ตัณหาต้องห้าม

ชั้นบนสุดของตึกบริษัทเป็นที่ตั้งของสำนักงานซีอีโอ ห้ามผู้ใดเข้าโดยไม่ได้รับอนุญาต

ฟีบี ซีกเลอร์ เกือบจะเปลือยครึ่งท่อน กระโปรงของเธอถูกดึงขึ้นและพับอยู่รอบเอว เธอนอนนิ่งบนโต๊ะ ร่างกายสั่นเทาภายใต้การกระแทกอย่างป่าเถื่อนของชายคนนั้น

"อีตัวดี! แกมาหาฉันก็เพื่อจะโดนเย็ดไม่ใช่หรือไง?"

ชายคนนี้คือธีโอดอร์ เรย์โนลด์ส สามีของฟีบี และเป็นเจ้าของตึกนี้ด้วย

แต่เธอไม่รู้สึกถึงความอ่อนโยนใดๆ เลยจากการมีเซ็กส์ครั้งนี้

ฟีบีกัดริมฝีปาก กลั้นเสียงไว้ขณะที่น้ำตาเอ่อขึ้นมาในดวงตา นับตั้งแต่เหตุการณ์นั้น การแต่งงานของพวกเขาก็แทบจะขาดสะบั้น และฟีบีไม่อาจสลัดความรู้สึกที่ว่าธีโอดอร์แอบเคียดแค้นเธออย่างลึกซึ้ง

ธีโอดอร์ไม่ได้ยินเสียงครางของเธอ จึงตบก้นเธอเต็มแรงด้วยมือข้างหนึ่ง และคว้าใบหน้าเธอด้วยมืออีกข้าง บังคับให้เธอมองเขา

"แกมาหาฉันทำตัวเหมือนกะหรี่ อ้อนวอนให้เอา ทำไมไม่ส่งเสียงอะไรบ้าง น่าเบื่อชะมัด"

ธีโอดอร์ตบหน้าเธอสองทีอย่างแรงเป็นการลงโทษ

แก้มของฟีบีเปลี่ยนเป็นสีแดงจากการถูกตบ และเธอต้องร่วมมือมากขึ้นโดยการแอ่นก้นให้เข้ากับจังหวะการเคลื่อนไหวของธีโอดอร์

ด้วยเสียงคำรามต่ำๆ ธีโอดอร์ก็หลั่ง

ธีโอดอร์ถอยหลัง หอบหายใจ เสื้อเชิ้ตที่ปลดกระดุมครึ่งหนึ่งเผยให้เห็นกล้ามท้องแปดมัดแน่น ทำให้เขาดูทั้งดิบเถื่อนและเจ้าเล่ห์

เขาไม่มอบความอ่อนโยนหลังการมีเพศสัมพันธ์ เพียงแค่มองฟีบีด้วยสายตาเย็นชา ธีโอดอร์จุดบุหรี่ หยิบผ้าขนหนูที่อยู่ใกล้ๆ อย่างไม่ใส่ใจ และพันรอบเอว โยนยาเม็ดสีขาวลงบนโต๊ะ

"กินยา!" น้ำเสียงของธีโอดอร์สั่งการ

แม้ว่าฟีบีจะเหนื่อยล้าทั้งร่างกายและจิตใจ เธอก็บังคับตัวเองให้ลุกจากโต๊ะ ขาของเธอสั่นเทาขณะที่ก้าวลงบนพรม และเธอต้องจับโต๊ะเพื่อไม่ให้ล้ม

เธอเก็บเสื้อผ้าที่กระจัดกระจายบนพื้น สวมใส่มัน และไม่จำเป็นต้องมองยาเม็ดสีขาวบนโต๊ะเพื่อจะรู้ว่ามันคือยาคุมกำเนิด

หลังจากทุกครั้งที่พวกเขามีเซ็กส์กัน ธีโอดอร์จะบังคับให้เธอกินยาคุมกำเนิด

ธีโอดอร์ระมัดระวังอย่างมาก กลัวว่าเธออาจจะตั้งครรภ์อีก

แต่ธีโอดอร์ไม่รู้ว่าเธอไม่มีวันตั้งครรภ์ได้อีกแล้ว

ฟีบีเงยหน้ามองธีโอดอร์ ดวงตาของเธอวิงวอน และพูดอย่างขลาดกลัว "เมื่อวานหนูยังอยู่ในช่วงปลอดภัย ขอไม่กินยาได้ไหมคะ"

