สาวสวยเต็มบริษัท

จางเทียนเปิดโคมไฟ ทั้งห้องสว่างไสวขึ้นในพริบตา

เขาอดที่จะรู้สึกทึ่งไม่ได้ จางฟานเป็นเศรษฐินีจริงๆ ห้องนอนทั้งห้องตกแต่งอย่างหรูหราอลังการ สุดยอดความโอ่อ่า

จางเทียนเป็นลูกชาวนา ดิ้นรนมาหลายปีกว่าจะได้เป็นพนักงานออฟฟิศ ไม่เคยเห็นบ้านหรูแบบนี้มาก่อน นี่ก็ถือเป็นกำไรพิเศษจากการส่งจางฟานกลับบ้านวันนี้ อย่างน้อยก็ได้เห็นและสัมผัสบ้านหรูด้วยตัวเอง

มองจางฟานที่นอนอยู่บนเตียงด้วยผมยุ่งเหยิง จางเทียนอดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา ผู้หญิงคนนี้ช่างสวยจริงๆ

เพราะฤทธิ์เหล้า แก้มของเธอขึ้นสีแดงระเรื่อ ดูน่ารักไปอีกแบบ

เห็นเธอกำลังดึงเสื้อผ้าของตัวเองไปมา จางเทียนอาศัยความกล้าจากฤทธิ์เหล้า ค่อยๆ เข้าไปใกล้

จางเทียนคล่องแคล่วในการถอดเสื้อผ้าของจางฟาน พร้อมกับรู้สึกทึ่งในใจ จางฟานสมกับเป็นสาวสวยอันดับหนึ่งของบริษัท ไม่เพียงแต่หน้าตาโดดเด่น แม้แต่การแต่งตัวก็ยังเด่นสะดุดตา

จางเทียนไม่ได้ทำอะไรมากไปกว่านั้น เขาแค่แกล้งเธอเล็กน้อย ซึ่งทำให้เขารู้สึกสะใจที่ได้แก้แค้น

จางฟานเป็นเจ้านายของจางเทียนที่บริษัทหลีชิง

นี่เป็นบริษัทในเครือของผู้ผลิตเครื่องสำอาง ในบริษัทมีข่าวลือว่าจางฟานใช้ความสวยของเธอ ถูกผู้บริหารคณะกรรมการล่วงเกินหลายครั้งกว่าจะได้ตำแหน่งผู้บริหารของบริษัทหลีชิง

ครั้งแรกที่จางเทียนเห็นจางฟาน เขาทั้งตกตะลึงในความสวยของเธอและรู้สึกทึ่ง จางฟานทั้งสาวและสวย อายุราวยี่สิบห้าหกปี รูปร่างสูงโปร่ง งดงามโดดเด่น มีคนเล่าว่าเธอเคยเป็นนางแบบและยังฝึกเทควันโด เรียกได้ว่าเป็นผู้หญิงที่ทั้งสวยและเก่งกาจ ด้วยเหตุนี้เธอจึงเป็นที่ชื่นชอบของผู้บริหาร จนได้หยั่งรากในบริษัทและเติบโตเป็นเสาหลักอย่างที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน

แต่ผู้หญิงที่โดดเด่นขนาดนี้กลับเป็นที่หวาดกลัวของทุกคนในบริษัท เหมือนปีศาจร้าย

จางฟานมีนิสัยหยิ่งผยอง ตัดสินใจเด็ดขาด ไม่มีความลังเล เธอขึ้นชื่อเรื่องความโหดเหี้ยมและไร้ความเห็นอกเห็นใจ หลายคนในบริษัทเคยเจอความร้ายกาจของเธอ และเธอมักจะลงโทษพนักงานชายหนักกว่า ด้วยเหตุนี้ เธอจึงได้รับฉายา "เทพธิดาแห่งความร้ายกาจ"

