
Een eigen roedel
dragonsbain22 Β· Voltooid Β· 242.8k Woorden
Inleiding
Hoofdstuk 1
KESKA: "James, Jessie, Lissa, Liam! Kom op, laten we gaan! We komen te laat!" riep mama. Ze liet mij weer buiten beschouwing. Mijn naam is Keska, ik ben het middelste kind in de Alpha-familie, gevangen tussen twee sets tweelingen.
Vandaag is de beΓ«diging van onze neef Adrian, omdat hij zijn partner heeft gevonden, zal hij de Moon Rise-roedel overnemen van oom Asa en tante Gina.
Ik leerde al snel na Lissa en Liam vijf werden, dat ik moest opletten, anders zou ik achterblijven en buitengesloten worden van familieactiviteiten. Soms vond ik dat niet erg, maar vandaag niet, dus toen mama hen riep, zorgde ik ervoor dat ik klaar was om te gaan. Ik wilde Adrian's ceremonie niet missen.
Ik was de eerste die beneden was, terwijl de andere vier hun tijd namen. Ik gebruikte die tijd om snacks en water voor de reis te pakken. Het was een reis van twee en een half uur van onze roedel Blue Crescent naar Moon Rise. Ik ging naar buiten, er stonden drie grote zwarte SUV's voor het roedelhuis. Ze hadden allemaal donker getinte ramen en hadden drie rijen stoelen.
Ik ging naar de laatste in de rij, stapte helemaal achterin en wachtte tot de rest van de familie instapte. Waarom de laatste? Omdat geen van de tweelingen met mij wilde zitten, dus het was gewoon makkelijker en minder tijdrovend als ik in een andere auto zat. En door de laatste te nemen, zouden ze me niet zien en klagen "Waarom mag zij als eerste!" Dus de laatste, dat is het.
De eerste SUV zat vol met krijgers, acht in de eerste SUV, dan twee krijgers en de familie, vader, Lissa, mama, James, Liam, Jessie. Dus er was toch geen plek voor mij. In de laatste, zeven krijgers en ik.
Het was bijna 9 uur toen we de poorten van de roedel uitreden. Ik linkte mijn enige vriend Mackie om haar eraan te herinneren wat vandaag was. Mackie, kort voor Mackenzie. "Mackie, onthoud dat ik vandaag Adrian's ceremonie heb, dus ik ben er niet tot laat."
MACKIE: "Shit, ik was het vergeten, wat ga ik nu de hele dag doen? Ik hoopte dat we wat oefentijd op de schietbaan konden krijgen." Linkte ze terug naar me.
KESKA: "Sorry meid, ik beloof dat we morgen wat tijd op de schietbaan krijgen, en misschien wat Aikido oefeningen doen. Ik kan Adrian's ceremonie gewoon niet missen." Linkte ik terug.
MACKIE: "Ja, ik weet het, hoop dat je in ieder geval wat plezier hebt." stuurde ze.
KESKA: "Dank je, hey misschien kun je koekjes bakken met oma Lilly, ze houdt altijd van gezelschap, en denk aan alle koekjes die je kunt eten."
Stuurde ik haar. "Bewaar er gewoon een paar voor mij."
MACKIE: "Je weet dat ik dat misschien wel doe, en ik zal erover nadenken om wat voor je te bewaren."
Schot ze terug naar me.
KESKA: "Hey, niet eerlijk, ik moet er echt zijn." Reageerde ik, ik sloot de link nadat we door de poorten waren gegaan, en leunde achterover en keek naar het landschap dat voorbijging.
Het meeste was bos, en er was een klein meer, er waren dennen, berken en eiken die onze roedel omringden, en we gebruikten het om te jagen en te rennen. Onze roedel had ongeveer vijftienhonderd leden, dus niet de kleinste, noch de grootste, maar we waren een van de sterkste.
KESKA: Ongeveer een uur of zo in de reis deelde ik de snacks en het water uit die ik had meegenomen, aan de jongens met wie ik reed. "Iemand water of een mueslireep?" Ik had net gevraagd toen mijn telefoon pingde.
