บทนำ
"ไม่รู้จริงเหรอว่าจะทำอะไร" ในขณะที่พูดใบหน้าหล่อคมก็ได้โน้มเข้าไปใกล้ริมฝีปากบาง
"เดี๋ยวก่อนสิคะท่านประธาน ถ้าคุณคนนั้นขึ้นมา..เออ..บอสไม่กลัวว่าเธอจะเห็นหรือคะ" หญิงสาวพูดในขณะที่หลับตาลง ไม่กล้าหลบจูบ เพราะเธอต้องการจะยั่วเขาอยู่แล้ว
"ไม่ขึ้นมาเร็วขนาดนั้นหรอก" พร้อมรบไม่ยอมทิ้งโอกาสนี้ไปง่ายๆ แน่ ว่าแล้วริมฝีปากหนาแนบจูบลงไป..
บท 1
ยั่วรักท่านประธาน 1
คนึงหา..หญิงสาวที่เติบโตมากับยาย เพราะถูกแม่ทิ้งไป เพื่อแต่งงานกับสามีใหม่ซึ่งเป็นมหาเศรษฐี
ตั้งแต่ที่แม่จากไปก็ไม่เคยติดต่อกลับมาหาอีกเลย วันที่ยายจากโลกนี้ไป ก็ไม่เห็นแม้เพียงเงาของแม่ที่มาไหว้ศพท่านเป็นครั้งสุดท้าย เธอยังจำคำที่ลุงซึ่งเป็นญาติห่างๆ บอกได้ดี ว่าติดต่อไปหาแม่ของเธอแล้ว แต่ท่านปฏิเสธที่จะมางานศพ เพราะกลัวสามีใหม่จะรู้ว่าเคยมีลูกมีผัวมาก่อน
มันก็เลยสร้างความเคียดแค้นให้กับหญิงสาวยิ่งนัก แม้ลมหายใจสุดท้ายก่อนที่ยายจะสิ้น ยังเอ่ยชื่อแม่ของเธอขึ้นมา ท่านคงจะคิดถึงลูกสาวคนเดียวของท่านมาก
"คนึง แกจะไปกรุงเทพฯ จริงเหรอวะ"
"อยู่ที่นี่ก็ไม่มีอะไรทำ คงต้องไปหางาน"
"แกก็แต่งงานกับพี่เรานี่ไง" รัตนาเพื่อนสนิทของคนึงหา พยายามเป็นแม่สื่อแม่ชัก เพราะอยากได้เพื่อนรักมาเป็นพี่สะใภ้ แต่ดูเหมือนคนึงหาจะไม่สนใจใครเลย ไม่ว่าผู้ชายจะเข้ามาหาสักกี่คน
"แกอย่าพยายามเลย เราคงไม่ชอบผู้ชายหรอกมั้ง"
"หรือแกจะเอาฉันก็ได้นะ"
"ไอ้บ้า" ทั้งสองพูดคุยและหัวเราะ มองดูท้องฟ้าไปพร้อมกัน เพราะตั้งแต่ยายจากไป เธอก็มาค้างบ้านเพื่อน ถ้าให้อยู่ที่บ้านหลังนั้น ก็คงทำได้แค่นอนร้องไห้คิดถึงยายไปวันๆ
วันเดินทาง..
