Rozdział 11

Przynajmniej już ich nie było — powiedziałam sobie, wchodząc do kuchni, żeby odstawić parujące półmiski na wózek kelnerski, zanim zaniosę je na stół. Obecność Greya w sali, kiedy pracowałam, była jak chodzenie po ogniu. Odetchnęłam z ulgą, że wreszcie wyszedł, i równie cieszyłam się, że Natalia posz...