Gekozen door de Vervloekte Alpha Koning
Night Owl · Voltooid · 314.5k Woorden
Inleiding
"Maar ik zal overleven."
Ik fluisterde het naar de maan, naar de kettingen, naar mezelf—totdat ik het geloofde.
Ze zeggen dat Alpha Koning Maximus een monster is — te groot, te bruut, te vervloekt. Zijn bed is een doodvonnis, en geen vrouw heeft het ooit levend verlaten. Dus waarom koos hij mij?
De dikke, ongewenste omega. De omega die mijn eigen roedel als afval aanbood. Eén nacht met de meedogenloze Koning zou mijn einde moeten zijn. In plaats daarvan heeft het me geruïneerd. Nu hunker ik naar de man die zonder genade neemt. Zijn aanraking brandt. Zijn stem beveelt. Zijn lichaam vernietigt. En ik blijf terugkomen voor meer. Maar Maximus doet niet aan liefde. Hij doet niet aan partners. Hij neemt. Hij bezit. En hij blijft nooit.
"Voordat mijn beest me volledig opslokt—heb ik een zoon nodig om de troon over te nemen."
Helaas voor hem… ik ben niet het zwakke, zielige meisje dat ze weggooiden. Ik ben iets veel gevaarlijkers — de enige vrouw die zijn vloek kan verbreken… of zijn koninkrijk kan vernietigen.
Hoofdstuk 1
Emilia's POV
Ik heb altijd geweten dat ik gehaat werd. Ik heb altijd geweten dat ik niet geliefd was. Ongewenst.
Maar dit—
Dit was iets heel anders.
Ik stond daar, mijn handen gebald aan mijn zij terwijl mijn vader, moeder en zus naar me keken alsof ik vuilnis was.
Alsof ik niets was. Alsof ze niet over mijn leven praatten alsof het niets betekende.
"Je zou ons dankbaar moeten zijn." De stem van mijn vader bracht me uit mijn gedachten.
Dankbaar? Ik kon het niet helpen maar ik lachte spottend toen mijn ogen de zijne ontmoetten.
"Waarom? Waarom haat je me zo erg?" fluisterde ik, terwijl mijn borst zich pijnlijk samenkneep.
"Ach, alsjeblieft, hou op met dat drama, kijk eens naar jezelf, zou jij van jezelf houden als je jezelf was?" vroeg mijn zus Rosella en mijn moeder lachte alsof het grappig was.
"Je stuurt me naar mijn dood en je lacht erom?" vroeg ik, terwijl mijn borst van woede kookte.
"We geven je verlossing van je zielige leven, je hebt niets anders gedaan dan ons als familie te schande maken. We doen alleen wat het beste is voor onze familie." zei mijn moeder uiteindelijk, terwijl ze me met minachting aankeek.
Ze hoefde het niet direct te zeggen, maar ik wist dat ik geen deel uitmaakte van die familie.
"En wat met mij? Wat is het beste voor mij?" vroeg ik en mijn vader deed een dreigende stap naar me toe.
"Ongrateful kind, you should be happy we kept you alive, what gives you the right to think you can question us?!" Mijn vader bulderde van woede en dat deed iets in mij knappen.
"Ik ben je dochter! Ik ben je dochter, en je hebt niets anders gedaan dan me tweeëntwintig jaar lang haten, wat heb ik je ooit aangedaan?!" schreeuwde ik van woede en ik zag het niet aankomen toen zijn hand hard op mijn gezicht landde.
"Hoe durf je?! Hoe durf je je stem tegen mij te verheffen?!"
Mijn ogen brandden, mijn mond trilde maar ik weigerde de tranen te laten vallen. Ik ging ze dat genoegen niet geven.
"Heb je jezelf wel eens in de spiegel bekeken? Weet je hoe walgelijk en lelijk je eruitziet?" sneerde hij en alles wat ik deed was daar staan en zijn beledigingen ondergaan.
"En je moest per se via mijn bloedlijn komen, weet je hoe gênant dat is?! En alsof dat nog niet genoeg vernedering was, heb je geen fucking wolf!"
Mijn hart kneep samen. Mijn ogen brandden nog harder maar ik zou liever sterven dan de tranen laten vallen.
