Rozdział 22 Wina zgubiona

– Tato, proszę, wybacz mi, że złamałam obietnicę. – Wyciągnąwszy nóż z pochwy, Marty wpatrywała się w ostrze. Przypomniała sobie teraz czas, kiedy razem z tatą wykuwali je własnymi rękami. Zawsze miał dla niej cierpliwość, kiedy uczyła się jego rzemiosła. To były dobre czasy. Śmiali się i byli szczę...