Rozdział 157

Perspektywa Vivienne

—Cała ta twoja szopka z zastraszaniem — mówię, wpatrując się w niego twardo; głos pęka mi niemal do zera, ale wciąż się trzyma — zawsze kiedyś działała.

Uśmiech Marcusa zastyga mu na twarzy.

Widzisz? Zachwiał się. Ani razu nie wyobraził sobie, że wytrzymam taki nacisk.

Nie...