"Vader, vader," zei mijn zus met haar overdreven zoete stem die ze gebruikte om iedereen voor de gek te houden.
"Laat haar je niet boos maken, ze is het niet waard," zei ze terwijl ze zijn hand vasthield en hij zuchtte, haar aankijkend alsof de maan en sterren om haar draaiden.
Een blik die hij mij nooit zou geven. Nooit.
"Als je maar zoals je zus was. Rosella maakt ons trots. Ze is niet alleen mooi, ze is sterk en getalenteerd, in tegenstelling tot jou." zei mijn vader terwijl hij zich van Rosella afwendde, de trotse blik die hij eerder voor haar had verdween onmiddellijk naar walging toen zijn ogen op mij vielen.
"Je wordt naar het paleis van de koning gestuurd met de andere omega's en daar kun je niets tegen doen."
"Weet je wat Emilia, je zou blij moeten zijn. Je mag sterven in het bed van de koning. Dat is als hij je niet meteen doodt omdat er geen manier is dat de Alpha koning een zielige loser zoals jij zou willen aanraken."
"Jullie zullen hier spijt van krijgen." zei ik terwijl ik mijn handen stevig balde, bloed trekkend.
"Wat ga je doen? Vanuit het graf kruipen en ons achtervolgen?" vroeg Rosella en ze barstten allemaal in lachen uit.
Te bedenken dat dit mijn familie was. Ze hebben nooit echt van me gehouden.
Mijn vader zei dat ik een schande was voor zijn familie. Ik had geen wolf en ik was niet zo mooi als Rosella.
Dus als straf maakte hij me een omega. Stel je voor, de dochter van een alfa die gedegradeerd wordt tot een omega.
Ik werd onzichtbaar. Behandeld als vuil in mijn eigen roedel. Met allerlei namen genoemd.
'Dik.'
'Lelijke varken.'
'Zielige loser.'
Op een gegeven moment begon ik ze te geloven.
"Ik zal niet sterven." zei ik plotseling uit het niets en ze stopten met lachen en keken allemaal naar me.
"Ik zal overleven." zei ik vastberaden maar mijn zus lachte spottend.
"Ach, alsjeblieft, heb je het niet gehoord? Geen vrouw verlaat zijn bed levend."
En toch boden ze me aan hem aan.
"Maar ik zal overleven." zei ik opnieuw, vastberadenheid om mijn borst als een ketting wikkelend.
"Je bent delulu," zei mijn zus met een hoofdschudden.
"Jullie zullen allemaal spijt krijgen van wat jullie me hebben aangedaan. Ik zal jullie laten boeten. Dat beloof ik."
"Stop met dat drama en ga je troep inpakken, je vertrekt vanavond met de anderen." zei mijn moeder, alsof het de meest natuurlijke zaak van de wereld was.
Rosella grijnsde terwijl ze me recht in de ogen keek.
"Je zult sterven Emilia, je zult sterven."
Laatste Hoofdstukken
#263 Hoofdstuk 263
Laatst Bijgewerkt: 1/21/2026#262 Hoofdstuk 262
Laatst Bijgewerkt: 1/21/2026#261 Hoofdstuk 261
Laatst Bijgewerkt: 1/21/2026#260 Hoofdstuk 260
Laatst Bijgewerkt: 1/21/2026#259 Hoofdstuk 259
Laatst Bijgewerkt: 1/21/2026#258 Hoofdstuk 258
Laatst Bijgewerkt: 1/21/2026#257 Hoofdstuk 257
Laatst Bijgewerkt: 1/21/2026#256 Hoofdstuk 256
Laatst Bijgewerkt: 1/21/2026#255 Hoofdstuk 255
Laatst Bijgewerkt: 1/21/2026#254 Hoofdstuk 254
Laatst Bijgewerkt: 1/21/2026
Je Vindt Dit Misschien Leuk 😍
Clandestiene Affaire: Mijn Vrouw Viel voor Mijn Vader
Mijn moeder overleed vroeg in mijn leven, en mijn zachtaardige, sterke vader heeft de rol op zich genomen om voor mijn kinderen thuis te zorgen. Het proberen van talloze remedies om mijn normale erectiele functie terug te krijgen, heeft niets opgeleverd. Op een dag, terwijl ik op internet aan het surfen was, stuitte ik op volwassen literatuur over een schoonvader en schoondochter, wat me op onverklaarbare wijze onmiddellijk boeide en opwond.
