Hoofdstuk tweeëntwintig

Dallas

Tegen de tijd dat ik mijn oprit opdraai, is de buurt verzonken in die diepe stilte die alleen laat op de avond verschijnt, wanneer de porchlichten zachtjes gloeien en de straat lijkt in te houden. Ik zet de motor uit, maar ik beweeg niet. Ik blijf precies waar ik ben, mijn handen losjes op h...

Log in en ga verder met lezen