เธอมีร่างกายพิเศษและแพ้ส่วนผสมของยาหลายชนิด โดยเฉพาะยาคุมกำเนิด ทุกครั้งที่เธอกินยา กระเพาะของเธอจะรู้สึกแย่เป็นเวลานาน

"ไม่อยากกินเหรอ? ฟีบี แกยังหวังจะตั้งท้องลูกฉันอยู่อีกเหรอ?" ธีโอดอร์ตบหน้าเธอเบาๆ และเยาะหยัน

ราวกับว่าเขากำลังเยาะเย้ยความคิดเพ้อฝันของฟีบี

มือของฟีบีที่อยู่ข้างตัวค่อยๆ กำเป็นกำปั้น ธีโอดอร์มักรู้วิธีที่จะทำร้ายเธอเสมอ กลั้นน้ำตาไว้ เธอพูดอย่างขลาดกลัว "ไม่ค่ะ หนูไม่ได้หวัง"

"แกก็ไม่ควรหวัง!"

ธีโอดอร์ก้าวเข้ามาใกล้ กดแรงๆ ที่ท้องน้อยของเธอ "ฟีบี รู้จักที่ของตัวเองซะ แกเป็นแค่ของเล่นสำหรับฉัน! แกไม่มีสิทธิ์มีลูกของฉัน"

ฟีบีชะงัก หัวใจบีบรัดในอก

ไร้อารมณ์ เธอกัดฟัน หยิบยาเม็ดสีขาวใส่ปาก และกลืนมันลงไปโดยไม่ดื่มน้ำ

ความขมแผ่ซ่านทั่วลิ้น คอของเธอแสบร้อน แต่ความเจ็บปวดในหัวใจกลบความรู้สึกทั้งหมด

พวกเขาแต่งงานกันเพราะการตั้งครรภ์ แม้ว่าการแต่งงานของพวกเขาจะไม่หวานชื่นเหมือนคู่แต่งงานใหม่คู่อื่น แต่พวกเขาก็เคารพซึ่งกันและกัน

แต่เพราะอุบัติเหตุ เธอแท้งลูก นับตั้งแต่นั้นมา ธีโอดอร์ก็มีแต่ความเกลียดชังต่อเธอ

ธีโอดอร์โทษเธอที่ทำให้เสียลูก

พวกเขาแต่งงานกันมาเพียงสามปี และธีโอดอร์ก็ทรมานเธอมาตลอดทั้งสามปี

ธีโอดอร์มองเธอกินยาจนหมด สายตาของเขาหยุดอยู่ที่ท้องน้อยของเธอสองสามวินาที

เขาพูดเย็นชา "คืนนี้ แกจะไปกับฉันที่งานเลี้ยงของตระกูลแวนเดอร์บิลท์"

ฟีบีตกใจ

ไม่น่าแปลกใจที่ธีโอดอร์โมโหขึ้นมาทันทีก่อนหน้านี้ คำเชิญนั้นต้องมาจากตระกูลแวนเดอร์บิลท์แน่ๆ

สามปีผ่านไปแล้ว และดูเหมือนธีโอดอร์ยังไม่ลืมอดีต

ความเศร้าท่วมท้นฟีบีเมื่อเหตุการณ์นั้นยังคงทิ้งเงาดำทาบทับหัวใจของพวกเขา ความดูหมิ่นของธีโอดอร์ฝังรากลึก และเธอแบกรับความรู้สึกตำหนิตัวเอง

ผลกระทบของเหตุการณ์นั้นที่มีต่อพวกเขาคงไม่มีวันหายไป

"หนูเข้าใจค่ะ" ฟีบีสวมเสื้อผ้าและเดินไปที่ประตู

ธีโอดอร์คว้ามือเธอไว้ มืออีกข้างหนึ่งบีบใบหน้าเธอ มองเธอด้วยสายตาเข้มมืดเป็นเชิงเตือน

"ถ้าแกกล้าคุยกับเอ็ดเวิร์ด แวนเดอร์บิลท์ตามลำพังคืนนี้ แกจบแน่" ธีโอดอร์พูดเย็นชา น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยการข่มขู่ ทำให้ฟีบีรู้สึกสั่นสะท้าน

หลังจากพูดจบ ธีโอดอร์ก็ปล่อยมือเธอ ฟีบีล้มลงบนพื้น

ร่างกายที่เหนื่อยล้าของฟีบีทรุดลง ท้องของเธอปวดบิดจากยาคุมกำเนิด เธอลุกขึ้นจากพื้นอย่างงุ่มง่าม และเงียบๆ เดินออกไป