KESKA: Het was vreemd, want niemand behalve Mackie belde of sms'te me, en aangezien ik haar had gelinkt toen we vertrokken, wist ze het al, dus dacht ik dat het een verkeerd nummer was en negeerde ik het. Maar het pingde weer, dus ik checkte het.
Van Jessie: (x2) Wil je!! je vriend Seth vertellen dat hij me met rust moet laten!!!(boos emoji)
KESKA: Na het lezen van haar sms lachte ik. Dus ze was het vergeten hem te vertellen of had het hem gewoon niet verteld dat we vandaag weg zouden zijn. Ha!
Van Keska: Sorry, ik weet niet over wie je het hebt. (verwarde emoji) stuurde ik terug naar haar. Maar ik wist precies wie ze bedoelde, Seth Harpper, rechter vleugelspeler van ons hockeyteam, de Blauwe Huilers, de mascotte van al onze sportteams. En mijn tweede ex-beste vriend. Ha! Mijn telefoon pingde weer.
Van Jessie: JE weet precies wie ik bedoel (boze emoji) hij is je stomme vriend!!!
KESKA: Ik kon niet anders dan hardop lachen. Ik vraag me af wat Seth zou zeggen als hij wist dat dit is wat ze echt van hem denkt.
"Wat is er zo grappig?" vroeg Frank, de krijger die ons reed.
KESKA: "Jessie," zei ik. "Ze denkt dat ik controle heb over haar vriendje van het kwartaal, gewoon omdat we vroeger praatten." Dat zorgde voor een lach van de jongens met wie ik reed. (Klonk dat gemeen? Sorry - niet!)
Van Keska: Oh... Je... Bedoelt... Seth Harpper... Sorry, ik heb al meer dan een maand niet met Seth gesproken, de laatste keer dat ik hem probeerde te bellen kreeg ik het bericht: "Het draadloze nummer dat je probeert te bereiken is niet langer in dienst." Sorry Jessie, denk dat je dit zelf moet oplossen. Ik sprak hardop terwijl ik Jessie terug sms'te.
De jongens hadden er allemaal veel lol om.
Mijn telefoon pingde weer.
Van Jessie: Kun JIJ hem niet gewoon vertellen dat hij me met rust moet laten!!?
KESKA: Typisch Jessie, ze denkt dat ik weer achtergelaten ben. Zo gaat het meestal in mijn familie, als ik niet recht voor hun neus sta, besta ik niet.
Ik slaakte een gefrusteerde zucht.
"Wat wil ze nu?" vroeg Frank.
KESKA: βTypische familie-onzin, ze lijken me allemaal te vergeten, tenzij ze willen dat ik iets voor hen doe, en nu denkt Jessie dat ik thuis ben en gewoon naar Seth's huis kan rennen om hem te vertellen dat hij moet ophouden." vertelde ik hem.
KESKA: Ik stuurde snel een sms naar Mackie om haar op de hoogte te brengen van wat er met Jessie aan de hand was, voor het geval Seth op haar schouder zou komen uithuilen. Seth had haar zijn nieuwe nummer ook niet gegeven, dus ik verwacht niet dat ze nu erg sympathiek voor hem zal zijn.
KESKA: "Heeft een van jullie Seth's nummer?" vroeg ik. Pete, een van de krijgers, antwoordde: "Mijn kleine broer David heeft het denk ik, ze zitten samen in het hockeyteam." "Ik haat het om dit te vragen Pete, maar wil je je broer bellen? en kijken of hij Seth kan afleiden, misschien meenemen naar de ijsbaan of zoiets?" Ik haatte het echt om hem te vragen, maar aangezien ik hier was en niet thuis, was dit alles wat ik kon doen. Ik weet wat je denkt, hockeytraining in de lente, we hebben een binnenbaan, en de coach nam een voorbeeld aan de voetbalcoach, de seniorenklas traint het hele jaar door en het is niet constant, misschien 3 dagen per week, 3-4 uur per dag om het team van volgend jaar op hun best te laten zijn voor het begin van het seizoen.
