Rozdział 44

Punkt widzenia: Vivienne

— Nie ruszę się.

Patrzy na mnie. Nie jest zły. Nie rozkazuje. Jest w nim coś, czego nie potrafię nazwać — jakby już w myślach przeliczał, co powie dalej, jeśli odmówię jeszcze raz.

Gdzieś za nim słyszę, jak czyjeś kroki się zatrzymują. A potem oddalają. Szybko.

*No jasne...