4

KINA: Mijn naam spreek je uit als Tina, maar dan met een K. Eerlijk gezegd kan ik niet geloven wat Adrians grootmoeder deed, hoe ze zomaar zo’n scène kon schoppen en geen spier vertrok. Het is niet alleen Adrians dag, het is ook de mijne. Ik denk dat ik er gewoon voor zal moeten zorgen dat ik een grootse entree maak voor mijn Luna-ceremonie en dat iedereen die narcistische trut vergeet. “Keska?” roep ik naar haar. “Wil je me helpen me klaar te maken?” vraag ik haar. Ik weet hoe belangrijk ze voor Adrian is, dus ik wil haar zelf ook beter leren kennen. “Weet je zeker dat je mij wilt?” vraagt ze. “Ik zou niet willen dat je gedoe krijgt met de familie omdat je aardig tegen me bent.” zegt ze. “Nou, lieverd, ik had het je niet gevraagd als ik je niet wilde, en ik denk dat ik je grootmoeder wel aankan.” Het is al iets na de middag, dus ik moet opschieten; de ceremonie begint over iets meer dan een uur. “Oké, als je het zeker weet,” zegt ze. “Dat weet ik,” verzeker ik haar. Ik pak haar bij de hand en leid haar de trap op naar mijn suite, waar mijn moeder en beste vriendin op me wachten. “Keska, dit is mijn moeder, Constance, en mijn beste vriendin, Gracie. Mam, Gracie, dit is Keska. Ze is Adrians nicht uit de Blue Crescent-roedel.” Ze kijken allebei verward. “Ik dacht dat er in die familie alleen een tweeling was?” zegt mijn moeder. “Ja, dat hoor ik vaker,” antwoordt Keska haar. “Het zou net zo goed zo kunnen zijn, met alle aandacht die ze mij geven.” Ze zegt het alsof het niets is, en mijn hart en dat van mijn moeder breken om haar.

Ik spring onder de douche, was mijn haar en was snel mijn lichaam, en stap er weer uit. Mijn moeder heeft mijn jurk en ondergoed al voor me klaargelegd als ik eruit kom. Keska hielp Gracie met het klaarleggen van mijn make-up. Ik heb lang haar, de kleur van tarwe in het zonlicht, dus het is iets donkerder dan dat van de anderen in Adrians familie, en ik heb hazelnootkleurige ogen die net iets donkerder zijn dan die van Keska. Mijn jurk is een zwierige, Grieks aandoende stijl, met de drapering van de rechterschouder af, volledig met kralen bezet, in de kleur van zeeglas, dat waterige groen met een vleug blauw en een tint die net iets donkerder groen is dan mint. Het laat mijn ogen eruit springen en complimenteert mijn haar, dat in zachte krullen valt en ook naar rechts is vastgezet om mijn merkteken van Adrian links te laten zien. Ik ben niet iemand van veel make-up, maar ik begrijp hoe belangrijk het is om er vandaag op mijn allerbest uit te zien, en met wat er eerder gebeurd is, was ik vastbesloten een grootse entree te maken en de schijnwerpers weg te trekken bij Adrians grootmoeder, dus met een saliebruine eyeliner en ombre-tinten groene oogschaduw, aangebracht met een cat-eye-effect, en blush die mijn hoge jukbeenderen benadrukt, en een zachte koraalkleurige lip, voel ik me een Griekse godin.

Terwijl ik me klaarmaak, vraag ik Keska naar haar en Adrians gebaren. “Waarom gebaren jij en Adrian naar elkaar? Ben je slechthorend? En is dat waarom ze zo gemeen tegen je zijn?” “Nee, ik ben niet slechthorend. We doen het zodat we met elkaar kunnen praten zonder dat zij weten waar we het over hebben, omdat we de mind link niet kunnen gebruiken doordat we in verschillende roedels zitten.” vertelt ze me. “Ze zijn gemeen tegen me omdat, zoals je de voormalige Luna en oudste mevrouw Sutter hoorde, ik er niet uitzie zoals zij; ik lijk op de moeder van mijn moeder, oma Lilly.” antwoordt ze. “Nee, Adrians Gamma heeft een nicht die doof is, en zij heeft ons gebarentaal geleerd. Adrian wilde het leren, zodat als ze ooit op bezoek zouden komen, hij met haar zou kunnen communiceren zoals een hoffelijke gastheer dat hoort te doen.”

