Rozdział 56 56

Choć zadaje to pytanie z taką odwagą, wyczuwam pod spodem kruchą, ledwo trzymającą się na wierzchu bezbronność. Boi się odrzucenia. Boi się, że wyjdzie na jaw, że jej oprawcy mieli rację.

Serce pęka mi po raz kolejny.

— Tak — mówię. — Właściwie to nie może się doczekać, żeby cię poznać.

Uśmiecha ...