Liggend naast mijn vredig slapende vrouw, begon ik haar beeld te projecteren op het personage van de schoondochter uit het verhaal, wat me in buitengewone mate opwond. Ik ontdekte zelfs dat het voorstellen van mijn vrouw met mijn vader terwijl ik mezelf bevredigde, bevredigender was dan intiem met haar zijn. Realiserend dat ik per ongeluk de doos van Pandora had geopend, besef ik dat er geen weg terug is van deze nieuwe en oncontroleerbare opwinding...
Gekozen door de Vervloekte Alpha Koning
"Maar ik zal overleven."
Ik fluisterde het naar de maan, naar de kettingen, naar mezelf—totdat ik het geloofde.
Ze zeggen dat Alpha Koning Maximus een monster is — te groot, te bruut, te vervloekt. Zijn bed is een doodvonnis, en geen vrouw heeft het ooit levend verlaten. Dus waarom koos hij mij?
De dikke, ongewenste omega. De omega die mijn eigen roedel als afval aanbood. Eén nacht met de meedogenloze Koning zou mijn einde moeten zijn. In plaats daarvan heeft het me geruïneerd. Nu hunker ik naar de man die zonder genade neemt. Zijn aanraking brandt. Zijn stem beveelt. Zijn lichaam vernietigt. En ik blijf terugkomen voor meer. Maar Maximus doet niet aan liefde. Hij doet niet aan partners. Hij neemt. Hij bezit. En hij blijft nooit.
"Voordat mijn beest me volledig opslokt—heb ik een zoon nodig om de troon over te nemen."
Helaas voor hem… ik ben niet het zwakke, zielige meisje dat ze weggooiden. Ik ben iets veel gevaarlijkers — de enige vrouw die zijn vloek kan verbreken… of zijn koninkrijk kan vernietigen.
Lita's Liefde voor de Alpha
"Wie heeft dit haar aangedaan?!" vroeg Andres opnieuw, terwijl hij nog steeds naar het meisje staarde.
Haar verwondingen werden met elke minuut donkerder.
Haar huid leek zelfs bleker in vergelijking met de diepe bruinen en paarse plekken.
"Ik heb de dokter gebeld. Denk je dat het inwendige bloedingen zijn?"
Stace richtte zich tot Alex maar keek terug naar Lita, "Ze was in orde, ik bedoel, verward en gekneusd maar in orde, weet je. En toen boem, viel ze flauw. Niets wat we deden kon haar wakker maken..."
"KAN IEMAND ME ALSJEBLIEFT VERTELLEN WIE DIT HAAR HEEFT AANGEDAAN?!"
Cole's ogen werden diep rood, "Het gaat je geen moer aan! Is zij nu JOUW partner?!"
"Zie je, dat bedoel ik, als ze DIE man had gehad om haar te beschermen, was dit misschien niet gebeurd," schreeuwde Stace, terwijl ze haar armen in de lucht gooide.
"Stacey Ramos, je zult je Alpha met het nodige respect aanspreken, is dat duidelijk?"
gromde Alex, zijn ijzig blauwe ogen priemend naar haar.
Ze knikte stilletjes.
Andres boog ook lichtjes zijn hoofd, als teken van onderwerping, "Natuurlijk is ze niet mijn partner Alpha, maar..."
"Maar wat, Delta?!"
"Op dit moment heb je haar niet afgewezen. Dat zou haar onze Luna maken..."