Ik had gehoord over de nicht van de Gamma, en ik ben om die reden ook gebarentaal aan het leren. “Ik heb medelijden met mam,” zegt Keska zacht. “Zoals de moeder van pap praatte, klonk het alsof ze een affaire had gehad met iemand, of alsof ze me geadopteerd hebben, en niemand nam het voor haar op!!!” “Ik weet zeker dat iemand haar wel heeft aangesproken; ik denk niet dat je vader haar je moeder zo zou laten disrespecten,” antwoord ik haar. “Laten we het hopen,” zegt ze.

DRAKE: Ik was woedend op mijn moeder omdat ze mensen liet denken dat mijn partner mij bedrogen had! Ik stormde naar de plek waar ze stond. “MOEDER!!!” brulde ik haar zowat toe. “Carla heeft me niet bedrogen, en heeft me ook nooit bedrogen!! Ik vind dat je haar NU je excuses moet aanbieden!!!” Ik KOOKTE van woede, maar ik wilde niet nóg meer een scène veroorzaken dan zij al had gedaan; toch moest ze haar excuses aanbieden aan mijn partner. Ik greep haar bij haar arm en sleurde haar mee naar de plek waar mijn partner stond. “Bied nu je excuses aan!” Mijn stem was ijskoud tegen haar. “Drake, lieverd, ik heb nooit gezegd dat ze het deed, jij hebt mijn woorden uit hun verband gerukt,” kirde moeder tegen me. “Praat niet zo tegen me, moeder! Je liet het klinken alsof Carla óf vreemdging, óf Keska geadopteerd is (zogenaamde moeder!), dat waren je exacte woorden. Bied nu je excuses aan aan mijn partner!!!” siste ik haar toe, met op elkaar geklemde tanden. Moeder gaf nooit graag toe dat ze ongelijk had, maar deze keer zou ik haar dwingen het toe te geven, en nog wel waar getuigen bij waren. “Drake, schat, maak geen scène,” zei ze vrij zacht. “Bied NU je excuses aan!!!” brulde ik haar zowat toe. “Prima.” Ze slaakte een geërgerde zucht. Ze draaide zich naar mijn partner. “Carla, mijn excuses, maar ik heb niet gezegd dat je vreemdging.” “Nee, Amanda, je suggereerde het alleen, en daarmee heb je niet alleen mijn reputatie op het spel gezet, maar ook die van onze roedel. Ik hoop dat je nu blij bent!!” Mijn partner en ik keerden haar de rug toe en liepen weg om onze plaats in te nemen voor de ceremonie.

De muziek begint als signaal voor het begin van de ceremonie.

KINA: Ik werp snel een blik op de klok; het is bijna half twee. Er wordt zacht op de deur geklopt en mijn moeder doet open. Ik hoor mijn vader aan de andere kant. “Het is tijd, zijn jullie dames er klaar voor?” vraagt hij met zijn rijke baritonstem. Mijn moeder doet de deur open zodat hij binnen kan komen. “O, wat ben je mooi! Mijn lieve dochter,” zegt hij tegen me terwijl hij mijn wang komt kussen. Dan draait hij zich naar mijn moeder en kust haar. Hij draait zich weer naar mij en biedt me zijn arm aan. “Dames, gaan jullie alsjeblieft jullie plaatsen innemen. Ik begeleid Kina naar beneden.” Keska gaat als eerste de deur uit, gevolgd door Gracie. Ik ving toevallig een glimp op van Adrian, die was gekomen om mijn moeder naar beneden te begeleiden en daarna zijn plaats in te nemen op het podium dat voor de gebeurtenissen van vandaag was neergezet. “Wie was er bij jou in de kamer, Gracie, en je moeder?” vroeg mijn vader met gedempte stem. Ik fluisterde terug: “Dat was Adrians nicht Keska.” “Die waar die oude heks eerder zo’n heisa over maakte?” “Ja, papa, precies diezelfde,” antwoordde ik met een glimlach om mijn lippen. Mijn vader maakte er geen geheim van dat hij Adrians grootmoeder niet mocht.