คนึงหาพอจะมีเงินที่ได้จากการทำประกันชีวิตของยายอยู่บ้าง เพราะงานศพของยายไม่ได้ใช้เงินมาก ชาวบ้านช่วยกันคนละไม้ละมือ เงินส่วนนั้นก็เลยพอเหลือให้เธออยู่ไปได้อีกสักพัก
หญิงสาวมีแค่กระเป๋าใบเดียว แล้วขึ้นรถทัวร์มุ่งหน้าเข้าสู่กรุงเทพฯ เมืองหลวงที่วุ่นวาย
เรื่องเข้ามาหางานทำน่ะเหรอ มันเป็นเพียงแค่ข้ออ้าง แต่จริงๆ แล้ว เธอจะมาตามหาผู้หญิงใจร้ายคนนั้นมากกว่า
หญิงสาวเจ้าของใบหน้าสวยหวาน ใครเห็นก็สะดุดตา เธอไม่ได้มีแค่ใบหน้าที่สะดุดตาเท่านั้น ทรวดทรงองค์เอวของเธอใครเห็นก็ถึงกับมองเหลียวหลัง ตอนนี้ได้มาถึงจุดหมายปลายทาง แต่ก็ยังไม่รู้ว่าต้องไปที่ไหนต่อ เพราะเบาะแสเดียวที่เธอมีก็คือชื่อบริษัทที่แอบได้ยินจากลุง แถมได้ยินมาไม่ค่อยชัดด้วย ถามแท็กซี่ไปแท็กซี่ก็ไม่รู้
"ถ้าออกหัวไปทางนี้ ออกก้อยไปทางนั้นแล้วกัน" มือเรียวคว้าเอาเงินเหรียญในกระเป๋าออกมา แล้ววางมันใส่หลังมือของตัวเอง "ช่วยคนึงตามหาแม่ด้วยนะจ๊ะยาย" จบประโยคคำอธิษฐานเธอก็ค่อยๆ เปิดเหรียญนั้นออกมา
กึก! แต่เหรียญดันตกลงที่พื้นแล้วกลิ้งไป
"หยุดก่อนสิแกจะไปไหน ยังไม่เห็นเลยว่าออกหัวหรือออกก้อย" เท้าเรียวรีบสาวตามเหรียญนั้นไปโดยไม่ได้มองคนที่อยู่ด้านหน้า จนชนเข้ากับใครบางคน
"ขอโทษค่ะ คุณเป็นอะไรไหมคะ"
"มะ..มะ..ไม่เป็นอะไร" ผู้หญิงคนนั้นดูกระวนกระวายจนเธอสัมผัสได้
"ไปไหนแล้วไม่รู้ คุณพอจะมีเหรียญให้ฉันยืมไหม เมื่อกี้ฉันยังไม่รู้เลยว่าออกหัวหรือออกก้อย"
"มะ..มีค่ะ" เธอคนนั้นค่อยๆ ล้วงกระเป๋าตัวเองเอาเหรียญออกมา
"ฉันอยากได้เหรียญบาทค่ะ ไม่ได้อยากได้เหรียญสิบสักหน่อย"
"..มีค่ะ แต่อยู่บนรถ"
"งั้นดีเลยค่ะ พาฉันไปเอาหน่อย" ว่าแล้วเธอก็ผลักตัวผู้หญิงคนนั้นออกไปพร้อมกับเท้าที่ถีบกลับหลัง จนถูกกล่องดวงใจของผู้ชายที่ยืนอยู่กับผู้หญิงคนนี้ก่อนหน้านั้น
"วิ่งสิคะรออะไร!" พอเห็นว่าไอ้หมอนั่นมันจุก เธอก็รีบคว้ามือของผู้หญิงคนที่เธอขอยืมเหรียญให้วิ่งตามมา
ทั้งสองวิ่งจนเหนื่อยหอบ แล้วมาหยุดอยู่ที่หน้าสถานีตำรวจ
"ขอบคุณนะคะที่ช่วย"
"ฉันว่าคุณเข้าไปแจ้งความก่อนดีกว่าค่ะ"
"ไม่ค่ะ"
"ทำไมคะ"
"เหตุผลส่วนตัวค่ะ"
"ถ้ามันกลับมาทำร้ายคุณอีกล่ะ"
"ขอบคุณอีกครั้งนะคะที่ช่วย"
"ตายแล้ว"
"อะไรคะ"
"ก็กระเป๋าของฉันน่ะสิ" คนึงหาตกใจมากขณะที่กำลังวิ่งเธอเผลอทิ้งกระเป๋าไป
"มีอะไรสำคัญอยู่ในนั้นไหมล่ะคะ" เพราะถ้าให้กลับไปเอาคงเจอไอ้ผู้ชายคนนั้นอีกแน่
"มีแต่เสื้อผ้าค่ะ" โชคดีที่กระเป๋าเงินเธอเอาไว้ในกางเกง
"แล้วนี่คุณจะไปที่ไหนคะ"
"ไม่รู้เหมือนกันค่ะเพิ่งจะมาจากบ้านนอก"
"ถ้าไม่มีที่พักไปพักกับฉันก่อนก็ได้"
"จริงเหรอคะ" คนึงหาไม่ปฏิเสธเลย เพราะยังไม่รู้ว่าคืนนี้จะไปนอนที่ไหน
[คอนโด] ..มันเป็นคอนโดที่ไม่ค่อยใหญ่แต่ค่าเช่าก็แพงพอตัว เพราะอยู่ใจกลางเมืองกรุง
"ยังไม่ได้ถามชื่อคุณเลย" ในขณะที่เปิดประตูห้องหญิงสาวที่เป็นเจ้าของห้องได้หันมาถาม