Pete zat naast Frank op de bijrijdersstoel, en hij draaide zich iets om in zijn stoel om naar me te kijken. "Zijn jij en Seth geen vrienden?" vroeg hij. "Ik heb al meer dan een maand niet met Seth gesproken, ik denk dat hij een nieuw nummer heeft en het niet aan mij of Mackie heeft gegeven."
Pete haalde zijn telefoon tevoorschijn om zijn kleine broer te bellen.
"Hallo," antwoordde Dave. "Hey kleine bro, hoe gaat het?" Aangezien we allemaal wolven zijn, kunnen we beide kanten van het gesprek horen, vooral in zo'n kleine ruimte.
Zelfs ik, en technisch gezien krijg ik mijn wolf pas over twee en een half jaar, maar als iemand echt oplette, zou die weten dat er iets anders was met mij, behalve alleen mijn uiterlijk.
Laatste Hoofdstukken
#190 190
Laatst Bijgewerkt: 12/1/2025#189 189
Laatst Bijgewerkt: 12/1/2025#188 188
Laatst Bijgewerkt: 12/1/2025#187 187
Laatst Bijgewerkt: 12/1/2025#186 186
Laatst Bijgewerkt: 12/1/2025#185 185
Laatst Bijgewerkt: 12/1/2025#184 184
Laatst Bijgewerkt: 12/1/2025#183 183
Laatst Bijgewerkt: 12/1/2025#182 182
Laatst Bijgewerkt: 12/1/2025#181 181
Laatst Bijgewerkt: 12/1/2025
Je Vindt Dit Misschien Leuk π
Mijn Bezittelijke Mafia Mannen
"Ik weet niet hoe lang het gaat duren voordat je dit beseft, schatje, maar je bent van ons." Zijn diepe stem zei het terwijl hij mijn hoofd naar achteren trok zodat zijn intense ogen de mijne ontmoetten.
"Je kutje druipt voor ons, wees nu een braaf meisje en spreid je benen. Ik wil een smaakje proeven, wil je mijn tong over je kleine kutje voelen glijden?"
"Ja, p...papa." kreunde ik.
Angelia Hartwell, een jonge en mooie studente, wilde haar leven verkennen. Ze wilde weten hoe het voelt om een echte orgasme te hebben, ze wilde weten hoe het voelde om onderdanig te zijn. Ze wilde seks ervaren op de beste, gevaarlijkste en heerlijkste manieren.
Op zoek naar het vervullen van haar seksuele fantasieΓ«n, belandde ze in een van de meest exclusieve en gevaarlijke BDSM-clubs van het land. Daar trok ze de aandacht van drie bezitterige maffiamannen. Ze willen haar alle drie koste wat het kost.
Ze wilde één dominante, maar in plaats daarvan kreeg ze drie bezitterige mannen, waarvan één haar collegeprofessor was.
Slechts één moment, slechts één dans, en haar leven veranderde compleet.
Verboden, Beste Vriend van Broer
"Je gaat elke centimeter van me nemen." Hij fluisterde terwijl hij naar boven stootte.
"God, je voelt zo verdomd goed. Is dit wat je wilde, mijn pik in je?" vroeg hij, wetende dat ik hem vanaf het begin had verleid.
"J...ja," hijgde ik.
Brianna Fletcher was haar hele leven op de vlucht geweest voor gevaarlijke mannen, maar toen ze na haar afstuderen de kans kreeg om bij haar oudere broer te blijven, ontmoette ze daar de gevaarlijkste van allemaal. De beste vriend van haar broer, een maffiabaas. Hij straalde gevaar uit, maar ze kon niet bij hem uit de buurt blijven.
Hij weet dat het zusje van zijn beste vriend verboden terrein is, en toch kon hij niet stoppen met aan haar te denken.
Zullen ze in staat zijn om alle regels te breken en troost te vinden in elkaars armen?
Spel van het Lot
Wanneer Finlay haar vindt, leeft ze tussen de mensen. Hij is gecharmeerd van de koppige wolf die weigert zijn bestaan te erkennen. Ze is misschien niet zijn partner, maar hij wil dat ze deel uitmaakt van zijn roedel, latente wolf of niet.
