Rozdział 61 61

Nadal nic nie mówi. Ręce trzęsą jej się wzdłuż ciała, choć po jej równym, odmierzonym oddechu widzę, że strasznie się stara nad sobą zapanować.

— Widziałem twoje rysunki — dorzucam. — Są niesamowite.

To ją wreszcie przełamuje. Na twarzy przebiega jej fala czystej przyjemności.

— Naprawdę ci się p...