Rozdział 101 101

Zsuwa się z hamaka z kocią zwinnością, podchodzi tam, gdzie jestem zwinięta w kłębek, i siada obok mnie. Na tyle blisko, że czuję bijące od niego ciepło. Na tyle daleko, że muszę zaciskać zęby, żeby nie przysunąć się o ten głupi centymetr.

— Kto się tobą opiekował, Daniil? Opiekunka do dzieci nie z...