Amie kan de Alpha die in haar leven komt en haar terug de roedel in sleept niet weerstaan. Niet alleen wordt ze gelukkiger dan ze in lange tijd is geweest, haar wolf komt eindelijk naar haar toe. Finlay is niet haar partner, maar hij wordt haar beste vriend. Samen met de andere topwolven in de roedel werken ze aan het creΓ«ren van de beste en sterkste roedel.
Wanneer het tijd is voor de roedelspelen, het evenement dat de rang van de roedels voor de komende tien jaar bepaalt, moet Amie haar oude roedel onder ogen zien. Wanneer ze de man ziet die haar tien jaar geleden afwees, wordt alles wat ze dacht te weten op zijn kop gezet. Amie en Finlay moeten zich aanpassen aan de nieuwe realiteit en een manier vinden om vooruit te komen met hun roedel. Maar zal de onverwachte wending hen uit elkaar drijven?
Van Vervangster Tot Koningin
Met een gebroken hart ontdekte Sable dat Darrell seks had met zijn ex in hun bed, terwijl hij stiekem honderdduizenden overmaakte om die vrouw te ondersteunen.
Het werd nog erger toen ze Darrell hoorde lachen tegen zijn vrienden: "Ze is handigβgehoorzaam, veroorzaakt geen problemen, doet het huishouden, en ik kan haar neuken wanneer ik verlichting nodig heb. Ze is eigenlijk een inwonende meid met voordelen." Hij maakte grove stotende gebaren, wat zijn vrienden aan het lachen maakte.
In wanhoop vertrok Sable, herwon haar ware identiteit en trouwde met haar jeugdvriendβLycan Koning Caelan, negen jaar ouder en haar voorbestemde partner. Nu probeert Darrell wanhopig haar terug te winnen. Hoe zal haar wraak zich ontvouwen?
Van vervanger naar koninginβhaar wraak is net begonnen!
Na Auto Seks met de CEO
In eerste instantie dacht ik dat het gewoon een impulsieve onenightstand was, maar ik had nooit verwacht dat deze CEO al lange tijd verliefd op me was.
Hij had mijn vriend alleen benaderd vanwege mij...
Stiefbroer's Donkere Verlangen
Hij schoof zijn hand onder mijn jurk, vingers die mijn huid streelden terwijl hij mijn dij vastgreep, met genoeg kracht om ervoor te zorgen dat ik elke beetje van zijn dominantie voelde. Langzaam, doelbewust, bewoog hij zijn hand omhoog, vingertoppen die de ronding van mijn slipje volgden. De stof voelde delicaat en kwetsbaar onder zijn aanraking. Met een beslissende ruk scheurde hij het weg, het geluid van scheurend stof vulde de stilte. Terwijl hij de stof wegscheurde, was mijn ademhaling scherp, een geluid van zowel schok als kwetsbaarheid dat zijn gevoel van macht voedde. Hij grijnsde, genietend van de controle die hij over mij had, de manier waarop mijn lichaam huiverde bij zijn aanraking.
Zion
Verlangen naar haar voelde als verraad aan alles wat ik wist dat juist was. Haar liefhebben leek alle morele grenzen te tarten. Ze straalde onschuld uit en leek onaantastbaarβte perfect, te puur voor een gebrekkige man zoals ik. Maar ik kon de aantrekkingskracht van verlangen niet weerstaan. Ik nam haar, claimde haar als de mijne. Samen negeerden we de waarschuwingen, volgden we het onverbiddelijke ritme van onze harten, zalig vergetend één cruciale waarheid: Liefde was nooit bedoeld om simpel of eenvoudig te zijn. En een liefde zo fel en allesomvattend als de onze was nooit bedoeld om de beproevingen te doorstaan die ons te wachten stonden.
Verliefd op de marinebroer van mijn vriend
"Wat is er mis met mij?
Waarom voelt mijn huid zo strak aan als hij in de buurt is, alsof ik een trui draag die twee maten te klein is?