ตระกูลแวนเดอร์บิลท์เป็นหนึ่งในสี่ตระกูลที่ร่ำรวยที่สุดในเคโดร่า มีทรัพย์สินมูลค่าหลายพันล้านดอลลาร์ งานเลี้ยงในคืนนี้มีเหล่าคนดังและมหาเศรษฐีมาร่วมงาน ทุกคนแต่งกายด้วยชุดหรูหรา สื่อมวลชนได้รวมตัวกันอยู่ที่ทางเข้างานแล้ว หวังจะจับภาพพาดหัวข่าวของคืนนี้

งานเลี้ยงคืนนี้จัดขึ้นเพื่อเฉลิมฉลองการเกิดของทายาทตระกูลแวนเดอร์บิลท์ ลูกของไบรอัน แวนเดอร์บิลท์และภรรยาเขา เบียงก้า แวนเดอร์บิลท์

ฟีบี ในชุดดำเรียบๆ ตามธีโอดอร์ออกมาจากรถเมย์บัคสีดำ และเห็นคู่หนึ่งยืนอยู่ที่ทางเข้าโรงแรม

แขกหลายคนรวมตัวกันล้อมรอบเบียงก้า เล่นกับทารกในอ้อมแขนของเธอ

ไบรอันเห็นฟีบีและธีโอดอร์ทันที และทักทายพวกเขาอย่างกระตือรือร้น

"ธีโอดอร์ ฟีบี ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ เบียงก้า พาลูกของเรา เบนจามิน แวนเดอร์บิลท์มาให้พวกเขาดูหน่อย"

ไบรอันเปี่ยมด้วยความสุข ดึงแขนธีโอดอร์ ใบหน้าเต็มไปด้วยความสุขของการเป็นพ่อมือใหม่ "ธีโอดอร์ ลูกน่ารักมากเลย ตัวเล็กนิดเดียวและนุ่มนิ่มมาก ไม่ว่าวันของผมจะเหนื่อยแค่ไหน พอกลับบ้านมาเห็นเขา ความเหนื่อยล้าทั้งหมดก็หายไป คุณกับฟีบีควรรีบมีลูกบ้างนะ"

เมื่อธีโอดอร์เห็นรอยยิ้มของไบรอัน ความรู้สึกขมขื่นก็ท่วมท้นเขา

สีหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นมืดหม่นทันที

ฟีบีรู้สึกถึงความไม่พอใจของธีโอดอร์และรีบยื่นของขวัญที่เตรียมมา "ขอบคุณสำหรับความเป็นห่วงนะคะ ไบรอัน เบียงก้า นี่เป็นของขวัญสำหรับเบนจามินค่ะ"

"ทำไมต้องมีของขวัญด้วยล่ะ" เบียงก้าแซว ส่ายหัวพร้อมรอยยิ้ม "ฟีบี เธอเป็นน้องสาวของฉันนะ ไม่ต้องเป็นทางการเหมือนแขกหรอก"

ถึงเบียงก้าจะเรียกเธอว่าน้องสาว แต่ฟีบีไม่ได้มีความสัมพันธ์ทางสายเลือดกับตระกูลแวนเดอร์บิลท์

ฟีบีเติบโตมากับตระกูลแวนเดอร์บิลท์เพราะแม่ของเธอ เอเวลิน ซีกเลอร์ เป็นพี่เลี้ยงที่ดูแลไบรอันและเอ็ดเวิร์ดตั้งแต่พวกเขายังเด็ก ดังนั้น ฟีบี ไบรอัน และเอ็ดเวิร์ดจึงเติบโตมาด้วยกัน และไบรอันกับเอ็ดเวิร์ดก็ปฏิบัติกับเธอเหมือนน้องสาว

ไบรอันยิ้มและตบไหล่ฟีบี สังเกตเห็นร่างบางของเธอ เขาขมวดคิ้วด้วยความเป็นห่วง

"ฟีบี เธอดูซีดและผอมลงนะ มีปัญหาอะไรรึเปล่าช่วงนี้"

ใบหน้าของธีโอดอร์ยิ่งมืดลง คำพูดของไบรอันบ่งชัดว่าเขาไม่ได้ดูแลฟีบีให้ดี

เขาหัวเราะเย็นชาและพูดประชดว่า "บางทีผมอาจจะควบคุมอาหารเธออยู่ก็ได้"