Na de plotselinge dood van haar broer pakt Lita haar leven op en verhuist naar Stanford, CA, de laatste plek waar hij woonde. Ze is wanhopig om de banden met haar giftige familie en haar giftige ex te verbreken, die haar toevallig achterna reist naar Californië. Verteerd door schuldgevoel en haar strijd tegen depressie verliezend, besluit Lita zich aan te sluiten bij dezelfde vechtclub waar haar broer lid van was. Ze zoekt een uitweg, maar wat ze in plaats daarvan vindt, verandert haar leven wanneer mannen in wolven beginnen te veranderen. (Volwassen inhoud & erotica) Volg de schrijver op Instagram @the_unlikelyoptimist
Littekens
Amelie wilde altijd een eenvoudig leven leiden, weg van de schijnwerpers van haar Alpha-bloedlijn. Ze dacht dat ze dat had gevonden toen ze haar eerste partner ontmoette. Na jaren samen bleek haar partner niet de man te zijn die hij beweerde te zijn. Amelie wordt gedwongen om het Afwijzingsritueel uit te voeren om zichzelf vrij te maken. Haar vrijheid komt met een prijs, een lelijke zwarte litteken.
"Niets! Er is niets! Breng haar terug!" schreeuw ik met alles wat ik in me heb. Ik wist het al voordat hij iets zei. Ik voelde haar in mijn hart afscheid nemen en loslaten. Op dat moment straalde een onvoorstelbare pijn door tot in mijn kern.
Alpha Gideon Alios verliest zijn partner op wat de gelukkigste dag van zijn leven had moeten zijn, de geboorte van zijn tweeling. Gideon heeft geen tijd om te rouwen, achtergelaten zonder partner, alleen en een pas gescheiden vader van twee babydochters. Gideon laat zijn verdriet nooit zien, want dat zou zwakte tonen, en hij is de Alpha van de Durit Garde, het leger en de onderzoeksarm van de Raad; hij heeft geen tijd voor zwakte.
Amelie Ashwood en Gideon Alios zijn twee gebroken weerwolven die het lot samen heeft gebracht. Dit is hun tweede kans op liefde, of is het hun eerste? Terwijl deze twee voorbestemde partners samenkomen, komen sinistere complotten tot leven om hen heen. Hoe zullen ze samenkomen om te beschermen wat ze het meest dierbaar vinden?
Een eigen roedel
Bloedrode liefde
"Voorzichtig, Charmeze, je speelt met een vuur dat je tot as zal verbranden."
Ze was een van de beste serveersters die hen tijdens de donderdagbijeenkomsten had bediend. Hij is een maffiabaas en een vampier.
Hij vond het fijn om haar op zijn schoot te hebben. Ze voelde zacht en rond aan op alle juiste plekken. Hij vond het te leuk, wat duidelijk werd toen Millard haar naar zich toe riep. Vidar's instinct was om bezwaar te maken, om haar op zijn schoot te houden.
Hij haalde diep adem en nam nog een teug van haar geur. Hij zou zijn gedrag van die nacht toeschrijven aan de lange tijd dat hij zonder een vrouw, of een man, had gezeten. Misschien vertelde zijn lichaam hem dat het tijd was om zich over te geven aan wat verdorven gedrag. Maar niet met de serveerster. Al zijn instincten vertelden hem dat dat een slecht idee zou zijn.
Werken bij 'De Rode Dame' was de redding die Charlie nodig had. Het geld was goed en ze mocht haar baas graag. Het enige waar ze bij uit de buurt bleef, was de donderdagclub. De mysterieuze groep knappe mannen die elke donderdag kwamen om kaarten te spelen in de achterkamer. Tot de dag dat ze geen keuze had. Op het moment dat ze Vidar en zijn hypnotiserende ijsblauwe ogen zag, vond ze hem onweerstaanbaar. Het hielp niet dat hij overal was, haar dingen aanbood die ze wilde, en dingen waarvan ze niet dacht dat ze ze wilde, maar nodig had.
Vidar wist dat hij verloren was op het moment dat hij Charlie zag. Elk instinct dat hij had, vertelde hem dat hij haar de zijne moest maken. Maar er waren regels en de anderen hielden hem in de gaten.
Perfecte klootzak
"Rot op, klootzak!" beet ik terug, terwijl ik probeerde los te komen.
"Zeg het!" gromde hij, terwijl hij met één hand mijn kin vastgreep.
"Denk je dat ik een slet ben?"
"Is dat een nee?"
"Rot op!"
"Goed. Dat is alles wat ik moest weten," zei hij, terwijl hij met één hand mijn zwarte top omhoog trok, mijn borsten ontblootte en een golf van adrenaline door mijn lichaam stuurde.