Het is gewoon nieuwigheid, zeg ik streng tegen mezelf.
Hij is de broer van mijn vriend.
Dit is Tyler's familie.
Ik ga niet toestaan dat een koude blik dat allemaal tenietdoet.
**
Als balletdanseres lijkt mijn leven perfectβeen beurs, een hoofdrol, een lieve vriend Tyler. Totdat Tyler zijn ware aard toont en zijn oudere broer, Asher, thuiskomt.
Asher is een marinier met littekens van de strijd en nul geduld. Hij noemt me "prinses" alsof het een belediging is. Ik kan hem niet uitstaan.
Wanneer mijn enkelblessure me dwingt om te herstellen in het familiehuis aan het meer, zit ik vast met beide broers. Wat begint als wederzijdse haat, verandert langzaam in iets verboden.
Ik word verliefd op de broer van mijn vriend.
**
Ik haat meisjes zoals zij.
Verwend.
Teer.
En tochβ
Toch.
Het beeld van haar in de deuropening, haar vestje strakker om haar smalle schouders trekkend, proberend door de ongemakkelijkheid heen te glimlachen, laat me niet los.
Net als de herinnering aan Tyler. Die haar hier zonder een tweede gedachte achterlaat.
Ik zou me er niet druk om moeten maken.
Ik maak me er niet druk om.
Het is niet mijn probleem als Tyler een idioot is.
Het gaat mij niets aan als een verwend prinsesje in het donker naar huis moet lopen.
Ik ben hier niet om iemand te redden.
Zeker niet haar.
Zeker niet iemand zoals zij.
Ze is niet mijn probleem.
En ik zal er verdomd zeker van zijn dat ze dat nooit wordt.
Maar toen mijn ogen op haar lippen vielen, wilde ik dat ze van mij was.
Hartslied
Ik zag er sterk uit, en mijn wolf was absoluut prachtig.
Ik keek naar waar mijn zus zat en zij en de rest van haar groep hadden jaloerse woede op hun gezichten. Vervolgens keek ik naar waar mijn ouders zaten en ze staarden boos naar mijn foto, als blikken alleen al dingen in brand konden steken.
Ik grijnsde naar hen en draaide me toen om naar mijn tegenstander, alles om me heen vervaagde behalve wat hier op dit platform was. Ik trok mijn rok en vest uit. Staand in alleen mijn tanktop en capri's, nam ik een vechthouding aan en wachtte op het signaal om te beginnen -- Om te vechten, om te bewijzen, en mezelf niet langer te verbergen.
Dit zou leuk worden, dacht ik, met een grijns op mijn gezicht.
Dit boek "Heartsong" bevat twee boeken "Werewolfβs Heartsong" en "Witchβs Heartsong"
Alleen voor volwassen publiek: Bevat volwassen taalgebruik, seks, misbruik en geweld
De Roedel: Regel Nummer 1 - Geen Maten
"Laat me los," snik ik, mijn lichaam trillend van verlangen. "Ik wil niet dat je me aanraakt."
Ik val voorover op het bed en draai me dan om om hem aan te kijken. De donkere tatoeages op Domonic's gebeeldhouwde schouders trillen en zetten uit met de beweging van zijn borstkas. Zijn diepe, kuiltjeslach is vol arrogantie terwijl hij achter zich reikt om de deur op slot te doen.
Op zijn lip bijtend, sluipt hij naar me toe, zijn hand gaat naar de naad van zijn broek en de groeiende bult daar.
"Ben je er zeker van dat je niet wilt dat ik je aanraak?" fluistert hij, terwijl hij de knoop losmaakt en een hand naar binnen glijdt. "Want ik zweer bij God, dat is alles wat ik heb willen doen. Elke dag sinds het moment dat je onze bar binnenstapte en ik je perfecte geur aan de andere kant van de kamer rook."
Nieuw in de wereld van shifters, is Draven een mens op de vlucht. Een mooi meisje dat niemand kon beschermen. Domonic is de kille Alpha van de Red Wolf Pack. Een broederschap van twaalf wolven die leven volgens twaalf regels. Regels die ze gezworen hebben NOOIT te breken.
