Rozdział 125 125

„Znam moją córkę, Daniil. Ona tu nie wróci. Nieprędko. Żeby ją znaleźć, musimy działać we dwójkę.”

Odwraca się do mnie, a ja spinam się, gotów na kolejną awanturę, ale on nic nie mówi. Tylko patrzy z taką przejmującą skruchą, że czuję ukłucie jego bólu nawet z drugiego końca pokoju.

„Słodkaja…”

P...