Hoofdstuk 140 De nachtmerrie die altijd ontwaakt op regenachtige dagen

Emily kon soms echt niet begrijpen waarom James haar zo nauwlettend in de gaten hield.

Ze keek kil naar de auto die hen in de achteruitkijkspiegel volgde en zei vlak: “Laat hem maar volgen.”

“Oké.”

Nicholas aarzelde even en zei toen met enige bezorgdheid: “Maar de plek waar we nu naartoe gaan—kun...

Log in en ga verder met lezen