ในฐานะพนักงานใหม่ จางเทียนเป็นหนึ่งในผู้ที่ได้รับผลกระทบ วันแรกที่เข้าทำงาน เขาถูกจางฟานบังคับให้ฝึกแต่งตัวในห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าตลอดช่วงเที่ยง โดยอ้างว่าเขาแต่งตัวไม่เรียบร้อย และยังต้องท่องกฎการแต่งกายของพนักงานซ้ำไปซ้ำมา ช่วงบ่ายจางฟานเป็นประธานการประชุมเอง และดุด่าฉู่เสี่ยงหนาน ผู้จัดการแผนกการตลาดที่จางเทียนทำงานอยู่อย่างรุนแรง

ฉู่เสี่ยงหนานกลับมาระบายอารมณ์กับจางเทียนและพนักงานใหม่คนอื่นๆ พวกเขาถูกด่าอย่างหนัก จางเทียนรู้สึกอับอาย วันแรกทำงานก็ต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ เขาโกรธมาก

เขารู้ว่าต้นเหตุของทุกอย่างคือจางฟาน ตั้งแต่นั้นมา เขาก็เริ่มแค้นเธอ

หลังจากเหตุการณ์นั้น จางเทียนกลายเป็นตัวซวยของบริษัท เพื่อนร่วมงานพากันหลีกเลี่ยง กลัวว่าการยุ่งกับเขาจะนำความยุ่งยากมาให้ตัวเอง ส่วนฉู่เสี่ยงหนานก็มีอคติกับเขา คอยกลั่นแกล้งและมอบงานยากๆ ให้เขาทำ เพื่อเอาใจจางฟาน เพราะเห็นว่าจางฟานไม่ชอบจางเทียน บางทีอาจรอให้ช่วงทดลองงานจบแล้วไล่เขาออกเลย

จางเทียนเห็นสถานการณ์ทั้งหมด เขารู้ว่าการถูกไล่ออกเป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ บางทีการมาทำงานที่บริษัทนี้อาจเป็นความผิดพลาดตั้งแต่แรก น่าเสียดายที่เขาทนต่อการล่อลวงไม่ได้

จางเทียนจบจากมหาวิทยาลัยเคมี จริงๆ แล้วเขามีทางเลือกมากมาย แต่เพราะบริษัทหลีชิงให้เงินเดือนสูงมาก เขาจึงเข้ามาทำงานที่นี่โดยไม่ลังเล แม้จะเป็นเพียงตำแหน่งเล็กๆ แต่เพิ่งเข้าบริษัทก็ได้เงินเดือนหลักหมื่นแล้ว ซึ่งถือว่าเป็นเงินเดือนสูงในเมืองฉางเฟิง

แม้ตอนนี้ เขาก็ยังไม่อยากจะออก

มีข่าวลือในบริษัทว่าจางฟานมีความสัมพันธ์ไม่ชัดเจนกับเจ้าของบริษัทใหญ่ จางเทียนไม่ค่อยเชื่อเรื่องนี้ วันนั้นตอนเที่ยงเขานำรายงานการสำรวจตลาดที่เรียบเรียงเสร็จแล้วไปส่งที่ห้องทำงานของจางฟาน

เดิมทีจางฟานมีความรู้สึกไม่ดีกับเขา จางเทียนหวังจะใช้ผลงานของตัวเองเพื่อเอาใจเธอ ดังนั้นในช่วงพักกลางวัน เขาจึงรีบไปที่ห้องทำงานของเธอ แต่จางฟานไม่อยู่ในห้อง จางเทียนรู้ว่าจางฟานมักจะพักผ่อนในช่วงเที่ยง เขาจึงรวบรวมความกล้าไปที่ห้องพักของเธอ

ประตูไม่ได้ล็อค อาจจะเป็นเพราะลืม

จางเทียนลังเลสักครู่ แต่ก็เปิดประตูเข้าไป

แต่สิ่งที่เห็นเมื่อเข้าไปทำให้เขาตกใจ จางฟานอยู่กับเสี่ยงหลินเซิน ประธานบริษัทใหญ่ ทั้งสองคนแต่งตัวไม่เรียบร้อย บนพื้นมีกระดาษทิชชู่กองอยู่ แม้ว่าทั้งสองจะรีบลุกขึ้นและจัดเสื้อผ้า แต่จางเทียนก็เห็นทุกอย่างชัดเจนแล้ว

