บทที่ 147

มุมมองของมาร์ก็อต

พวกเขาเดินคุมตัวเราออกจากแดนขังเร็วเสียจนฉันไม่มีเวลาแม้แต่จะหันกลับไปมองร่างของนิวแมน หรือคราบเลือดที่ซึมลงไปในพื้นหน้าห้องขังของโคบันกับฉันแล้ว...

ผู้คุมผลักเราเข้าไปในห้องพักรอ มันเป็นห้องเล็ก ๆ โล่ง ๆ ที่ไม่มีอะไรเลยนอกจากเก้าอี้สี่ตัวกับโต๊ะหนึ่งตัว

หลอดไฟฟลูออเรสเซนต์ส...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