"ฉันชื่อคนึงหาค่ะ"
"คนึงหาชื่อแปลกจังเลยนะคะ"
"ค่ะ..แปลก" พูดถึงชื่อตัวเองทีไรก็แอบเศร้าใจ
"ส่วนฉันชื่ออัญนะคะ ชื่อจริงชื่ออัญญารัตน์ค่ะ"
"คุณชื่อเพราะจังเลยนะคะ"
"คอนโดเล็กหน่อยนะ"
"ไม่เล็กหรอกค่ะ คุณอยู่กับใครคะ" ที่เธอถามไปเพราะถ้าอัญญารัตน์มีสามี เธอคงจะเกรงใจแย่
"อยู่คนเดียวค่ะ"
"ถ้างั้นฉันขอพักอยู่ที่นี่จนกว่าจะหาบริษัทนั้นเจอได้ไหมคะ"
"บริษัทอะไรคะ"
"วิวัฒนาเครื่องจักรกล เสรี.." คนึงหาพยายามพูดทุกคำที่ได้ยินจากปากลุงที่คุยกับป้าอีกที
"เสรีวิวัฒน์เครื่องจักรกลไหมคะ"
"ใช่เลยค่ะ ทำไมคุณรู้ล่ะคะ"
"ก็มันเป็นบริษัทที่ฉันทำงานอยู่ไงคะ"
อะไรจะโลกกลมขนาดนี้ คุณยายช่วยคนึงใช่ไหมคะ ขอบคุณนะคะคุณยาย
🖋ชะนีติดมันส์ @มัดหมี่
บทล่าสุด
#122 บทที่ 122 ยั่วรักท่านประธาน [ตอนพิเศษ] 18+
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026#121 บทที่ 121 Chapter 121 ตอนจบ
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026#120 บทที่ 120 Chapter 120//18+
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026#119 บทที่ 119 Chapter 119//18+
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026#118 บทที่ 118 Chapter 118
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026#117 บทที่ 117 Chapter 117
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026#116 บทที่ 116 Chapter 116
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026#115 บทที่ 115 Chapter 115
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026#114 บทที่ 114 Chapter 114//18+
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026#113 บทที่ 113 Chapter 113//18+
อัปเดตล่าสุด: 1/14/2026
คุณอาจชอบ 😍
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
เมียขัดดอก
"คุณหมอคะฉันขอร้องล่ะคุณหมอช่วยแม่ฉันด้วยเถอะนะ" หญิงสาวขอร้องอ้อนวอนถึงขั้นยกมือขึ้นมากราบไหว้
"ทางเราช่วยได้เท่าที่ช่วยจริงๆ" ถ้าเขาทำแบบนั้น โรงพยาบาลของเขาอาจจะถูกฟ้องได้ ซึ่งมันไม่เป็นผลดีเลย และมันก็ไม่คุ้มกับการเสี่ยง
"ฉันขอร้องล่ะค่ะ จะให้กราบเท้าฉันก็ยอม"
"คุณอย่าทำแบบนี้เลย"เขารีบพยุงร่างของหญิงสาวที่กำลังจะคุกเข่าลงตรงหน้าให้กลับขึ้นมายืนใหม่อีกครั้ง
"คุณจะให้ฉันทำอะไรก็ได้ ฉันเคยเรียนหมอมาค่ะ ฉันคงพอช่วยงานคุณได้ไม่มากก็น้อย" เพราะเธอเคยเรียนมาด้านนี้ก็เลยรู้ว่าใครที่สามารถจะช่วยแม่ของเธอได้ และก็รู้ด้วยว่ามันเสี่ยงมากถ้าจะทำแบบนี้
"คุณก็เคยเรียนหมอมา คุณก็คงจะรู้ผมคงช่วยไม่ได้"
"ถ้าเปลี่ยนจากช่วยงานเป็นเอาร่างกายของฉันแลกเปลี่ยนได้ไหมคะ"
"คุณพูดอะไร"
"ถ้าคุณหมอยอมช่วยผ่าตัดให้แม่ฉันฉันจะยอมมอบร่างกายให้คุณค่ะ" เธอมีคนที่จะมาบริจาคอวัยวะแล้ว เหลือแค่การผ่าตัดเท่านั้น..