เขาคิดเร็ว วางเอกสารลงแล้วรีบปิดประตู

บ่ายวันเดียวกัน จางเทียนและฉู่เสี่ยงหนานถูกเรียกเข้าห้องทำงานของจางฟาน

เพียงแค่เห็นใบหน้าเย็นชาของจางฟาน จางเทียนก็รู้ว่าเธอกำลังจะแก้แค้น

แน่นอน จางฟานโยนรายงานของจางเทียนลงพื้นและด่าเขากับฉู่เสี่ยงหนานอย่างรุนแรง เธอบอกว่ารายงานของจางเทียนเขียนไม่ได้เรื่อง แต่จางเทียนรู้ดีว่าเธอแค่หาเรื่อง แก้แค้นส่วนตัว เห็นจางฟานโกรธขนาดนี้ จางเทียนได้เห็นแล้วว่าแม่เสือตัวจริงเป็นอย่างไร

สุดท้ายจางฟานพูดกับฉู่เสี่ยงหนานว่า "ฉู่เสี่ยงหนาน บริษัทของเราไม่ใช่องค์กรการกุศล จ่ายเงินเดือนสูงไม่ใช่เพื่อรับคนไร้ความสามารถ คุณต้องใช้คนให้เหมาะกับงาน สำหรับคนที่ทำงานไม่ได้ ไม่ต้องรอให้ครบช่วงทดลองงาน ให้ไล่ออกไปเลย"

ฉู่เสี่ยงหนานพยักหน้ารับอย่างนอบน้อม

จางเทียนจ้องจางฟานด้วยความโกรธ เขารู้ว่าคำพูดของจางฟานนั้นพูดให้เขาฟัง นี่คือการดูถูกอย่างชัดเจน

หลังจากกลับไป ฉู่เสี่ยงหนานเตือนจางเทียนอย่างรุนแรงและบอกตรงๆ ว่าเขาคงอยู่บริษัทนี้ไม่นาน

มีคนแนะนำเขาว่าควรออกไปเสียก่อน จางฟานไร้ความเห็นใจ คนที่เธอจับตามองมักจะอยู่ในบริษัทไม่นาน มีคนถูกไล่ออกไปแล้วกว่าสิบคน พวกเขาทุกคนใช้ชีวิตด้วยความหวาดกลัวทุกวัน

จางเทียนรู้สึกทั้งสิ้นหวังและโกรธจางฟาน เขาสาบานในใจว่า แม้จะต้องออกจากบริษัท เขาก็จะต้องแก้แค้นจางฟานให้ได้ ไม่อย่างนั้นจะทนกับความอับอายที่ผ่านมาไม่ได้

หลังจากนั้น จางเทียนเห็นจางฟานและเสี่ยงหลินเซินเข้าออกด้วยกันหลายครั้ง ทั้งสองคนดูเหมือนคู่รักกัน

อาจจะเพื่อโชว์รูปร่าง จางฟานมักจะสวมเสื้อผ้ารัดรูป แสดงให้เห็นรูปร่างที่สวยงามและขายาวของเธอ

เสี่ยงหลินเซินเป็นชายวัยกลางคนอายุห้าสิบกว่า ตัวไม่สูง อ้วน รูปร่างเหมือนถังน้ำ เมื่อยืนข้างจางฟานที่สูงโปร่งสวยงาม เขาสูงแค่ไหล่ของเธอ

ในสายตาของจางเทียน มันเหมือนดอกไม้สวยปักอยู่บนกองขี้หมู

จางเทียนสังเกตว่า เมื่ออยู่กับเสี่ยงหลินเซิน จางฟานจะยิ้มบ้าง ซึ่งหาดูได้ยาก ต้องบอกว่าเวลาจางฟานยิ้มนั้นเธอดูน่าหลงใหลมาก จางเทียนมองแล้วรู้สึกใจเต้น ตอนนั้นเขาคิดในใจว่า ถ้าได้นอนกับเธอสักครั้ง แม้จะถูกไล่ออกก็ไม่เสียดาย

