอมมอบร่างกายให้คุณค่ะ" เธอมีคนที่จะมาบริจาคอวัยวะแล้ว เหลือแค่การผ่าตัดเท่านั้น..
3P อาหมวยโดนอาเฮียใหญ่ทั้งสองจับทำเมีย
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