"Wat ben je in godsnaam aan het doen?" hijgde ik terwijl hij met een tevreden glimlach naar mijn borsten staarde.
Hij liet een vinger over een van de plekken glijden die hij net onder een van mijn tepels had achtergelaten.
De klootzak bewonderde de plekken die hij op me had achtergelaten?
"Sla je benen om me heen," beval hij.
Hij boog zich genoeg voorover om mijn borst in zijn mond te nemen en hard aan een tepel te zuigen. Ik beet op mijn onderlip om een kreun te onderdrukken toen hij beet, waardoor ik mijn borst naar hem toe boog.
"Ik ga je handen loslaten; waag het niet om me tegen te houden."
Klootzak, arrogant en volkomen onweerstaanbaar, precies het type man waar Ellie had gezworen nooit meer mee in zee te gaan. Maar wanneer de broer van haar vriendin terugkeert naar de stad, bevindt ze zich gevaarlijk dicht bij het toegeven aan haar wildste verlangens.
Ze is irritant, slim, heet, compleet gestoord, en ze drijft Ethan Morgan ook tot waanzin.
Wat begon als een simpel spel, kwelt hem nu. Hij kan haar niet uit zijn hoofd krijgen, maar hij zal nooit meer iemand in zijn hart toelaten.
Zelfs als ze allebei met al hun macht vechten tegen deze brandende aantrekkingskracht, zullen ze in staat zijn om te weerstaan?
Vastzitten Met Mijn Drie Hete Bazen
"Wil je dat, schatje? Wil je dat we je kleine kutje geven waar het naar verlangt?"
"J...ja, meneer," ademde ik.
Joanna Clover's harde werk tijdens haar studie wierp zijn vruchten af toen ze een baan als secretaresse aangeboden kreeg bij haar droombedrijf, Dangote Group of Industries. Het bedrijf is eigendom van drie maffia-erfgenamen; ze bezitten niet alleen samen een bedrijf, maar zijn ook geliefden en zijn al samen sinds hun studententijd.
Ze zijn seksueel tot elkaar aangetrokken, maar ze delen alles samen, inclusief vrouwen, en wisselen hen net zo vaak als kleding. Ze staan bekend als 's werelds gevaarlijkste playboys.
Ze willen haar delen, maar zal ze accepteren dat ze elkaar ook neuken?
Zal ze in staat zijn om zaken en plezier te combineren?
Ze is nog nooit door een man aangeraakt, laat staan door drie tegelijk. Zal ze toegeven?
Mijn Miljardair Echtgenoot Wil een Open Huwelijk
"Ik wil een open huwelijk. Ik wil seks. En dat kan ik gewoon niet meer met jou doen."
"Hoe kun je me dit aandoen, Tristan? Na alles wat we hebben meegemaakt?"
Sophia's hart breekt wanneer haar man, Tristan, na twaalf jaar huwelijk aandringt op een open huwelijk, zeggend dat haar leven als huisvrouw en moeder hun vonk heeft gedood. Wanhopig om hun twaalfjarige band te behouden, stemt Sophia met tegenzin toe.
Maar wat erger is dan het open huwelijk, is hoe snel haar man zich in de datingpool stort, zelfs zo ver gaand dat hij hun afgesproken grenzen schendt.
Gekwetst en boos vlucht Sophia naar haar kunstacademie, waar ze Nathaniel Synclair ontmoet, een charmante nieuwe sponsor die een vuur in haar ontsteekt. Ze praten, en Nathaniel stelt een wild idee voor: hij zal doen alsof hij haar nep minnaar is om haar man terug te pakken voor zijn dubbele standaarden.
Verstrikt in de liefdesdriehoek tussen haar gebroken huwelijk en Nathaniel's aantrekkingskracht, aarzelt Sophia, wat een mix van verlangen, leugens en waarheid ontketent die alles opschudt wat ze weet over liefde, vertrouwen en wie ze werkelijk is.
Onderwerping aan de Maffia Drieling
"Je was van ons vanaf het moment dat we je zagen."
"Ik weet niet hoe lang het gaat duren voordat je beseft dat je bij ons hoort." Een van de drieling zei, terwijl hij mijn hoofd naar achteren trok om zijn intense ogen te ontmoeten.