จางเทียนไม่เคยคิดว่าจะมีโอกาสแบบนี้

คืนนั้นบริษัทจัดงานเลี้ยงฉลอง เนื่องจากบริษัทเพิ่งพัฒนาเครื่องสำอางตัวใหม่ มีผู้บริหารระดับสูงจากบริษัทใหญ่มาหลายคน รวมถึงประธานเสี่ยงหลินเซิน

เสี่ยงหลินเซินมากับเลขาสาว แม้จะสวยสู้จางฟานไม่ได้ แต่ก็สวยมาก ทั้งสองคนดูสนิทสนมและมีสายตาให้กันตลอด เห็นได้ชัดว่าพวกเขามีความสัมพันธ์พิเศษ พนักงานในบริษัทรวมทั้งจางเทียนต่างอิจฉาเสี่ยงหลินเซินที่มีโชคดีมาก

วันนี้จางฟานควรจะเป็นดาวเด่น เสี่ยงหลินเซินและผู้บริหารจากบริษัทใหญ่ได้ชื่นชมผลงานของเธอในงานเลี้ยง แต่เธอดูไม่มีความสุข ตลอดงานเลี้ยงเธอดื่มอย่างหนัก และไม่มีใครกล้าเข้าไปชวนเธอดื่ม ทุกคนรู้นิสัยของจางฟานดี

จางเทียนกำลังเดินชมสาวๆ ในงาน ผู้หญิงในงานแต่งตัวสวยงาม ในขณะที่แสดงความงามของตัวเอง พวกเธอก็แอบหวังที่จะหาคู่ที่ถูกใจ ผู้ชายก็ใช้โอกาสนี้เพื่อหาเหยื่อเช่นกัน

แต่จางเทียนรู้สึกเศร้า เขาเดินไปทั่วงาน ได้ชมความงามมากมาย แต่ไม่มีผู้หญิงคนไหนสนใจเขาเลย เขาเดินไปใกล้จางฟานโดยไม่ตั้งใจ เมื่อเห็นว่าไม่ดี ก็รีบหลบ

แต่เดินไปได้ไม่กี่ก้าว จางฟานก็เรียกเขา เธอพูดด้วยน้ำเสียงสั่ง "นี่ มานี่"

จางเทียนรู้สึกแย่ แต่จำใจต้องเดินกลับไปพร้อมรอยยิ้มฝืนๆ

จางฟานโบกมือให้เขานั่งลง แล้วส่งเหล้าให้เขาแก้วหนึ่ง พูดเย็นๆ ว่า "นั่งดื่มกับฉัน"

จางเทียนเห็นสีหน้าของจางฟานที่แปรปรวน กลัวว่าเธอจะโกรธ จึงไม่กล้าปฏิเสธ ค่อยๆ ถือแก้วดื่มกับเธอ

จางฟานดื่มไปดื่มมา เริ่มร้องไห้ จางเทียนไม่กล้าถาม ได้แต่มองอยู่ข้างๆ เมื่องานเลี้ยงเลิก จางฟานเมาหนัก พูดจาไม่รู้เรื่อง

ตอนนี้การส่งเธอกลับบ้านกลายเป็นปัญหาใหญ่

เสี่ยงหลินเซินสั่งให้บริษัทส่งพนักงานคนหนึ่งไปส่งจางฟานกลับบ้าน ส่วนเขาก็กอดเลขาสาวกลับไป ทุกคนในบริษัทกลัวจางฟาน ไม่มีใครกล้ารับงานนี้ สุดท้ายภาระนี้ตกเป็นของจางเทียน โดยฉู่เสี่ยงหนานมอบหมายให้เขา เหตุผลคือเขานั่งดื่มกับจางฟานตลอด จางฟานเมาเขาต้องรับผิดชอบ