ไบรอันหัวเราะอย่างอึดอัด ไม่รู้ตัวว่าพลาดไป เขาแค่คิดว่าธีโอดอร์อาจจะอารมณ์ไม่ดี จึงหยุดแสดงความเป็นห่วงฟีบีและนำพวกเขาเข้าโรงแรม

ไบรอันพูดว่า "ธีโอดอร์ อย่าล้อเล่นสิ พวกคุณเข้าไปข้างในก่อนเลย เดี๋ยวเราตามไป"

ธีโอดอร์เดินเข้าโรงแรมด้วยสีหน้าบูดบึ้ง และฟีบีเดินตามอย่างระมัดระวัง เมื่อเขาอารมณ์ไม่ดี เธอมักจะเป็นผู้รับความโกรธของเขา

ห้องจัดเลี้ยงเต็มไปด้วยแขก

ในฐานะทายาทตระกูลเรย์โนลด์ส ธีโอดอร์ที่ยืนอย่างสบายๆ ที่มุมใดก็ตาม ก็ยังดึงดูดความสนใจ

ไม่เพียงเพราะธีโอดอร์มาจากตระกูลมีชื่อเสียงที่ร่ำรวย แต่ยังเพราะรูปร่างหน้าตาของเขาดึงดูดใจมาก

ธีโอดอร์ดูดีไร้ที่ติในชุดสูท โชว์รูปร่างที่น่าประทับใจ เนคไทสีดำพร้อมคลิปเงินและผ้าเช็ดหน้าในกระเป๋าเพิ่มความสง่างามและความสำรวมให้กับเขา

แต่มีเพียงฟีบีเท่านั้นที่รู้ว่าเมื่อธีโอดอร์ถอดเสื้อผ้าออก เขาไม่ต่างอะไรจากทรราช ไม่มีกิริยาของสุภาพบุรุษเลยสักนิด

"ธีโอดอร์ ทำไมคุณมาช้าจัง" เทย์เลอร์ มอร์แกน ในชุดโอต์กูตูร์และประดับด้วยสร้อยเพชรเจิดจรัส เดินเข้ามา เธอมองฟีบีตั้งแต่หัวจรดเท้า สีหน้าวิจารณ์ คิ้วขมวด "ฟีบี วันนี้เธอแต่งตัวแบบ 'คนไร้บ้านแต่ชิค' เหรอ ไม่รู้หรือไงว่าวันนี้เป็นวันสำคัญของตระกูลเรย์โนลด์ส"

ฟีบีไม่โต้เถียงกับเธอ เธอรู้เสมอว่าเทย์เลอร์ไม่ชอบเธอ

ถ้าเธอไม่ได้ตั้งครรภ์ลูกของธีโอดอร์ตอนนั้น เทย์เลอร์คงไม่มีวันยอมให้ลูกสาวของพี่เลี้ยงแต่งงานเข้าตระกูลเรย์โนลด์ส

ดังนั้น ภายใต้การยืนกรานของเทย์เลอร์ เธอกับธีโอดอร์จึงได้แค่ใบทะเบียนสมรสโดยไม่มีงานแต่งงาน ยกเว้นครอบครัวที่ใกล้ชิด แทบไม่มีใครรู้ว่าฟีบีเป็นภรรยาของธีโอดอร์และเป็นลูกสะใภ้ของตระกูลเรย์โนลด์ส

ฟีบีก้มมองชุดของตัวเอง

"หนูว่ามันก็ดูดีนะคะ" เธอพูดพร้อมรอยยิ้มอ่อนโยน

"ช่างมันเถอะ" เทย์เลอร์ไม่อยากเสียเวลาสั่งสอนฟีบีเรื่องการแต่งตัวในตอนนี้ เธอจ้องมองฟีบีและพูดว่า "เธอเห็นเบนจามินตอนเข้ามาใช่ไหม"

"ค่ะ หนูเห็นแล้ว" ฟีบีตอบ

เทย์เลอร์ไม่เสียเวลาพูดกับฟีบีอีกและเข้าประเด็นเลย "ในปีแรกของการแต่งงาน ธีโอดอร์บอกว่าเธอต้องดูแลสุขภาพและยังไม่พร้อมมีลูก ตอนนี้ผ่านไปสามปีแล้ว ไม่ถึงเวลาที่เธอควรลาออกจากงานและตั้งใจตั้งครรภ์หรือไง"