Rozdział 109

Punkt widzenia: Vivienne

Nie ogarniam tej chwili.

Gdzieś ponad lodem otwierają się drzwi, a szum na trybunach gaśnie falą i czuję to, zanim to zobaczę — chłód spływający po schodach tunelu, czarna sosna nad tundrowym mchem, a pod tym ta cienka, metaliczna nieprawidłowość, kiedy gruczoły z czarnego...