จางเทียนจำใจต้องรับปาก

"จางเทียน ไอ้ลามก" จางเทียนกำลังหลับอยู่ จู่ๆ ก็ถูกจางฟานเตะตกจากเตียง พร้อมกับคำด่า

จางเทียนตื่นจากความฝัน กุมที่เจ็บแล้วลุกขึ้น เรื่องนี้เขาคาดการณ์ไว้แล้ว เขาจึงใจเย็น เขาเตรียมรับสถานการณ์ที่แย่ที่สุด อย่างมากก็แค่ถูกจางฟานไล่ออก แน่นอนว่าเธอคงไม่กล้าแจ้งตำรวจ

จางเทียนแอบมองเธอ แม้จางฟานจะโกรธมาก แต่ความงามของเธอก็ยังปิดบังไม่อยู่

เขาอดไม่ได้ที่จะคิดในใจ นี่คือหญิงงามที่หาได้ยากจริงๆ

จางฟานแสดงความรู้สึกอับอาย อาจเพราะถูกพนักงานตัวเล็กๆ ในบริษัทล่วงเกิน เธอจ้องจางเทียนด้วยความโกรธ สายตาเต็มไปด้วยความเกรี้ยวกราด ราวกับจะเผาจางเทียนให้มอดไหม้

ครู่หนึ่ง น้ำตาไหลลงมาบนใบหน้าที่งดงามของเธอ แต่จางฟานเป็นคนเข้มแข็ง เธอไม่ต้องการแสดงความอ่อนแอต่อหน้าคนอื่น โดยเฉพาะพนักงานที่เธอเกลียด

เธอไม่ร้องไห้

"จางเทียน นายเตรียมตัวติดคุกได้เลย" จางฟานพูดอย่างเกรี้ยวกราด แล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา

จางเทียนใจหาย แย่แล้ว เธอจะโทรจริงๆ เหรอ จางเทียนคิดในใจ แย่แล้ว คราวนี้จบจริงๆ

จางฟานกด 191 แต่ตอนที่จะกดโทรออก เธอลังเล เธอรู้ว่าการทำแบบนี้อาจจะทำให้จางเทียนถูกจับ แต่ชื่อเสียงของเธอก็จะพังไปด้วย และผลที่ตามมาอาจจะแย่กว่านั้น จางฟานจึงปฏิเสธความคิดนี้ทันที ไม่ได้ ไม่ให้ใครรู้เรื่องนี้เด็ดขาด

คิดแล้ว จางฟานวางโทรศัพท์ลง มองจางเทียนเย็นๆ และพูดว่า "เรื่องนี้แค่นี้"

"แค่นี้เหรอ?" จางเทียนงง เหมือนไม่เข้าใจ

"ไปให้พ้น หายไปจากสายตาฉันเดี๋ยวนี้" จางฟานยื่นแขนขาวเรียวชี้ไปที่ประตูและตะโกน

จางเทียนไม่กล้าช้า รีบใส่เสื้อผ้าแล้ววิ่งออกไปอย่างอกสั่นขวัญแขวน

ตอนนี้จางฟานลูบอกเบาๆ ปลอบใจตัวเองว่า "คิดเสียว่าโดนผีทับ" แล้วลุกไปอาบน้ำ

ตลอดช่วงเที่ยงวันนั้น จางเทียนใช้ชีวิตด้วยความหวาดกลัว เห็นจางฟานมาตรวจงาน เขาไม่กล้าเงยหน้า ไม่กล้าหายใจแรง กลัวว่าจางฟานจะเปลี่ยนใจแล้วมาจัดการเขา

ตอนกินข้าวเที่ยง เขาได้ยินเพื่อนร่วมงานกระซิบกัน

"ดูเหมือนวันนี้คุณจางอารมณ์ไม่ดีเป็นพิเศษ แผนกการเงินทำผิดพลาดนิดหน่อย ซึ่งป