"Je bent van ons om te neuken, van ons om lief te hebben, van ons om te claimen en te gebruiken op welke manier we maar willen. Is dat niet zo, lieverd?" De tweede voegde toe.
"J...ja, meneer." ademde ik.
"Nu, wees een braaf meisje en spreid je benen, laten we eens zien wat een behoeftige kleine puinhoop onze woorden van je hebben gemaakt." De derde voegde toe.
Camilla was getuige van een moord gepleegd door gemaskerde mannen en wist gelukkig te ontsnappen. Op haar zoektocht naar haar verdwenen vader kruist ze het pad van de gevaarlijkste maffia-drieling ter wereld, die de moordenaars waren die ze eerder had ontmoet. Maar dat wist ze niet...
Toen de waarheid aan het licht kwam, werd ze meegenomen naar de BDSM-club van de drieling. Camilla heeft geen manier om te ontsnappen, de maffia-drieling zou alles doen om haar als hun kleine slet te houden.
Ze zijn bereid haar te delen, maar zal zij zich aan hen alle drie onderwerpen?
Gevangen Door De Alpha
Ik kan mijn lichaamsreactie niet beheersen. Ik ben gevangen met dit beest van een man.
God, help me alsjeblieft.
"Maak je geen zorgen, ik zal voor je zorgen, schoonheid," zei hij terwijl hij mijn hoofd kantelde en me hard kuste.
Na een gebroken hart door de campus hunk, verdronk Sandra zichzelf in ellende tot de avond van Valentijnsdag, toen ze een vreemdeling ontmoette en zichzelf aan hem verloor. Toen het effect van de alcohol wegebde, rende ze weg zonder om te kijken. Ze dacht dat het een eenmalige fling was, maar ze stond op het punt de grootste verrassing van haar leven te krijgen. Toen de vreemdeling opnieuw verscheen en haar midden op de dag ontvoerde, wist ze dat ze vastzat, maar de plek was buiten haar verbeelding. De man die ze dacht te kunnen vergeten na de verhitte passie, bleek niet zomaar iemand te zijn, maar de grote, slechte alfa van de weerwolvenclan? Wat zou ze doen als de alfa haar opeist?
De Alpha Koning van de Ongewenste Dochter
"Alpha Koning Rhys." Adrian probeerde zijn afkeer te verbergen. "Mijn excuses. Deze dwaze dienaar besefte niet dat we hier zouden vergaderen."
Ik knikte bedeesd. Dit was de Alpha Koning. Niets goeds kon voortkomen uit mijn aanwezigheid hier.
Adrian greep me ruw bij de schouders en begon me weg te duwen. "Ze gaat nu weg."
"Ze kan voor zichzelf spreken." De aura van de Alpha Koning deed ons beiden verstijven. "Wat is je naam, meisje?"
Grace had haar hele leven doorgebracht in een roedel die haar niet waardeerde en op elke mogelijke manier misbruik van haar maakte. Haar vader, destijds de Alpha, liet het gebeuren en sloot haar uiteindelijk zelfs op.
Toen haar vader stierf, werd het in plaats van beter alleen maar erger. Haar stiefzus en zwager maakten haar leven tot een hel. Ze zag nooit een uitweg omdat ze wolvenloos en stom was; niet spreken was veiliger dan wel spreken. Maar ze is niet zo zwak als ze denkt dat ze is.
Wanneer Alpha Koning Rhys op bezoek komt in de hoop een bruid te vinden, verandert haar hele leven. Niets wat ze wist, is zoals het leek, en nu ontrafelt ze de puinhoop die haar is nagelaten. Met de hulp van de Alpha Koning begint ze zichzelf stukje bij beetje te vinden.
Maar is ze slechts een pion in zijn spel? Hij heeft anderen voor haar gehad. Is zij degene op wie hij heeft gewacht? Zal ze de chaos overleven waarin ze is achtergelaten, of zal ze instorten voordat ze ooit de antwoorden vindt die op haar wachten?
Ze zit er nu te diep in, en als ze ten onder gaat, zou ze de Alpha Koning met zich mee kunnen nemen...
