Rozdział 112

Punkt widzenia: Vivienne

Srebro już porusza się pod moją skórą, kiedy arena znów cichnie.

Nie ta spanikowana cisza sprzed chwili. Głębsza. Jak opadająca woda. Czterystu wilków wstrzymuje jeden oddech, patrząc, jak światło powoli pełznie w górę mojego nadgarstka — nie wiedzą, że się cofają, ale każ...