3P อาหมวยโดนอาเฮียใหญ่ทั้งสองจับทำเมีย
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
BAD FIANCE พันธะรักคู่หมั้นใจร้าย
โหด (ร้าย) รัก
"ถ้าแค้นนัก! ก็ฆ่าฉันเสียเถอะ!"
บูรณิมาตะโกนใส่หน้าอย่างเหลืออด
"ถ้าเธอตาย เรื่องนี้ก็หมดสนุกน่ะซี้"
"คนถ่อย!"
"ชมกันบ่อยขนาดนี้ คงได้สลบคาเตียง"
คนหัวใจทมิฬแสยะยิ้มร้าย
"สารเลว!"
"แล้วชอบไหมจ๊ะ ที่มีผัวสารเลวแบบนี้"
"ไปลงนรกซะ!"
"เอากับเธออยู่ขนาดนี้ ไม่ลงนรกหรอกเบบี๋ มีแต่จะขึ้นสวรรค์ชั้นเจ็ด" เขาว่าพลางเคลื่อนเข้าหา
"ถะ...ถ้าคุณไม่หยุด ฉันจะกลั้นใจตาย"
"ห้ามคิดแม้แต่จะทำร้ายตัวเอง ชีวิตเธอเป็นของฉัน จะเป็นหรือตายฉันเท่านั้นที่เป็นคนกำหนด ฉะนั้นตราบใดที่ฉันยังใช้งานร่างกายเธอไม่สาสม อย่าได้คิดทำให้ของของฉันมีตำหนิ"
คนโอหังออกคำสั่งอย่างเผด็จการ
"ชีวิตฉันเป็นของฉัน ไม่ใช่ของคุณ"
"ทำไมจะไม่ใช่ คนไม่มีพ่อ ไม่มีแม่ ไม่มีเงิน ไม่มีงาน ไม่มีบ้าน และไม่มีที่ไปอย่างเธอ ต้องมีนายและเจ้าชีวิต และฉันจะเป็นนายและเจ้าชีวิตให้เธอเอง"
ดิบ เถื่อน รัก
เมื่อตื่นมาแล้วพบว่าตัวเองนอนกับ ‘อดีตเพื่อนรัก’ ที่กลายเป็นเพื่อนชัง เพื่อนที่เธอแอบรักเขาเพียงแค่ข้างเดียว เพื่อนที่ตราหน้าว่าเธอคือคนที่ทำให้ผู้หญิงที่เขารักจากไปอย่างไม่มีวันหวนกลับ
“ตั้งแต่วันนี้เราขาดกัน! มึงไม่ใช่เพื่อนกูอีกต่อไป อ้อ…แล้วก็จำเอาไว้ด้วยล่ะ ว่าแม้แต่แอบรักกูมึงก็ไม่มีสิทธิ์” เขาประกาศตัดความสัมพันธ์อย่างสิ้นเยื่อขาดใย วาจาทำร้ายหัวใจอย่างแสนสาหัสทำให้เธอน้ำตารื้น
“จอมมึงฟังกูก่อนได้ไหม”
เสียงสั่นเครือพยายามเอ่ยวิงวอน จากนั้นเธอก็วิ่งตามร่างใหญ่ไป แล้วยื้อแขนกำยำเอาไว้สุดแรง ก่อนจะถูกผลักลงไปกองกับผืนทรายร้อนๆ อย่างไร้ปรานี ครั้นจะตามไปยื้ออีกหนก็ต้องผงะ หลับตาปี๋ กลั้นหายใจตัวแข็งทื่อ เมื่อจอมโหดควักปืนออกมายิงเฉียดใบหูไปเพียงเส้นยาแดงผ่าแปด
ปัง!
