Hoofdstuk Zesentwintig

Cheyenne

Ik word bang wakker.

Niet de scherpe, verblindende paniek die me gisteravond overviel, maar iets stillers en verraderlijkers, iets dat onder mijn huid zoemt alsof mijn lichaam niet heeft geaccepteerd dat de ochtend veiligheid betekent. Mijn ogen openen langzaam, het plafond komt in beeld, ...

Log in en ga verder met lezen