BÖLÜM 224

Şafak vakti, kepenklerin arasından süzülen ilk ışık, taş duvarları altınla okşayarak yavaşça odaya doldu. Sürü sessizdi, yasın ardından sanki havanın kendisi bile nefesini tutuyordu.

Saphira yavaşça kıpırdadı, bedeni ağır, gözleri gecenin gözyaşlarından şişmişti. Bir an için hareket etmedi, sadece ...

Giriş yapın ve okumaya devam edin