บทที่ 146

น้ำหนักของชะแลงแน่นิ่งอยู่ในมือราวกับมันเกิดมาเพื่อสิ่งนี้

หนักแน่น เยียบเย็น ซื่อตรง

ไม่เหมือนกับที่นี่

ไม่เหมือนกับพวกคนที่ดูแลที่นี่

ผมเดินไปมาหนึ่งรอบพลางลองเหวี่ยงข้อมือทดสอบวงสวิง จินตนาการถึงเสียงดังกร๊อบที่จะเกิดขึ้นเมื่อมันกระทบเข้ากับกระดูก จินตนาการถึงกะโหลกของนิวแมนที่ยุบลงไปเหมือนปู...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