“ออกไปจากชีวิตกูซะ! แล้วก็อย่ากลับมาให้กูเห็นหน้าอีก!”
เขาเค้นเสียงลอดไรฟัน ขณะทอดสายตาชิงชังมาให้ จากนั้นก็หมุนตัวเดินจากไปอย่างไม่เหลียวหลัง ทิ้งให้คนถูกเขาผลักไสออกไปจากชีวิตร้องไห้ปานปิ่มจะขาดใจ
ฤทธิ์รักแม่ม่าย
เขาหนุ่มโสดหล่อและรวยมากมีสาวๆรุมล้อมอยากเป็นเจ้าของหัวใจ แต่เขากลับหลงเสน่ห์ผู้หญิงที่เขามีวันไนท์สแตนด้วยและไม่รู้เป็นใครแต่พอเจอเลขาของพี่สาวก็ปักใจว่าเธอคือนนั้น แล้วจะเป็นคนเดียวกันหรือไม่
พิษรักคุณหมอ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเอง
สปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
คลั่งรักเมียแต่ง
"แกไม่ต้องพูดอะไรแล้ว พ่อคิดดีแล้ว"
"นี่คุณพ่อฟั่นเฟือนไปแล้วหรือไงครับ อย่าลืมสิว่าเราทั้งสองเป็นญาติกัน แม้แต่นามสกุลก็ยังใช้นามสกุลเดียวกันเลย"
"เรื่องนั้นลูกไม่ต้องไปใส่ใจ แค่เตรียมตัวรอเป็นเจ้าบ่าวเท่านั้นพอ"
"อะไรวะ!!" ชายหนุ่มแสดงอาการฉุนเฉียวโมโหออกมาต่อหน้าทุกคนที่อยู่ตรงนั้น แบบไม่มีความเกรงใจใครเลย
"พาลุงเข้าห้องได้แล้ว" ทัตเทพ เทพประทาน ชายพิการที่นั่งรถเข็นมาได้หลายปีแล้ว เพราะอุบัติเหตุทางรถยนต์
"ค่ะคุณลุง" น้ำอิงสาวน้อยที่เติบโตจากบ้านนา ถูกผู้ที่มีศักดิ์เป็นลุงรับมาอุปถัมภ์เลี้ยงดูได้ระยะหนึ่งแล้ว
ที่ทัตเทพอยากให้หลานสาวตัวเองแต่งงานกับลูกชาย เพราะตอนนี้ลูกชายกำลังคบหาอยู่กับผู้หญิงที่ท่านไม่ปลื้ม ทั้งสองมีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้องกันก็จริง แต่มีอยู่คนหนึ่งที่ไม่ใช่เลือดเนื้อเชื้อไข
เขาพยายามปฏิเสธพ่อมาโดยตลอด จนถึงวันหนึ่งที่ปฏิเสธไม่ได้เลยต้องยอมแต่งงานกับเธอไปก่อน เพราะถูกพ่อขู่ว่าจะยกมรดกทั้งหมดให้กับน้ำอิง
"คุณแทนคุณหยุดนะ!" หญิงสาวที่มีแค่ผ้าเช็ดตัวผืนเดียวพันรอบร่างกายอยู่พยายามดิ้นรนช่วยเหลือตัวเอง
"อยากได้ฉันเป็นผัวไม่ใช่เหรอ ฉันก็กำลังจะทำหน้าที่ผัวอยู่นี่ไง ทำไมต้องบอกให้ฉันหยุดด้วย"













