Rozdział 126

Perspektywa Vivienne

Trwamy tak dłużej, niż którekolwiek z nas kiedykolwiek przyzna — moje czoło oparte o jego, jego dłoń rozpostarta na dole moich pleców, a moje serce próbuje wydostać się na zewnątrz przez przód koszuli.

Potem, powoli, jakby kosztowało go to wszystko, co ma, odsuwa się o cal.

—...