Vooral - Regel Nummer EΓ©n - Geen Maten
Wanneer Draven Domonic ontmoet, weet hij dat zij zijn mate is, maar Draven heeft geen idee wat een mate is, alleen dat ze verliefd is geworden op een shifter. Een Alpha die haar hart zal breken om haar te laten vertrekken. Ze belooft zichzelf dat ze hem nooit zal vergeven en verdwijnt.
Maar ze weet niets van het kind dat ze draagt of dat Domonic, op het moment dat ze vertrok, besloot dat regels er zijn om gebroken te worden - en nu, zal hij haar ooit weer vinden? Zal ze hem vergeven?
Ik Zal Je Zien
Ellie kan het niet helpen dat ze voor hem valt, maar iemand anders wil Ellie helemaal voor zichzelf en die persoon is niet van plan haar zomaar te laten gaan; Noah Winters. De pestkop van de middelbare school en vastbesloten om alles van Ellie af te pakken, inclusief haar leven.
"Je hoort bij mij, Ellie."
WAARSCHUWING: misbruik, marteling, ontvoering, volwassen scènes en thema's van zelfbeschadiging komen voor in dit boek. Lezersdiscretie is geadviseerd.
Verkocht aan Alpha Broers
Ik huiverde. Wie zou me kopen...
"Verhoog je bod nog een keer, en ik ruk je keel eruit."
Wie het ook was, ze waren gewelddadig. Ik hoorde een sissend geluid van pijn en geschrokken kreten door de zaal. Kort daarna werd ik van het podium gesleurd en weer door de gang getrokken. Toen werd ik op iets zachts gegooid, zoals een bed.
"Ik ga je nu losmaken, okΓ©?"
"Je ruikt zo lekker..." kreunde hij en legde een hand op mijn dij. "Wat is je naam?"
Starend naar de twee tweelingen voor me, kon ik geen woord uitbrengen.
Ze vertelden me zelfs over een wereld die ik niet kon begrijpen.
"Je bent een hybride. Er zijn dingen die je moet begrijpen over onze wereld voordat we je terugnemen naar de roedel. Duizenden jaren geleden stierf de Oude Maangodin."
"Toen ze nog leefde, waren we één grote roedel, maar toen ze stierf, splitsten we ons op. Momenteel zijn er de Zwarte Maan, Bloedmaan en Blauwe Maan roedels. De Blauwe Maan Roedel is de machtigste."
******Lucy, een hybride van mens en weerwolf van de Witte Maan Roedel, de tweede godin van de maan, de enige overlevende van de Witte Maan Roedel. Ze heeft de kracht om de wolven te verenigen, en vanwege haar speciale identiteit stierven haar ouders door de handen van de alfa van een andere roedel.
Zijn Obsessie
"Knijp niet in je dijen," zei hij met dezelfde grijns.
"Wie zegt dat ik in mijn dijen knijp?" antwoord ik.
"Dat betekent dus dat je niet nat bent, toch?" vroeg hij met een grijns.
"OkΓ©, laat me dan controleren of je nat bent of niet," zei hij terwijl zijn hand mijn ondergoed in wilde gaan toen ik hem stopte.
Nee, ik kan hem niet laten controleren omdat ik doorweekt ben.
ze begon het bed te verlaten. Maar voordat haar benen de grond konden raken, greep Jack haar been en trok haar naar zich toe. Voordat Naina iets kon begrijpen, scheurde hij haar broek en ondergoed van haar lichaam.
Naina was nog steeds in shock en kon niets verwerken. Hij nam haar benen en plaatste ze aan weerszijden van zijn taille, en in een seconde voelde Naina zijn hete aanraking op haar kutje.
π«ππ πππππππ ππππ ππππ π΅ππππ π±ππππ π ππ ππππ π¨ππππππ ππ ππππ ππ ππππ π πππππ ππ ππππππ, ππππ πππ πππππππ ππ πππ ππ π±πππ πΎππππππ πππππππππ π ππ π π ππππ πππππππ?












